benimki sevda değil ateşten gömlek
bir kor düşmüş ışıl ışıl yanar içimde
ama ben eski zaman âşığıyım
sevmek kadar kanatlanmak da gelir elimden
gece hayalimde gündüz fikrimde
ela gözlü o yâr çıkmaz gönülden.
-oktay rifat
Ahmed Arif’ten Leyla Erbil’e mektuplar. ama yalnızca o kadar değil. Öyle ki kitabı okurken ( okurken demenin haksızlık olacağını düşünerek düzeltiyorum. ) ‘kitabı yaşarken satır satır, sayfa sayfa yüreğinize dokunan inceliklere, tamamen duygularla işlenmiş sözcüklere, anlamlara, gerçek bir şairin mısralarına ve tabii hitaplara katıksız ve gerçek hislere pencere açıyorsunuz. Pencereyi kapattığınızda ise o bambaşka bir dokunuşu olan rüzgar içeride kalıyor. Ahmed Arif... O eşsiz tattaki şiirleri... Ne söylenebilir ki... ‘’asıl iş anlamaktır kaçınılmazı’’