Bu ifadeyi biliyordum. Mutlulugumuzun masum ve guven dolu kismi elimizden alindiginda ve bunun icin hakli ya da haksiz yere kendimizi sucladigimizda olusan ifedeydi bu.
Özlemek, ancak, sevdiklerin oldugu muddetce gerceklesen bir duygudur. Bu da insana mutluluk vermelidir. Yeter ki sevdiklerin bir daha gorusemeyecek kadar uzakta olmasinlar. Özlemno zaman yaman olur.
Rusya'da XVIII-XIX yüzyıllarda, büyük kentlerde yaşayan soyluların yemek düzeni genel olarak soyledir: sabah saat 10.00 - 11.00 gibi kalkıldığında kahve ve çayla bir şeyler atistirilirdi. Kahvaltı saat 13.00 ile15.00 arasında yapılırdı. Öğle yemeği aksam 17.00 ile 19.00 arasında yenir, sonrasında tiyatro izlemeye ya da müzik dinlemeye gidilir. Gece saat 22.00 -23.00 gibi de aksam yemeğine oturulurdu.
O kadar rus kitabını okumadan once öğreneydim keske. Yemek konusu hep kafamda muammaydı kendimizinki gibi düşünüyor anlayamıyor bağlantı kuramıyordum. :))