Kurban ediyorsun kendini, zenginliğin acı çektirmekte.
Kendini harcıyorsun.
Ne sakınıyorsun kendini, ne de seviyorsun, büyük acınla her dem zorlanmaktasın.
Onca korkunun, onca sıkışmış bir yüreğin acısı fakat artık kimse sana teşekkür etmemekte..
Hayalimdeki günleri bile böyle küçük hesaplarla geçirdim işte albayım. Aklımın içini örümcek ağları sardı; kafamın sandalyelerinde elbiseler, gömlekler, çoraplar birikmeğe başladı; kurduğum hayaller, bir bekar odasının dağınıklığına boğuldu. Düşüncemin duvarlarına resimler asmak istediğim halde bir türlü olmadı.
Sıkıntı, işsizliğin yarattığı isteksizlikten kaynaklanmaz, herhangi bir şey yapmanın
gereksizliğine yürekten inanmış insanların başına gelen, çok daha ağır bir hastalıktır bu.