Artık sonuna gelmiş olsam bile beklemeye değmiş diyebilmeli.Edebiyat
Tatar Çölü, okurunu bekleme üzerine düşüncelere sürükleyen oldukça etkileyici bir eser... Kitapta bir teğmen olan karakterimiz Drogo'nun ilk ataması Tatar Çölü'ndeki Bastiani Kalesi'ne yapılır. Kale, şehirden uzakta, ücra bir yerdedir. Drogo kaleye gittiğinde "Ben geçici olarak buradayım, her an gidebilirim..." der her fırsatta. Kaleden gitmenin yolunu arar ancak oradakilerin telkinleriyle dört ay daha kalmaya ikna olur, derken bu süre zarfında kaleye alışmış olur. Artık kale onun konfor alanıdır ve değişim her ne kadar gerekli olsa da zordur. Hani bir söz vardır; "İnsana bildiği cehennem bilmediği cennetten daha güvenli gelir." diye. Drogo'nun durumu tam da böyledir.
Drogo gitmekte zorlandıkça kendisini kaleye bağlayacak avuntular bulur, bir gün kaleye saldıracak olan Tatarları beklemeye başlar. Peki Tatarlar gelecek midir? Drogo onlarla savaşabilecek midir? Zaferi tadabilecek midir?
Yoksa...
"Beklenen geç geliyor; geldiği sırada insan başka yerlerde oluyor."diyen 
Oğuz Atay ve
"Yıkıldı yolunu bekleyen şehir
Şimdi gelsen de bir, gelmesen de bir." diyen 
Nurullah Genç mi haklı çıkacaktır?...
Bu kitabı okurken "bekleyen" kitap karakterleri canlandı zihnimde, Drogo'yu 
Oblomov 'a benzettim. Oblomov da bekliyordu değil mi? Yaşam enerjisini, hevesini bekliyordu.
Mücellâ 'yı hatırladım, yuva kuracak müstakbel eşini, aşkı bekliyordu o da...
Sonra beklemek deyince 
Leyla ile Mecnun 'daki İsmail Abi'yi anmamak olmaz, gelmeyecek bir gemiyi bekliyordu o...
Henüz okumadığım ama buradaki incelemeler sayesinde konusuna aşina olduğum 
Godot'yu Beklerken kitabı da aklıma geldi, onu da okumalıyım dedim hep...
Yakın zamanda okuduğum 
Bekleyecek Vaktim Kalmadı Artık kitabında 
Jean-Louis Fournier şöyle diyordu 
Tatar Çölü için:
"Ömrümü beklemekle geçirmiş olacağım, hatta çöldeki Tatarları bile...Tatar Çölü'nde Drogo Tatarları bekler. Onlarla hiç karşılaşmaz. Beklemekten çok daha önemli bir şey var gerçi... Dino Buzzati'nin romanı olağanüstü bir hayat alegorisidir, hep şaşırtıcı olanı beklediğimiz bu hayattaki tek hakiki olay ölümdür aslında."
Bazen beklenen gelmez, bazen olmaz. Yani o kadar olmaz ki ancak bu kadar güzel olmayabilirdi dersiniz....Bazen de gelse de artık fark etmez. Kapı artık sonsuza kadar kilitlenmiştir.
İtalyan edebiyatının köşe taşlarından 
Dino Buzzati 'nin başyapıtı olan Tatar Çölü'nü okumanızı tavsiye ederim. Herkese hitap etmeyecektir belki ama hayatının bir döneminde bir haberi, bir olayı, birilerini beklemiş olan herkes ve gitmek isteyip gidemeyen herkes Drogo'da kendinden bir parça bulacaktır.
Kitapla kalın. Beklemeyin ve bekletmeyin hayatı diyorum kitap dostlarım keyifli okumalar...
Oğuz Atay ve
"Yıkıldı yolunu bekleyen şehir
Şimdi gelsen de bir, gelmesen de bir." diyen Nurullah Genç mi haklı çıkacaktır?...
Bu kitabı okurken "bekleyen" kitap karakterleri canlandı zihnimde, Drogo'yu Oblomov 'a benzettim. Oblomov da bekliyordu değil mi? Yaşam enerjisini, hevesini bekliyordu.
Mücellâ 'yı hatırladım, yuva kuracak müstakbel eşini, aşkı bekliyordu o da...
Sonra beklemek deyince Leyla ile Mecnun 'daki İsmail Abi'yi anmamak olmaz, gelmeyecek bir gemiyi bekliyordu o...
Henüz okumadığım ama buradaki incelemeler sayesinde konusuna aşina olduğum Godot'yu Beklerken kitabı da aklıma geldi, onu da okumalıyım dedim hep...
Yakın zamanda okuduğum Bekleyecek Vaktim Kalmadı Artık kitabında Jean-Louis Fournier şöyle diyordu Tatar Çölü için:
"Ömrümü beklemekle geçirmiş olacağım, hatta çöldeki Tatarları bile...Tatar Çölü'nde Drogo Tatarları bekler. Onlarla hiç karşılaşmaz. Beklemekten çok daha önemli bir şey var gerçi... Dino Buzzati'nin romanı olağanüstü bir hayat alegorisidir, hep şaşırtıcı olanı beklediğimiz bu hayattaki tek hakiki olay ölümdür aslında."
Bazen beklenen gelmez, bazen olmaz. Yani o kadar olmaz ki ancak bu kadar güzel olmayabilirdi dersiniz....Bazen de gelse de artık fark etmez. Kapı artık sonsuza kadar kilitlenmiştir.
İtalyan edebiyatının köşe taşlarından Dino Buzzati 'nin başyapıtı olan Tatar Çölü'nü okumanızı tavsiye ederim. Herkese hitap etmeyecektir belki ama hayatının bir döneminde bir haberi, bir olayı, birilerini beklemiş olan herkes ve gitmek isteyip gidemeyen herkes Drogo'da kendinden bir parça bulacaktır.
Kitapla kalın. Beklemeyin ve bekletmeyin hayatı diyorum kitap dostlarım keyifli okumalar...··
1 +1'leme
·5,6bin Gösterim
7 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Nasıl da “tam da beklediğim gibi” bir inceleme olmuuuşş:) yine öyle güzel yazmış, kitabı öyle güzel alıntı cümleler ve kitaplarla ilişkilendirmişsin ki incelemeni, kitaptan daha çok beğendim, çok daha keyifle okudum :) emeğine sağlık canımın içi💙 normalde sıkıcı bulacağım kitabı beraber okumuş olmak da ayrıca keyifli oldu:)
Yaa canımm benim 🥹 Yorumun öyle güzel ki, teşekkür ederim hep güzel baktığın için, desteğin için🫂🥰Beraber okumak ayrı bir keyif oluyor ve daha farklı bakış açıları katıyor kuzum hep birlikte nice kitaplara 🤗💜
İncelemeyi düzenlemek için teneffüsleri değerlendirdim ☺️ Artık rahat rahat çay içebilirim☺️
1000Kitap uygulamanın öne çıkanlar bölümü yine bir düzensiz, ilgi görenlerde iki haftalık paylaşımlar var. Algoritmayla ilgili bir sorun var. Bu yüzden inceleme muhtemelen fazla görünmeyecek ama yine de yazdım. 
1000Kitap Destek
Ablacım süper inceleme yapmışsın. Benim yazmama gerek kalmadı artık 😆 kalemine sağlık birlikte nice kitaplara
Teşekkür ederim kardeşim, senin sözlerine de tercüman oldum yani😅hep birlikte nice kitaplara 🤗📚
Fournier, tavsiyesi ve hayranlığı üstüne okumuştum bende kitabı Saliha'm.. Beklemenin ve umut etmenin odalarında, neler bekledi canım karakter.. Çok karanlık bir yönü vardı eserin. Böyle ruhumu boğdu ama çok anlamlıydı.. Emeğine sağlık canım kadın ❤🌿
Reklam
Şahane bir inceleme olmuş. Atıfta bulunduğunuz kitaplar da şahane. Yüreğinize sağlık, teşekkürler🌷
Faydalı olmasına çok sevindim, rica ederim ben de teşekkür ederim güzel yorumunuz için 🌸🙏🏻😇
Beni de çok etkilemişti Saliha Hocam bu kitap. Bende şu hisler bıraktı hatta. Bazen yalnızlık o kadar baskın olur ki avunmak için zihin sizi olmayan düşmanı var ederek oyalamak ister. O da olmasa sanki hayat anlamsızlığın içerisinde yok olup gidecektir. Zaten insanın da en büyük korkusu yok olmak değil midir? 🤗🌸
İnsan anlam verebilirse üstesinden geleceğini düşünür gerçek olmayana bile kendini ikna eder bu yüzden, kesinlikle en büyük korku yok olmak, varlığın bir anlamı olmamasıdır... Güzel kitaptı benzer duyguları yaşatmış olmasına sevindim😇🌸