Âlemde o âlemde ki heyhât geçirdik Dilberde vefâ dilde safâ hep o zamândı (Dünya da yaşadığımız dünyaydı, yazık geçti gitti, sevgilideki bağlılık, gönüldeki neşe o zamanda gitti.)
Bir hedef bulunuyordu Siddhartha’nın önünde tek bir hedef: Arınmış olmak, susamalardan arınmış, istemelerden arınmış, düşlerden, sevinçlerden, acılardan arınmış. Ölerek kendinden kurtulmak, ben olmaktan çıkmak, boşalmış bir yürekle dinginliğe kavuşmak, benliksiz düşünmelerle mucizelere kapıları açmak, işte buydu onun hedefi. Ben tümüyle saf dışı bırakılıp öldürüldü mü, gönüldeki tüm tutku ve dürtülerin sesleri kısıldı mı, işte o zaman gözlerini açacaktı en son şey, varlıktaki artık Ben olmayan öz, o büyük giz.
Sayfa 24
Reklam
İnsanın zihnine takılan öfke gönüldeki sevgiyi örtüyor ve göstermez oluyordu.
“İnsanın zihnine takılan öfke,gönüldeki sevgiyi örtüyor.”
Sayfa 63·Kitabı okudu
Alıntı
Kul Mustafa'nın dizelerini gördüğümde neyi kaçırdığımı anladım: "kağanmış aslanlar şimdi çöl ister..." Kağan-aslanın sürünün başındaki, kükreyen, en güçlü (hadi alfa diyelim) aslan olduğu bilinir ama burada Kul Mustafa'nın ürettiği "kağanmak" fiili, bambaşka bir nüansın kapısını açıyor: Kağan-aslan olmak, tüm bunlardan fazla, "tek başına olmak" amacındaki aslanmış meğer. Tam Yunus Emre'ye göre bir sıfat dedim kendi kendime. Kurulmuş göksel sofranın başında, dervişlere kimin adına dua ettiklerini soruşu geliyor gözümün önüne: "Yunus diye bir kutlu derviş varmış, onun adına dileriz..." Yunus hiçbir şey söylemeden sessizce uzaklaşır oradan. Sessizce çünkü büyük eserinin hiçbir yerinde etrafına adam toplamak, kalabalıkları ardına düşürmek, müritler edinmek, caka satmak, halka şirinlik etmek yoktur. Türkçenin kağan-aslanı, eserinde de, yaşamında da o yalnızlık çölünü aradı: Tanrı'nın insana bahşettiği tekliğin gücünü. Yürekteki kutlu soluğu, gönüldeki armağanı. Yunus, iki yönde de yalnızlığı ve tekliği seçti: Hem insan ruhunun en sarp doruklarına yürüdü, gönlün en kuytu odalarına fener uzattı hem de dünyevi aidiyetlerin tümünü reddetti Onun bir kağan-aslan olarak ayak izi bıraktığı çölde, başka hiç kimsenin nam ve nişanına bir daha rastlanmadı.
Sayfa 36 - 37 Ötüken Neşriyat 1. Basım İstanbul-2023
Gel arkadaş, gel seninle az dertleşelim; Okuyarak hayat denen koca kitabı Gönüldeki yaraları biraz deşelim.
Sayfa 8·Kitabı okudu
Şiir
Reklam
Reklam