Biz,bizim dışımızdaki hadiselere hep başkasının ölümü, başkasının hayatı, başkasının ıstırabı, başkasının mutluluğu diye bakıyoruz. Peki ya bizim hayatımız,bizim ıstırabımız,bizim ölümümüz? Başkalarının hayatına veya ölümüne kendi ölümümüz gibi bakabiliyor muyuz? Bunu becerbildiğimiz zaman dünya değişecektir. Başkalarının ıstırabını kendi ıstırabımız gibi hissedebildiğimiz gün ayrı ve daha güzel bir dünyada yaşayacağız.
Benim annem öldü. Çok oldu. Ben küçükmüşüm. Bana olan şeyi pek hatırlamıyorum. Belki bu iyi bir şeydir. Ama annenin ölümü, alışması en zor şeylerden biri olmalı. Bizi taşıyan kabın devrilmesi gibi bir şey bu.
yalnız olmak
sensiz olmak
tadına bir kavak gibi tekbaşıma varıp gökyüzünün
tekbaşına dokunmak kelebek kanatlarına
beni senden alıp dağıtıyor
senden alıp başkalarına dağıtıyor beni büsbütün...
Sayfa 103
Çok uzun zamandır kış uykusundaki kalbime, kapıyı dahi çalmadan borazanlarla girmiş, ne var ne yok uykusundan uyandırmıştı. Ayıp etmişti, ben de gıkımı çıkarmamış, kuru bir yaprak gibi kapılıp gitmiştim debisine. Havasız odama girmiş pencereyi açmıştı sanki.
SunuşKitap Alıntısı
Bizi Kelam-ı Kadim'ine bu kadar cūz'i de olsa hizmete muvaffak kılan Allah'a hamd; o kelamı bize aktaran sevgili Peygamber'imize ve âl ve ashabına salat ve selam ederiz. Bu yolda değerli çalışmaları ile bu hizmetimizi kolaylaştıran İslam alimlerine tarziyelerimizi yollarız.
Sevgili okuyucular
Kur'an-ı Kerim'e bu seviyede bir çalışma, küçük bir kayıkla denize açılmaya benzer. Bu kişi kayıkla da olsa denizden bir şeyler istifade edecektir. Ancak vasıtası küçük ve imkanı az olduğu için kendini deniz gibi bir riske de atmıştır. Onun için bu kimsenin kıyıdan uzaklaşmaması lazımdır. İşte tıpkı bunun gibi böyle bir meal okuyarak istifade etmeğe çalışan da imkanının kıt olduğunu bilerek bundan derin manalar ve hükümler çıkarmağa çalışmamalıdır. İşin henüz ilk adımında olduğunun şuurunda olmalıdır. Eğer Kur'an denizinin derinliklerine açılmak istese, hedefine göre zamanla vasıtasını güçlendirmeli ve kendini ona göre hazırlamalıdır; yani altyapısını daha sağlamlaştırmalı ve imkanını genişletmelidir. Fakat bu ilk çalışmasını da küçümsememelidir. Çünkü hemen hemen bu tabii ve normal yoldur.
Bu dalda en sağlam başvuru eserini veren İmam Rağıb el - İsfahani, el - Müfradat fi Ğaribi'l-Kur'an kitabının önsözünde şöyle demektedir:
Allah Teala nasıl peygamberliği bizim Peygamberimizle sona erdirmiş; bütün şeraitleri onun şeriati ile bir bakıma nesh etmiş ve bir bakıma tamamlamışsa, kitabı da bütün kitapları içine almıştır. Bir mucizesi olarak hacmi küçük olan bu kitabın içine birçok manalar sığdırmıştır. Öyle ki insan aklı bunu kavramaktan, dünyevi imkanlar bunu teminden aciz kalmıştır. Onun nurlarını ancak sağlam gözler görür ve onun güzel meyvelerini ancak temiz eller toplar ve şifasına ancak arı nefisler nail olur.
Nasıl içinde köpek ve suret bulunan eve melekler girmezse, içinde
İçimin acısını sana anlatmak,
Beni sana dökmek,
Ne mucizevi...
Kimsenin haberi yok,
Sessiz hazmettim gidişini.
Kimsesizce sevdiğim gibi...
Eğer bir gün olur da,
İçimin acısını hissedersen başka bir kalpte,
Anlarsın...
Aklına ben gelirim,
