Hoyrattır bu akşamüstüler daima.
Gün saltanatıyla gitti mi bir defa
Yalnızlığımızla doldurup her yeri
Bir renk çığlığı içinde bahçemizden,
Bir el çıkarmaya başlar bohçamızdan
Lavanta çiçeği kokan kederleri;
Hoyrattır bu akşamüstüler daima.
Dalga dalga hücum edip pişmanlıklar
Unutuşun o tunç kapısını zorlar
Ve ruh, atılan oklarla delik deşik;
İşte, doğduğun eski evdesin birden
Yolunu gözlüyor lamba ve merdiven,
Susmuş ninnilerle gıcırdıyor beşik
Ve cümle yitikler, mağlûplar, mahzunlar...
Söylenmemiş aşkın güzelliğiyledir
Kağıtlarda yarım bırakılmış şiir;
İnsan, yağmur kokan bir sabaha karşı
Hatırlar bir gün bir camı açtığını,
Duran bir bulutu, bir kuş uçtuğunu,
Çöküp peynir ekmek yediği bir taşı...
Bütün bunlar aşkın güzelliğiyledir.
Aşklar uçup gitmiş olmalı bir yazla
Halay çeken kızlar misali kolkola.
Ya sizler! ey geçmiş zaman etekleri,
İhtiyaç ağaçlı, kuytu bahçelerden
Ayışığı gibi sürüklenip giden;
Geceye bırakıp yorgun erkekleri
Bir çift göze âşık olursun,
Geceleri onu düşünür durursun.
Bir gülüşü yeter dünyalara bedel,
Bir çift göz uğruna her şeyi yakarsın.
Sizde de oldu mu?
Biriyle tanıştınız ama o kişiyi sanki önceden tanışmış, yanyana olmuşsunuz gibi, sesi gülüşü, yüz şekli, hee şeyi ile tanıdık gelen oldumu?
Çok garip bir şey... uzmanlar bunun hayatınızda önceden gşren birine benzediği için olabilir diyor ama bir bakıyorsun ki hayatında ona benzer biri olmadı. Yada dejavu da olabilir bilmiyorum ama dejavu ya benzemiyordu sanki gerçekten onunla geçmişte yan yana olup vakit geçirmişiz gibiydi...
Bu bakışta bir iş var
Emek verecek kadar özel
Bu gülüşte bir iş var
Anlam vermeyecek kadar güzel
Bir çocuk tebessümü kadar güzel
Bir bebek gülüşü kadar özel
Çiçeklerle donatılmış gibi saçlar
Denizin verdiği o huzurlu bakışlar
Bu işte bir iş var
İçimde sana dair bir aşk var.
Eyşan
