" İn omnibus requiem quaesivi,et nusquam inveni nisi in angulo cum libro" (lat.) Her şeyde erinç aradım ama hiçbir yerde bulamadım; bir kitapla çekildiğim köşeden başka.
Evrenin yetkin uru dünya.
Boşluktaki büyük küresel yaraya göre, kişinin iyileştirilemeyecek bir yarası olamaz gibi görünüyor bana. Onun için varoluş tarihindeki acılar insanın kendini, öznelliğini aşması için nesnel bir destek. Bu dışı derinden tanıma ile gerçekleşecek kurtuluş içselliğimizi de derinleştirirken, bize özgürlük ve erinç duyumunu sunuyor. Artık, çirkef ilişkilerden, utku ve yenilgi ikileminden, her hamlede mat hevesinden, ele geçirme savaşımından vazgeçmek gerekir. Vazgeçilmiyorsa, geçilemiyorsa Üzünç Teyze gelir hep oturur içimizde. Şen ve özgür hayaletler olalım!
"Umarım, bu mektubu bir sıkıntı dışavurumu ve sizler için bir üzüntü kaynağı olarak okumazsınız. Çünkü gayet doğalcı ve nesnel bir dille yazılmıştır aslında. Çünkü belki de hoşnutsuz olmak için hiçbir neden yoktur bu hayatta, ya da hoşnutsuzluğu ifade etmek için, çünkü her şeyi aşmak gerekir, çünkü belki acı, sevinç, sıkıntı, erinç gibi kavramlar da yoktur ve bunların içerikleri de."
Kimseye bir şey söyleyemem, işin kötü tarafı. Hayat devam ediyor diyecekler. Aldırma diyecekler, geçer deyip geçiştire-cekler. Hayatın devam ettiğini sürekli hatırlatıp durmaları ne il-ginç insanların. Sanki kendilerini de inandırmaya çalışıyorlar. Her acı çekene hayatın devam ettiğini hatırlatmalarından nef-ret ediyorum.