GBade

GBade
“Onun varolmadığı yer ve zamanlarda bulunmaktan nefret ederim. Yine de ben hep giderim ve o, peşimden gelemez.”
7/10
·541 syf.·
2017 62. kitabı
Kalpsiz yazarın bir önceki Ay Günlüğü serisine göre oldukça farklı. Yine bir masalın değiştirilmiş hali ama oldukça fantastik ve ilk seriye oranla daha masalsı. Alice Harikalar Diyarında'ki meşhur kötü Kupa Kraliçesi hakkında. Ne yaşamışta bu kadın böyle olmuş? sorusunun cevabını kendi usulüyle vermiş yazar. Ben içerik itibariyle Levana'ya çok benzettim. Sanki kitap okumuyor da bir masalı izliyor gibiydim,her şey masalsıydı. Hayvanlar ve insanlar aynı ortam içinde yaşıyorlardı. Hatta hayvanların dük gibi soylu ünvanları bile vardı. Cath her ne kadar cana yakınsa annesi o kadar itici ve soğuktu. Yazarın karakterleri oldukça usta bir şekilde yazdığını düşünüyorum çünkü kolay bir şekilde bir karakterden nefret ettirdiği gibi bir diğerini sevdirebiliyor. Kitabın sonunda kötü bir kraliçeye dönüşeceğini ve bunun sebebinin istemediği bir hayata hapsolması sonucu olduğunu bilmeme rağmen sayfaları heyecan ve merakla çevirdim. Bir türlü Cath'i zalim ve kötü olarak düşünemedim.Oldukça duygusal ve hüzünlü bir kitaptı. Hayır yani,insan sonunu bile bile nasıl üzülür,sinirleri nasıl bozulur anlamıyorum. Bu konuda yazarı tekrar tebrik etmeliyim. Dili oldukça akıcı ve güzeldi. Kitapta sevmediğim şey;Jabberwocky'i "Gıllıgış"diye çevirmeleriydi. Alice'in filmini izlediğimde sürekli orjinal ismini kullandıkları için mi tuhaf geldi bilmiyorum ama bence çeviride de orjinal olarak kalmalıydı. Şapkacı'ya gelirsek;onu daha bir sevecen ve sıcakkanlı beklemiştim ama hep böyle huysuz bir yanı vardı ve bu beni hayal kırıklığına uğrattı. Bir o yanda bir bu yanda birden beliren meşhur kediden bahsetmiyorum bile. Kitaptaki en iyi karakterlerden biriydi. En iyisi tabii ki Jestti... Sonu bu şekilde bitmemeliydi cidden güzelim limon gözlü çocuk...Her neyse eğer Ay Günlükleri tadında bir kitap
KalpsizMarissa Meyer · Artemis Yayınları · 20171,494 okunma
Reklam
Benim Edgar'a karşı duyduğum sevgi ormandaki bitkiler gibidir:Kış nasıl ağaçları değiştiriyorsa zamanda bu sevgiyi değiştirecektir,Heathcliff'e karşı beslediğim sevgi ise alttaki ölümsüz kayalara benzer:Görünüşte çok az zevk verir ama gerçekten gereklidir. Ben Heathcliff'im,Nelly...O her zaman benim ruhumda...
8/10
·490 syf.·
2017 60. kitabı
İkinci kitap tam istediğim şekilde aksiyon yüklüydü. Kitabın sonlarına kadar Clary oldukça olayın dışında kaldı. Bir Gölge Avcısı olmasına ve Valentine ile direk ilişkili olmasına rağmen hep pasif bir havası vardı. İlk kitaptaki bu pasifliği gayet normaldi ama artık bir şekilde kendisininde Gölge Avcısı olduğunu kanıtlaması gerekiyordu bence. Hep Jace ve diğerleriyle arasında anlamsız bir soğukluk vardı. Onun yerine bir kaç dövüş tekniği öğrenip çevresindekilere yararlı olabilirdi. Mühürler ilk kitapta çok dikkatimi çekmişti ve bu kitapta oldukça ön plandaydılar. Düşünsenize bir mühür çizip kilitli bir kapıyı açabiliyorsunuz,korkunuzu yok edebiliyorsunuz ya da kendinizi iyileştirebiliyorsunuz. Bu kitapta bir yığın gelişme oldu ama en kötüleri Simon'a oldu yani başına gelmedik kalmadı garibimin. Bide bunca şeye rağmen hala onu aralarına bir türlü kabul etmeyişleri bir şekilde benimseyememeleri cidden sinirimi bozdu. Ama o kadar süpriz bir şekilde gelişti ki bu olaylar,resmen yazarın az da olsa bu kitapta kendini geliştirdiğinin kanıtı niteliğindeydi. Tabii bu olaylar gerçek dünyada yaşandığı için sürekli metroyla bir yere gidip geliyorlar ve nedense bu çok garip geldi bana. Yaşlarına göre çok olgun davranıyorlar bide şunlara bir araba verseydin ya Cassandre! Bu kitapta Sorgucu adında yeni bir karakter vardı ve kitaptaki en gıcık karakterdi. Asıl amacı Jace'i sorgulamak ve doğruyu söyleyip söylemediğini anlamakken birden her şeye burnunu sokmaya başladı. Resmen kitabı ele geçirdi kadın Jace'inde sinirlerimi bozduğu yerler olmadı değil tabii. Valentine'le yaşadığı onca tecrübeye rağmen sırf inat uğruna saf gibi ona güvenmesi çok saçmaydı. Tıpkı ilk kitabın sonu gibi bunda da Jace ve Clary arasında geçen bir şey beni çok üzdü. Clary'nin hissettikleri hissettim resmen.
Edebiyat
Küller ŞehriCassandra Clare · Artemis Yayınları · 20112,489 okunma
Kim o,deme boşuna... Benim,ben. Öyle bir ben ki gelen kapına; Başdan-başa sen.
Şiir
"Okusa çok beğeneceği bir kitapsın ama o kapağı beğenmemiş..." (Anonim)
Reklam