"Gülümse ve belki yarın, görürsün güneşin senin için parladığını."
Sayfa 337
Seninle gurur duyuyorum çocukluğum, iyi ki varsın hiç vazgeçmeyen yanım.
Hep gülümse yıkılmayan tarafım. Başardık, korkma artık küçük kızım.
Biraz dinlen ve yürü, kabuğuna dön, uyan
İnandığın her vuslat bir ayrılık dağıdır
Toprağa bak, gülümse, müsterih ol ve dayan
Hayat, bir inkisarın mutlu karanlığıdır
kimi babaların infilak etmiştir ya oğulları
kimi yalnızlıklar boşunadır
kimi aşklar bitmesi için yaşanır
sen bunları hiç önemseme
git gülümse başkalarına
beni burkulmuş bırak.
beni ısırılmış
beni emilmiş
beni intiharlardan çokça korkulan ideolojilerde bırak
biliyorsun
istanbul'un koynuna ancak şarapla girilir benim koynuma titrek ateşler arasından,
Babaaaaa gülümse, hep gülümse…
Babamı hiç bu kadar mutlu görmemiştim. Gözyaşları yanaklarından süzülürken, gözlerindeki ışığın fotoğrafını çektim. Bir fotoğrafa mutluluk, sevinç, şaşkınlık, hüzün, kırgınlık, hayranlık, pişmanlık, adını dilcilerin koymayı akıl edemediği yüzlerce duygu sığabilir mi? Sığdı.
Aynı fotoğraftan iki tane bastırıp birini evin salonuna, birini de ofisteki çalışma masama koydum.
Biraz dinlen ve yürü, kabuğuna dön, uyan
İnandığın her vuslat bir ayrılık dağıdır
Toprağa bak, gülümse, müsterih ol ve dayan
Hayat, bir inkisarın mutlu karanlığıdır