"MUKADDES"
"Bilir misiniz, ilkbaharda yağmurdan sonra gökyüzü bambaşka bir berrak mavi renge bürünür. Yağmurla yıkanan ağaçlar tıpkı düğüne süslenen kızlar gibi açılır; hava nefis bir kokuyla dolar, kuşların cıvıltıları her tarafı kaplar. Mukaddesʼle vedalaşıp geri dönerken, benim gönlüm de tıpkı yağmurdan sonraki gökyüzü gibi bemberraktı. Sanki herkes bana bakıyor, güya yalnız ben değil, bütün insanlar gayriihtiyari birbirine karşı şefkatli, son derece nazik, oldukça iyi kalpliydiler."
Aşk, sadece kavuşmak değil; anlamak, beklemek ve büyümektir. Özbek Edebiyatının zarif kalemlerinden olan bu muazzam eser, bir aşk hikâyesinin ötesinde; eğitim, aile bağları, kimlik arayışı ve umut üzerine derin bir yolculuk sunuyor bizlere.
Göründüğünden çok daha derin bir meseleyi anlatıyor aslında.
Şerif'in hikâyesi; Türkiye’nin dört bir yanında sınava hazırlanan binlerce gencin hikâyesiyle aynı: Emek, fedakârlık ve gelecek kaygısı.
Hikâyemizin kahramanı Şerif bir fabrikada işçi olarak çalışıp üniversite sınavlarına hazırlanan genç bir delikanlı.
Enstitü koridorlarında geçen günlerinden birinde, tek başına bir köşede oturan Mukaddes’e rastlar. O an değişir her şey hayatında. Dersler, kitaplar, sınav kaygısı geri planda kalır; Şerif’in tüm dikkati bu gizemli kıza odaklanır. Zordur hayatı bir yandan çalışıp bir yandan okumak. Sevdiği kıza olan duygusu, özlemiyle alır götürür onu da hayatın karmaşasında.
Mukaddes'in sessiz duruşu, yalnızlığı ve naif halinden etkilenen Şerif içindeki samimiyetle ona kendi ailesini anlatır. Mukaddes de boş değildir ona karşı, kapılarını açar ve kendi hayatından anlatmaya başlar.
İki genç arasında başlayan samimi konuşmalar, kısa sürede derin bir bağa dönüşür. Birlikte sınava hazırlanırlar, hayaller kurarlar, geleceği konuşurlar. Ama hayatın sürprizleri
Ah Feritciğim Ah!!!1000Kitap
Sana yorum yapmadan geçemeyeceğim tabii ki
Ferit Beyciğimin tek yazdığı şiir kitabı. Semiha Hanımcığımda şiirlerine kendi çizimlerini katarak karşılık vermiş sanırım hislerine:)
Romantizm romantizm ben çok gelemiyorum sanırım romantizme:) Hemen duygu durumum değişip kendimi aşk acısı çekiyor moduna girmiş gibi hissediyorum. Ben çok beğendim kitabı gözüm ayrı gönlüm ayrı açıldı. Üstüne çok fazla da konuşulmaz diye düşünüyorum.
Okuyacak olanlara tavsiye edebilirim.
"Hırçın rüzgar gibi geçti Beyhude Ömrüm"
"İnsanoğlu dünyaya niçin gelir?
Herhalde bir bahçe kurmaya gelir.
Bu düşünceyle gülümsüyorum.
Dünya dediğimiz de bir gurbet değil mi?"
İncelememe 69. sayfadan bir alıntı yaparak başlamak istedim. Sahiden de dünya hayatını bir bahçe ile metaforlaştırabilir miyiz? Bence metaforun âlâsı olur. Peygamberimiz de diyordu ya hani; kıyametin kopmasına bir gün bile kalsa elindeki fidanı dik, diye. İşte son gün bile bahçeyi donatmamızı isteyen bir dinimiz var, daha ne olsun.. Üretmenin, emeğin, faydalı olmanın bu denli önem arz etmesine bir bahçeden yola çıkarak varabiliriz. Ya da bir bahçeye doğru yol alarak varabiliriz..
Hikayenin bütününe dönelim. Tam bir Anadolu insanının Anadolu yaşantısından esintileri getirip önüne seriyor. Betimlemeleri kuvvetli olan kitapları ayrı severim. İşte bu konuda güzel hissettirdi Beyhude Ömrüm.. Bir meyve bahçesinde hangi meyvelerin olabileceğini önceden öngörüp meyve tedarikinizi yapmanız tavsiyemdir. Zira bir armut anlatışı var Mustafa Kutlu'nun, o an armut olsa da yesem dedirtir. Kayısıya geldiğimde şükür ki bir koşu meyveyi alıp kitabın başına oturabildim. Kitabı tam bahçenin sefasının sürüleceği yaz günleri okumanızı ayrıca tavsiye ederim. Bu sıcak günlerde okumak ayrı zevkliydi.
Köylerin zamanla terk edilişi tam da hikayede anlatıldığı gibi oluyor. Şahit olduğumuz o uzun süreç hep de böyle akıyor insanların hayatında. Yavaş yavaş, eksile eksile, özlene özlene.. Kaçınılmaz sona gidiliyor kâr mı tam da bilinemeden...
Kitabı sonuyla da çok sevdim. Her kötü son üzmez. Bir tamamlanmışlık olsun yeter ki. Gözün arkada kalmaması belki de huzurların en güzelidir.. Ne ile geçerse ömür, onun esintisi vurmaz mı son kez yüze? Bir ölümün, ayazın içinde sıcak bir gözyaşı ile gelmesine huzur diyebilir miyiz? Pek tabii bence.
Hikaye iki mevsimi
Ah Min-el Aşk
Bu haftayı sadece 
Ferit Edgü okuyarak geçirmeme sebep olan o şiir kitabı...
Şiirini hayli sevdim. Açık, sade, anlaşılır ve aynı zmaanda çok katmanlı, derin oluşuyla beni kendine çekti. Doğaya olan tutkusu ise bir bakışta anlaşılıyor. Öyle ki gürül gürül akan bir nehrin yanındaymışçasına hissettiren güçlü şiirleri var(mış).
En sevdiğim alıntılar ise şöyle:
Derin soluyuşlar
Yordu beni.
Benim gönlüm
Bir kaktüsle ulu bir çınar arasında sıkışık
Bir türkü gibisin bende.
Ezgisi dudaklarımda
Sözcükleri unutulmuş.
Bir çırpıntı
gibidir yüreğimde
yazılı adın.
Nicedir yaşamayı
unutmuş
gibi yaşıyorum
Ferit Edgü okuyarak geçirmeme sebep olan o şiir kitabı...
Şiirini hayli sevdim. Açık, sade, anlaşılır ve aynı zmaanda çok katmanlı, derin oluşuyla beni kendine çekti. Doğaya olan tutkusu ise bir bakışta anlaşılıyor. Öyle ki gürül gürül akan bir nehrin yanındaymışçasına hissettiren güçlü şiirleri var(mış).
En sevdiğim alıntılar ise şöyle:
Derin soluyuşlar
Yordu beni.
Benim gönlüm
Bir kaktüsle ulu bir çınar arasında sıkışık
Bir türkü gibisin bende.
Ezgisi dudaklarımda
Sözcükleri unutulmuş.
Bir çırpıntı
gibidir yüreğimde
yazılı adın.
Nicedir yaşamayı
unutmuş
gibi yaşıyorum
Kitabın ilk 5 -10 sayfasında Eyvah dedim içimden bişey çıkmaz bu kitaptan , şişirilmiş geldi yorumlar , ama sonra okudukça okuyasım geldi…içim ısındı , gönlüm huzur buldu, Allah’a sarsılmaz bir imanla sarılınca insan neler oluyor tekrar hatırlamak nasip oldu…Aziz Mahmud Hüdayi hazretlerinin ( Allah ondan razı olsun), Azize’nin sıkışmış ruhuna ve hayatına iyi geldiği gibi bana da iyi geldiğini düşünüyorum…
Puan vermedi·
Beğendi
Çok karmaşık duygularla tamamlamış bulunmaktayım seriyi. Zaman zaman çok öfkelendim Lila ya ve Lenu ya. Bazen tokatlamak istedim'kendine gel artık!' diye, bazen de içim ısındı kalbime koyup saklamak istedim. Zor hayatlar zor karakterler zor tercihler. Ne ak diyebilirim ne kara ikisi içinde. Tam da hayat gibi. Gönlüm Lenu dese bile hayatını kendi istediği gibi yaşayan Lilaydı bana göre. Ah Lenu! Güven artık kendine.
