Hacer Aslan

Hacer Aslan
@haceraslan96
Bitmeyecek bir şevk verirken beste, Bir tel kopar, ahenk ebediyen kesilir
Şiir
Reklam
Odanın duvarları bomboş. Nasıl yaşadım on yıl bu evde? Bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? Ben ne yaptım? Kimse de uyarmadı beni. İşte sonunda anlamsız biri oldum. İşte sonum geldi. Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım, kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım.
Sayfa 594
Aman, kendini asmış yüz kiloluk bir zenci, Üstelik gece inmiş, ses gelmiyor kümesten; Ben olsam utanırım, bu ne biçim öğrenci? Hem dersini bilmiyor, hem de şişman herkesten. İyi nişan alırdı kendini asan zenci, Bira içmez ağlardı, babası değirmenci, Sizden iyi olmasın, boşanmada birinci... Çok canım sıkılıyor, kuş vuralım istersen.
“yol aramıyorum gündüzün şehrine kuşku yok ki bir mezarın derinliklerinde uykudayım cevherim var fakat onu korkudan gönlümün bataklıklarında saklamaktayım’’
‘’ait olduğu yeri bulamamıştı.’’