Tarih boyunca insanlara adam öldürmenin affedilemeyecek bir kötülük olduğu öğretildi. Öldüren her kişi yok edilmelidir, çünkü öldürmek büyük bir günahtır. Sonra bir askeri karşımıza alıp eline cinayeti verir, “Bunu iyi kullan, akıllıca kullan,” deriz. Kısıtlamayız: “Git öldürebildiğin kadar öldür. Seni ödüllendireceğiz.”
"Yapmaya değecek tek yolculuk, içimize yapacağımız yolculuktur."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Merhaba kitapseverler
#Alaska#DeryaBozkurtHayat#ozlemli_kitaplar#alıntı
“ Kimim ben ? Hayatımdaki her şey anlamsızlaşırken ben daha mı anlamlıyım? İç seslerimin kavgasındaki ruhları buldum sonunda.
Olmak istediğim ben , gerçekte olduğum ben ve etrafa gösterdiğim ben… İlk defa bu kadar ayrıştıklarına şahit oluyorum.”
Alaska annesinin ölümünden sonra baba ile babannnesiyle büyür. Aile apartmanında yaşamanın zor taraflarıda vardır. Sürekli bakışların üzerinde olması ve babaanne ile babasının baskılarının olması ki mesleğini bile babası seçmiştir. O bir matematik öğretmenidir. Zamanla içine oturan annesizlik onu araştırmaya kadar gider. Annesine ait onda tek bir fotoğrafı olmaması onu üzüyordu .“ Geride bıraktıkların seni bırakır mı ? Sorusuyla git gelleriyle ne yapacaktı ? ve bir gün evde bir fotoğraf bulmasıyla annemmi derken babasının o fotoğrafı elinden almasıyla her şey değişir Bir dedektif edasıyla işe koyulur Annesinin hakında herşeyi öğrenmeye çalışacaktır. Annesi neden yoktu? Ona ne olmuştu? Annesiyle ilğili gerçekleri öğrenirken hayat ona ne gösterecektir?
Güzel ve etkileyici bir hikaye okumak isteyenlere tavsiyemdir .Sağlıcakla kitapla kalın....
@perseusyayınevi
Aylin Sezersan
Aylin Sezersan
Yumuşak başlı isem, kim dedi uysal koyunum?!!!Şiir
Zulmű alkışlayamam, zâlimi asla sevemem;
Gelenin keyfi için geçmişe kalkıp sövemem.
Biri ecdâdıma saldırdı mı, hatta, boğarım...
- Boğamazsın ki!
- Hiç olmazsa yanımdan koğarım.
Üç buçuk soysuzun ardında zağarlık yapamam;
Hele hak nâmına haksızlığa ölsem tapamam.
Doğduğumdan beridir âşıkım istiklâle,
Bana hiç tasmalık etmiş değil altın lâle.
Yumuşak başlı isem, kim dedi uysal koyunum?
Kesilir, belki, fakat çekmeye gelmez boyunum.
Kanayan bir yara gördüm mü yanar tâ ciğerim,
Onu dindirmek için kamçı yerim, çifte yerim.
Adam aldırma da geç git, diyemem, aldırırım.
Çiğnerim, çiğnenirim, hakkı tutar kaldırırım.
Zalimin hasmıyım ammâ severim mazlûmu...
İrticâın şu sizin lehcede ma'nâsı bu mu?
Şimdi bir derin mavide akşam oluyor
Gök mavi deniz mavi
Mor dağlar yeşil ağaçlar mavi
Bozuk düzen mavi,gecelerden sesleniyorum sana
Ne opera aryaları
Ne beşinci senfonisi Beethoven'in
Bir yalnızlık marşıdır çalınıyor uzakta
Gün ışığı arkamızda kaldı bak
Tan yerinde unuttuk gözlerimizi
Gel artık
Hayata yeniden başlayalım
Gel artık
Bu mavilerde kimseler görmez bizi
Solfej anahtarlarını kaldıralım
Do'ların mi'lerin önünden
Bırakalım bu dünya alabildiğine dönsün
Ölmekse daha kolay ne var
Yaşamaksa sensiz mümkün değil
İskender adam edemedi bu dünyayı
Biz mi edeceğiz
Eflatun çözemedi yaşamanın sırrını
Biz mi çözeceğiz
Bütün yataklar bir kişilik
Git diyorsun
Nereye gideyim
Birazdan gece olacak
Ağır kılıçlar parçalayacak yüreğimi
Pis bir koku gibi çökecek üstüme yalnızlığım
Seni düşüneceğim stepler ortasında yorgun kimsesiz
Doludizgin atlılar geçmeyecek yüreğimden
Bunca yıllık yaşamımda bir tek şunu öğrendim…
Şu reçeteyi; mutlu olmadığın ortamdan kaç git. Bunun için de güçlü ol, kendi kendine yet .
