Söz bahanedir. İnsanı insana çeken söz değil, aralarındaki gönül yakınlığıdır.
İlanı aşk ettikleri kadınlardan yüz bulamayınca onları iffetsizlikle itham etmek garabetine kalkarlar.
Reklam
"Bu biraz ince bir gönül eğlencesinden başka bir şey değil miydi” derken dudaklarında ne mustarip bir tebessüm vardı. İhtimal içinden bana dargın... İhtimal çektiği acıların hatırası, vaktiyle o kadar huşûnetle kırdığım kadınlık gururu ona bunları söyletti... Böyleyse her şey ölmemiş demek. İhtimal bir gün... Kimbilir... Evet ümit ölmüyor...
Sayfa 386 - İnkılap Yayınları
Asansörün kapısı aralanıyor:" Kızım ve siz, uluslararası ilişkiler ile gönül ilişkilerini harman edeceksiniz...Yâ Rabbim, ne romantik!.."
İnsan ilk buluşmalarda uzuvlarının görgüsünü, kıyafetinin zarafetini, duruşunun asaletini ve sözlerinin kararlılığını muhatabına eksiksiz bir biçimde sunabilmeliydi. Aynı zamanda bulutların sadeliği ve yağmurların doğallığı kadar özgün olmalıydı bu sunuş. Esasında erkekler, bir kadınla buluşmaya giderken kılık kıyafetinden çok insanlığını düzeltmeliydi. Çünkü kadınların çoğu vahşi hayvanlardan korkarlar. Grand tuvalet
kıyafetler, yıldız kümesi gibi parlayan rugan ayakkabılar, yaşlılığı gizleyen jöleli saçlar, gönül okşayan ıtriyatlar ilk buluşmada
olumlu bir izlenim bırakarak ilişkinin başlamasında büyük bir rol oynasa da, dışı bakımlı olan bu erkeğin kişiliğinde vahşi bir
hayvan gizlenmiş olabilirdi. Sıradan insanlar görünüşle tuzağa düşürülürdü. Oysa en güzel kalpler yağlı gömleklerin altında bulunurdu. Dış görünüş bir ilişkiyi başlatmaya yetebilirdi, fakat devam ettirebilmek için hassas bir ruh ve incelikle bezenmiş bir kalp gerekirdi ve o, ne yazık ki ilk bakışta bilinemezdi.
- Gençlik, güzellik ,şıklık ,sevda, hürriyet , işsizlik hep senin için…
+İşte bunların hiçbiri beni mutlu edemiyor.
-Mutluluk unsurları böyle sendeki gibi lüzumundan çok fazla olursa insanı zehirler.

Reklam
Reklam