R
@gdles
62 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
“Neylersin
Serde şairlik var
Dalıveriyorum ara sıra
Seni yanımda sanıyorum
Öyle bir saatim olmalı ki
Bana her saat başında
Benim olmadığını hatırlatsın.”
Şiir kitaplarında şu anki durağım Üvercinka. Çok fazla şiir okuyan bir insan değilim. Ancak şu ara şiire bir şans verip şiir kitapları alıp okuyorum. Ve üzülerek söylüyorum ki şiirde aradığımı Üvercinka’da da bulamadım. Yine de kitaba adını veren Üvercinka şiirindeki şu ünlü dizeler bir hayli etkiledi beni:
“Laleli’den dünyaya doğru giden bir tramvaydayız,
Birden nasıl oluyor sen yüreğimi elliyorsun”
Bu dizeler bana üniversite yıllarımı hatırlattığı için bu kadar sevdim belki de. Zira ben de defalarca kez Cemal Süreya’nın Laleli’den dünyaya doğru gittiğini söylediği tramvaya bindim ve Cemal Süreya ile aynı şeyleri hissettim.
İnsan doğar. On-on beş yıl sonra dünyanın nasıl bir tezgah olduğunu ve doğumla ölüm arasına nasıl hapsedildiğini fark eder. Bu aslında bir histir, bilgi değil. Ve ilk tepkisini verir. Avazı çıktığı kadar bağırarak. Bu çığlık, bir kalabalığın içinde cüzdanını çaldırdığını fark eden kişinin çaresiz haykırışına benzer. Önce, aşağılayan ve umursamaz bakışlar atan kalabalık, sonra da aşırı gürültüya dayanamayıp, içlerinden birini, bağırıp çağıranla konuşmaya gönderir. O da gidip “Biz de çaldırdık cüzdanı, ne var? Senin gibi kıçımızı yırtıyor muyuz?” der. Böylesi bilimsel bir müdahale için, genelde diplomalı olanlar tercih edilir. Kalabalığın kayıtsızlığı karşısında yavaş yavaş sesi kesilen yaygaracı, gerçeği kabullenir ve çevresindeki boşluğu insanlarla doldurur. Buna, büyüme denir. Yetişkin olma. Tam olarak, yetişkin uysallağı. Yapay bir haldir. Tasarlanmıştır. İşlevselliği üzerinde hesaplar yapılıp öyle biçimlendirilmiştir.
Bu kitaba, Oğuz Atay'a karşı olan sevgim bilindiğinden, tavsiyeler üzerine, beklentilerim yüksek olarak başladım. Kitap, Derdâ ve Derda adında biri kız biri erkek olmak üzere 11 yaşındaki iki çocuğun hayatını ve bu iki çocuğun birbirlerine hazırlanışlarını anlatıyor.
İlk bölümde 11 yaşında olan Derdâ, okuldan alınarak bir tarikat şeyhinin oğluyla evlendirilmekte ve Derdâ'nın maceraları da buradan sonra başlamaktadır. Açıkçası bu bölümü çok beğenemedim. Yazar bu bölümde; kız çocukların erken yaşlarında evlendirilmesi, dini tarikatların perde arkasındaki pis işleri gibi toplumsal sorunlara eğilmiş. Ancak karakterlerin yaşadığı maceralar, karşılaştığı tesadüfler kitaba biraz pembe dizi havası katmış ve sıradanlaştırmış. Maalesef ki yazar bu bölümde çok özgün değil. Zira yaşanan olayları birçok dizi, film ve kitaplarda gördüğümüzü düşünüyorum.
İkinci bölümde ise mezar temizleyicisi olan Derda'nın maceralarına yer verilmiştir ki beni asıl etkileyen bölüm burası oldu. Derda'nın şu ana kadar hiç hayal edemeyeceğim maceraları ve Oğuz Atay'a olan bağlılığı beni bir hayli etkiledi. Oğuz Atay hayranı bir insan olarak yazarın Oğuz Atay'a bu kadar geniş bir yelpaze ayırması da benim için güzel olan unsurlardan biriydi.
Her ne kadar tesadüflere çok fazla yer verilmiş olması kitabı bir miktar sıradanlaştırmışsa da; benim için okumaktan keyif aldığım ve beraberinde ufkumu bir hayli geliştiren bir kitap oldu.
Peyami Safa'nın oldukça güzel bulduğum bir kitabı. İnsanın ruhunu da kalbini de doyuran bir kitap. Peyami Safa, ana karakter Ferit üzerinden psikolojik tahliller yapmış, Ferit'in arkadaşı olan Yahya Aziz ile konuşmaları ile de düşünce dünyamızı bir hayli tatmin etmiştir. Kitap iki bölüme ayrılmakta. Birinci bölümde; Ferit kaldığı pansiyonda birçok farklı karakterle tanışmıştır ve bu insanların Ferit'in psikolojisi üzerindeki etkileri incelenmiştir. Yine bu sırada Ferit'in, kız arkadaşı olan Selma ile olan aşkı ve gelgitleri Ferit'in psikolojisini bir hayli etkilemektedir. İkinci bölümde ise kendisine miras kalması üzerine Adalar'da ev kiralayan Ferit'in maceralarına yer verilmiştir. Bu bölüm daha ziyade deneme niteliğinde diyebiliriz. Ferit ile Yahya Aziz'in konuşmaları düşünce dünyamızı besler nitelikte.
Psikolojik romanları çok seven bir insan olarak kitabın içeriği de üslubu da güzeldi. Her ne kadar eski kelimelerin yoğunluğu okumayı biraz zorlaştırsa da farklı bir tat bıraktı.
