OKUMASANIZDA OLUR
İlk olarak kitabın konusu biraz ilgimi çektiğinden okumaya karar vermiştim ama okumasaydım da olurmuş diyebilirim. 2 puan vermemin sebebi de kitabın akıp gitmesinden kaynaklı bir puan daha verdim yoksa 1 verirdim
Okursanız bir şey kaybetmezsiniz çerezlik bir kitap eğer sinirleriniz bozulsun istiyorsanız okuyabilirsiniz zira okurken sinirlerimi bozduğunu söyleyebilirim.
Neyse
Konusuna gelirsek eğer ana karakterimize bir mektup geliyor (kitap direkt konuya giriyor) ve bu mektupta prensin eş seçimi için aday olabileceğini öğreniyoruz şimdi burda aslında mektup göndermeleri de saçma geldi bana televizyon ve telefonlar var kitapta mektup ne alaka? Neyse çok detaya girmeden devam ediyorum.
İşte sonrasında kız gitmek istemiyor. Bu kızın bir tane sevgilisi var ve o da diyor ki git gitmen daha mantıklı olur?? Burası ne alaka falan olmuştum. sonrasında başka gece geldiğinde (bu arada kız karakter 16 yaşındaydı sevgilisi kaç yaşında bilmiyorum) kız evlenelim beraber yaşayalım diyor çocukta diyor ki para sıkıntı olur ki bana mantıklı geldi sonra kız diyor ki para sıkıntı olmaz ben seni böyle de seviyorum?? Bunlar ayrılıyor sevgilisi gururlu davrandığından ve iletişim kopukluğu oldu bence birbirlerine karşı dürüst olabilirlerdi planlarından bahsedebilirlerdi ama yok illa gurur ve kız bir iki gece ağladı o kadar sonrasında sanki hiç sevgilisi yokmuş gibi davranıyordu ama sözde öyle hissediyormuş yazar yazınca anladım onu da! Neyse çok saptım sonuç olarak prensin eş seçim töreni sanırım ona katılıyor ve tabiki de seçiliyor ( her ne kadar kız karakter kendisinin seçilmesinin imkanı olmadığını söylese bile!) Ve toplamda 35 kişi seçiliyor bu arada. 35 kız prensin baştan çıkartıp prenste ona uygun olan eşi seçimine dayalı bir roman tüm olay bu ( tabi kitap içerisinde biraz tarih
Peniel ailesi...Hızlıca genişleyen bir aile hüzünlü ve efsunlu bir anlatim, yaşamla mücadele ederken aslinda herkes kendi yüreği ile savaş halinde ... büyülü gerçekçiligi derinlemesine hissettiren bir kitap okurken mevcut dunyamdan sıyrıldim diyebilirim
Amber Gece kitabi ile devam edeceğim Peniel ailesinin kalan fertleriyle onların dünyasına...
Bedenlerinden sökülmüş, ağızların uzağında, her yana alabildiğine yayilan sesler. Kişiselliğinden kopmuş, anlatıma ulaşamamanın korkunç çılgınlığı içinde oraya üşüşen ses kümesi.
Nereye istersen oraya git, ama git, gitmen gerek. Dünya geniş, kuşkusuz bir yerde yaşamını ve mutluluğunu kuracağın bir köşe bulacaksın.
Bu yer çok yakın da olabilir, çok uzaklarda da.
Reklam
" Rağmen sevgi, yani tüm kusurlarına "rağmen", tüm kötü yanlarına "rağmen", tüm zorluklarına "rağmen" sevmek. Bence vatan sevgisi böyle bir şey olmalı."
" Yol bitti zannetsen de bir umut beklersin..."
" Bir yerde karanlık varsa ve o seni mutsuz ediyorsa üstüne ışıkla gitmen gerekiyor."
" ... bazı insanlar, sen ne kadar doğru konuşsan, ne kadar uzun konuşsan, ne kadar yüksek sesli ve düzgün de konuşsan seni duymazlar. İyilik dile ve yoluna git."
Selam Öyle bir duygu selinin içinden çıktım ki ... Nasıl dile getirsem bilmiyorum,içim dolup dolup taşıyor. İnsanın yüreğine işleyen ,yalnız hissettiğin ve bu hisle büyüdükten sonra yalnız olmadığını öğrendiğin, yaşananların yanında yaşanabilecekleri düşündüğün , aidiyeti, sevgiyi , bağlılığı ince ince işleyen muhteşem bir eser #emanet . Okumak isteyenler yanında mendil bulundursun , baştan belirteyim .
İki yaşında annesi ile birlikte Amerika 'ya yerkeşen Yasemin sarmaşık liginde okumuş, başarılı bir avukattır. Babasını küçük yaşta kaybettikten sonra geldiği bu ülkede yakın akraba hasreti ile büyümüş, kendisini aramadıkları için hüznü büyük bir öfkeye dönüşmüştür. Bir gün dedesinin öldüğünü ve kendisine miras bıraktığını öğrenir. Bunun üzerine mirasın ne olduğunu öğrenmek için Türkiye'ye döner. Bu dönüş onun hayatında büyük değişimlere neden olacak, katı ve kuralcı, işi ile evli işinsanı geçmişine doğru bir yolculuğa çıkacak , bilmediği gizli kalmışlıkları öğrenirken aslında ailesini , kendisini bulacak, geleceğine yön verecektir.
Geçmişe yaptığımız seyahatte köy enstitülerinin kurulduğu yıllara, ilk öğrencilerin yanında uzanırken onlardan heyecanı yüreğimde hissettim. Köy enstitüleri ile ilgili okuduğum her yazıda hem gurur duyuyorum hem de sonrası için büyük bir hüzün, kızgınlık ve kırgınlık duyuyorum.
Dedenin
Bir insan kendisinden ne denli uzaklaşabilir veyahut içerisinde yarattığı mapushaneden ne vakte kadar kendisini tutsak edebilir?
Bu sorular üzerinden ilerleteceğim bu kitap yorumumu.
Bildiğim tek bir şey vardır. O da her şeyden ve herkesten kaçabilmemiz lakin kendimizden asla kaçamayışımız.
İnsan hayatın gerçeklerini tam olarak nasıl tanır ?
Hadi gelin bu konu üzerinde de konuşalım.
Benim görüşümce insanlar kendisine yakın olana uzaklaşarak ve kendisine uzak olana yakınlaşarak tanır hayatı.
Bu konu üzerinden Charles Bukowskinin bir sözüne değinmek isterim der ki; "Bazen kendine gelmen için, başkalarından gitmen gerekir. Uzaklaşmak, özgürlüktür."
Kişinin hayatı boyunca bu "adını koyamadığı şey", aslında bir tür varoluşsal boşluk ya da bireyin anlam arayışıdır.
Bu arayışın anlamını hayatımızda hiç zannedemediğimiz insanlardan da bulabiliriz. kitapta da diyordu ki;
... Akılla bakılınca biz iyiye kötü, çirkine güzel diyoruz. Maskeli gerçeği yalın gerçeğe, sınırlı dünyayı sonsuz bir evrene tercih ediyoruz. ...
Tam olarak da bahsedilen nüsha budur.
Duyduğumuz her şey bir fikirdir esasen gördüğümüz her şey de bir bakış açısıdır. İnsan hayatı nasıl görürse öyle yaşar.
Kaybettiğimiz her kavga da
Yenildiğimiz her duygu da
Yanıldığımız her insan da
Öğrendiğimiz bir şey vardır elbet
"Görüşürüz, kır çiçeği."
2025'e girdim gireli okuduğum ennn güzel kitaptı. İçindeki naiflik, samimilik ve bir çok şey beni kitaba bağladı. Yusuf Agâh ve Mihra'nın sevdası beni benden aldı.
Kitapta neredeyse hiç aksiyon yoktu -Asker kurgusu diye geçiyor ama romantiklik biraz daha ön planda gibiydi ya da dengeli, ama romantik diye modunuzu düşürmeyin çünkü çok tatlı bir kitaptı-, yavaş ilerliyordu ama buna rağmen kitap bir şekilde sizi içine çekiyordu. Bir şekilde kitaptaki bir şeyi, küçük bir detayda olsa kendinize yakın buluyordunuz. Beni o aile ortamı, kardeşlik bağları, Mihra'nın utangaçlığı, töreleri ve tabii ki Yusuf Agâh'ın davranışları bu kitaba yakın hissetmemi sağladı, ha bir de şiirler. Benimkiler birden fazla çünkü her şeyiyle bana göre muhteşemdi. Uzun zaman sonra böylesini okuduğumu hissediyorum.
Kitapta sevmediğim bir tek şey vardı: Mihra'nın arkadaşı Yasemin. Kendime her ne kadar zorlasam da bir türlü yakın bulamadım. Isınamadım bir türlü karaktere ve sonlara doğru Mihra'ya olan davranışları da hiç iç açıcı değildi ve beni iyice kendinden soğuttu.
Bir de şuna biraz sinirlendim, annesine. Tamam kadının da kendince sebepleri var ve bu sebeplerde çok mantıklı ve bu durumda haklı kadın amaa...
Mihra'yla Yusuf'un arasında geçenleri az da olsa öğrendin, anladın tamam, peki neden kızı vazgeçirmek için çabalıyorsun. Şöyle ki, gelip de siz farklı yerlerin insanlarısınız deyip ondan önce kendi kocasıyla olan hikayesini anlatıp, bu işin sonunda ya senin gitmen gerekiyor ya onun buraya gelmesi gerekir ki bu çok küçük bir ihtimal yani oraya gittiğinde farklı insanlarla, kültürlerle, dille karşı karşıya kalıcan gibi şeyler söyleyip kızın aklını bulandırdı. Tamam kızını düşünüyor çünkü kendisi de yaşamış aynısını ama bu bana hiç mantıklı gelmedi ve bundan sonra Mihra düşündü ve taşındı gidip
Umut, Dostluk, Fedakarlık.·428 syf.·Duygu ve Düşünce
10/10
Beğendi
·2026 10. kitabı
O kadar fazla kaynağa baktım ki kaynakları yazamayacağım. Bu inceleme çok fazla araştırma içerir.
Her şey Tolkienın “Topraktaki bir oyukta bir Hobbit yaşardı.” sözü ile başladı ve konu hobbittlerden bu şahesere geldi. Gelin birlikte inceleyelim.
_____________________________
Umut, dostluk, fedakarlık...
"Haydi Bay Frodo!" diye bağırdı. "Onun senin adına taşıyamam ama seni ve seninle birlikte onu taşıyabilirim."
"Yol karardığında yolunu ayırana dost denmez."
"Senin gitmen gerekiyor o yüzden bizim de gitmemiz gerekiyor. Merry ile ben seninle geliyoruz. Sam harika bir heriftir, seni kurtarmak için bir ejderhanın ağzından içeri atlayabilir; tabii bu arada ayakları birbirine dolanıp yeri de öpebilir, o başka; fakat bu tehlikeli serüveninde tek yoldaştan fazlasına ihtiyacın var."
_____________
Umut bir kitap olsaydı, o Yüzüklerin Efendisi olurdu.
“- Peki biz neye tutunuyoruz, Sam? – Dünyada hala iyilik olduğuna, Bay Frodo. Bu uğurda savaşılacağına.”
“Bu dünyanın gri yağmur perdesi kalkar, ve her şey gümüş bir aynaya dönüşür, ve sonra görürsün. Ak kıyıları ve ötesini, hızlı doğan güneşin altındaki uzak yeşil ülkeyi.”
Küllerinden bir ateş dirilecek. Bir ışık fırlayacak göklerden. Kırılan kılıç yenilenecek. Şimdi taçsız olan, kral olacak yeniden.”
"Yol hiç bitmez, uzar gider
Başladıği kapıdan
Az gittik uz gittik ama
Gücüm yettikçe yola devam
Bacaklarım yorulsa da
Yürürürüm varana dek anayola."
"Kişilerin en ufağı bile geleceğin akışını değiştirebilir."
Altın olan her şey parlamaz,
Reklam