Çocuk olan büyüklere ithaf edilmiş olan en güzel çocuk romanı olduğunu düşünüyorum. Anlamıyor , bu büyükler hiç bir şey anlamıyor ve her konuda çok ciddiler. Küçük Prens'i okuduktan sonra büyümüş olmanın nasıl acı bir durum olduğunu anladım. Saflığı , samimiyeti , sevgiyi çocuklardan örnek almamız gerektiğini anladım. Bu kavramları hep düşünürdüm ancak bir çocuktan ders alacağımı düşünmezdim. Belki çocukluğuma olan özlemimden dolayı beni çok etkiledi belki de gerçek bir saflıktan etkilenme isteğimden kaynaklanan bir durum bu , bilmiyorum. Bu bir inceleme yazısı değildir. Sadece duygu yüklerini bulutlara emanet etmiş yirmi üç yaşında bir çocuğun içindekileri dökmek istediği , kelime öbeklerinin oluşturmuş olduğu insanca bir yazıdır.