Küçüklüğümden beri hayvanlardan korkmama rağmen kuşum ve balıklarım olmuştu. Abidin adında bir muhabbet kuşum vardı, evdeki sarmaşıkta kendisi de yeşil olduğu için kaybolup bizi strese sokardı.
Sonra ablama hediye olarak japon balığı gelmişti, rengi turuncu olduğu için Porti koymuştuk. Yalnız kalmasın diye 2 japon balığı daha alıp adlarını Morti ve Forti koymuştuk. Komşumuzun kızı devamlı kendini bana karşı övdüğü için çok üzülürdüm (yaşımız 8 idi o zaman). O'nun da japon balığı vardı. Bir gün eve okuldan geldim yine övünmenin altında ezilmiş (!) hissederek, geldiğimde Morti yan yüzüyordu. Ve sevinçle (utanarak söylüyorum) annemle babama dedim ki "Bakın benim balığım çok yetenekli, yan yüzüyor!" Annemle babamın ciddiyetle o durumun öyle olmadığını anlattığını hatırlıyorum 🤭
Uzun zaman boyunca evcil hayvan sahibi olmayı düşünmemiştim. Ancak lise 2. sınıftayken memleketteki evimizin bahçesine 15 günlük bir yavru kedi geldi. O güne kadar kediye dokunamayan ben bir anda kediyi sahiplenelim diye aileme yalvarmaya başladım. En nihayetinde 10 yıldır bizimle olan Korsan adında bir kedimiz oldu. Aslında Korsan bizim kedimiz değil, biz onun insanıyız :)
Korsan sayesinde hayatımda çok şey değişti, bugünkü "Ben" olmamda Korsan'ın hayatımda olmasının çok büyük bir etkisi var. Hayallerimin içine sokak hayvanlarının girmesi, ödevlerimde sokak hayvanları için fonksiyonlar koyup, konseptler belirlemem onun sayesinde oldu. Yaşının ilerlemiş olması beni malesef çok üzüyor, veteriner hekimler bile bunu söylüyor. Onsuz bir hayat düşünmek istemiyorum sanırım 😅
İncelediğiniz kitabı hemen kitaplığıma ekleyeceğim. İncelemeniz için çok teşekkür ederim! 🌼