Sahaf ganimeti, kitapçılarda aktif olarak satışı yapıldığını hiç zannetmiyorum. Beyaz burjuva bir aileden gelip, iyi bir eğitim alıp (hayatın kolay modu) ömrü boyunca gazetecilik, yazarlık, çizgi film senaryosu, tv programları yapıp sonunda kaçınılmaz şekilde yaşlanınca, yaşlandıkça etrafındaki insanlar öldüğünden yalnızlaşınca, oturup bir kitap dolusu yakınmış. Sanki can sıkıntısından, yapacak daha iyi bir şeyi olmadığından yazmış kitabı. Bazı otistik espriler ve bayık (Fransızca’dan çevrildiği için anlamını yitirmiş ) kelime oyunlarıyla donatmış. Yalnızlığıyla catışmada olması, hem sevip hem ona dayanamaması güzel konular ama bu konuları pek ele almamış , günlük gibi yazmış siz çıkarım yapıyorsunuz.
Bu kitaptan sonra yalnızlıkla ilgili bir kitap daha yazmış , kitabı okumak yaşlı birinin yakınmalarını ayıp olmasın diye dinlemek gibi hissettirdi. Mesela ötenazi o tarihte Fransa’da yasal olsaydı ötenazi yaptırıp ölümüyle kendisinin varlıgından haberdar olmayan orta yaş komşularını ve hayırsız kızını cezalandırdığını zannederdi, kendine annesinden kalmış içindeki antikaları satarak cep harçlığını çıkardığı 2 katlı evi de gıcıklık olsun diye miras bırakmaktansa edebiyatla ilgili bir derneğe bağışlardı. Çok mıymıntı birisin kitabını da beğenmedim babay
Not: benim hüzünlü orospularım kitabındaki gibi buradaki yaşlı bekar adamın da yaşı yetmiş işi bitmemiş… erkolar