Zülfün döküp de rûyuna cânân gezer yürür
Gûyâ bulutda mâh-ı dırahşân gezer yürür
( Sevgili saçını yüzüne döküp de gezer yürür, sanki bulutta parlayan ayın gezip yürüyüşüne
benzer.)
........... BAKMAKDAN
1 Ferâgat eylemez gönlüm rûh-ı dildâra bakmakdan
Ferâgat mı ider bülbül olan gülzâra bakmakdan
2 Perîşân-hâl olurmış ol melek-manzar beni görse
Tabîb olan niçün i'râz ider bimâra bakmakdan
3 Rakîb-ile o gün yüzlü nigâr görmesem tan' mı
Meseldür göz kamaşur dirler ilde kara bakmakdan
4 Harîm-i Ka'be-i kûy-ı habîbin gel safâsın gör
Ne feth olur sana sûfî kurı dîvâra bakmakdan
5 Cihândan cândan geçdi gönül bu râh-ı 'ışk içre
Ölürse geçmez iy sûfî cemâl-i yâra bakmakdan
6 Şehã bir tût-i gûyâ-durur şekker-şiken gönlüm
Ferâgat mi ider âyîne-i ruhsâra bakmakdan
7 Sıyâmî zülf-i dil-berden perîşân olsa dil tan' mı
Meseldür tıfl olan elbetde korkar kara bakmakdan
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
......... ANLAR
1 Başum kana boyandı dirsem ol gül yüzlü al anlar
Şeb-i gamda sîtem fânûsdur dirsem hayâl anlar
2 Neler çekdügümi zencîr-i zülfünden beyân itsem
Kelamum dinlemez ol pür-cefâ hep kîl ü kâl anlar
3 Cihânun mâlına meyl itme iy dil kaç belâsından
Serâbı teşne-dil sahrâda görse âb-ı zülâl anlar
4 Gider 'arz-ı kemâl[i] güft u gûyı terk it iy sâ'il
Mu'ammâdur hadis-i küntü kenzün ehl-i hâl anlar
5 'Acâyib murgdur gönlüm gibi sûfî benüm şâhum
Belâ dâmında bir kaç dâne-i vechünde hâl anlar
6 Sıyâmî üştür-i ser-mest gibi râh-ı meşakkatde
Götürdüm nâr-ı hicrânı beni halk bî-muhâl anlar
Kayan yıldız sırrı...Deneme, İnceleme
(...) Mecazî anlamda, “Necib Fazıl’ın ölümünün sırrı”dır. Üstad Necib Fazıl kayan bir yıldızdır; veya eski bir efsaneye göre, her ölenin gökte bir yıldızı kayar… Salih Mirzabeyoğlu, kendi hayatı için çok önemli bir dönüm noktası olan bu ölümü, hece vezninde kaleme aldığı tek şiir kitabında, “Kayan Yıldız Sırrı” diye ele alır. “Ben kimim?” diye sormak, “ölüm nedir?” diye sormakla birdir, hikmeti çevresinde… Kitaba ismini veren “Kayan Yıldız Sırrı” şiiri ise şudur:
Göklerde kanat açmış gûya gönlümce hür kuş
Ben değil mi yine ben kedere hedef durmuş
Gizleniyor bildiğim saklambaç oyununda
Benim gölge âlemde kendisine kaybolmuş
***
Bu mahmurluk sırtımda kaplumbağa kabuğu
Rahatı rahatsızlık şu dünyanın seyrinde
Ah geçmiş ne gelecek şimdiyse uçan buğu
Yollar ki birbirine kavuşmanın derdinde
***
Su üstünde ürperti hep gurbetlik duygusu
Nakışa düşen mânâ deniz üstünde desen
Zamanın nabzımı tutsun diye kurduğu
Dalgada gölge eşya benim gözümde de sen
***
Bir kayanın üstünde bilmem böyle kaç vakit
Rüyâların izinde tâbirlerin peşinde
Yıldırım düşen levha kumaşım ki mücerret
Açıktan geçen gemi yüreğim o gemide
***
Tedirgin bekleyişler berzah sırrında hapis
Fikir ki saklı güzel gözümde açık derin
Pervane çeken mihrak nisbet kurduğum akis
Rüyâların ötesi müjde verdi güvercin
***
Ağı germiş çoktandır yıldız köşeler cinsi
Gebe dumanlı dünya sancı sarınca doğum
Rüzgâr dinlenen dalga kıyı idrakı şimdi
Ruh nisbeti bir harman ışık içinde oyun!
Âdâb, yani edebler bütün İslâmî gerçekleri içine alabilecek derecede zengin bir mefhumdur. Böyleyken biz bugün bunun -tatbikat itibariyle- kahir ekseriyetini kaybetmiş bulunmaktayız. Cumhuriyet Türkiyesi, böyle nisyâna terk edilmiş sayısız âdâb tezâhürüne kıyarken, gûyâ edeb icadı olarak bir usul icad etmiş. O da eve gelen bir misafirin ayakkabılarını çevirmektir. Halbuki bu büyük bir edebsizliğin ta kendisidir. Zira eskiden misafirlerin ayakkabıları çevrilmez, sadece düzeltilirdi. Misafir de kapı ağzından bir adım geriye çekilerek yüzü ev sahibine dönük olduğu hâlde ayakkabılarını giyerdi. Şimdi edeb zannedilerek bu ayakkabı çevirme modası yüzünden misafir ev sahibine arkasını dönmekte ve öylece eğilip ayakkabılarını giymektedir.
O Belde
"Sen ve ben
Ve deniz
Ve bu akşam ki lerzesiz sessiz
Topluyor bû-yı rûhunu gûyâ,
Uzak
Ve mâî gölgeli bir beldeden cüda kalarak
Bu nefy ü hicre müebbed bu yerde mahkûmuz"
