Hadi Güler
@hadiguler
Yeni yerler görmekten, yeni kültürler ve yeni insanlar tanımaktan mutlu oluyor. Her fırsatta geziyor, her fırsatta okuyor. Gezdiği yerleri kişisel web sitesinde yazıyor. Fırsat buldukça edebi yazı çalışmaları yapıyor.
Emekli ama iyi bir gezgin, blogger, runner, swimmer,
Lisans
İstanbul
491 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
İnsan İnsaan...!Roman
(İnceleme değil, duygu paylaşımıdır.)
On beş yıl sonra ikinci defa okuduğum bir roman. Ve muhtemelen ömrüm yeterse üçüncü defa okuyacağım romanların arasındaki yerini çoktan aldı bile.
İlk okumamda olmamıştı ama bu ikinci okumamda en son sayfada; boğazım düğümlendi, içim burkuldu ve göz yaşlarıma müdahale etmek için kendimi sıktığımı, kendimi kastığımı fark ettim...
Ve böyle durumlarda imdadıma yetişen; Fazıl Say - Muhyiddin Abdal - Güvenç Dağüstün ve Cem Adrian dörtlüsüne kendimi teslim ettim.
m.youtube.com/watch?v=53angzf...
Reklam
Bu roman, oldukça yalın bir dille yazılmış ve çok fazla betimleme kullanılmamış.
Karekterler kafanızda gayet net oluşuyor, çok fazla mekan ve zaman da değişmiyor, adeta bir tiyatro sahnesini izler gibi okuyorsunuz.
Konu da çok fazla girift değil. Romandaki olaylar, büyük bir arazinin içinde yer alan büyük bir şato da geçiyor.
Bu köklü şatonun içinde yaşayan köklü bir ailenin zamanla çöküşü, bu süreçteki ruh halleri, ölümler ve ailenin dağılışı ile şatonun elden çıkışı, buna parelel olarakta romanın başından sonuna kadar da şatoya araştırna yapnaya gelen baş kahramanın bir sır perdesini aralamaya çalışmasına tanık oluyoruz.
Oldukça kısa bir roman. Hatta zaman ve mekanın çok fazla değişmemesi, kısa zaman aralığını içeriyor olması nedeniyle hikaye de diyebiliriz.
Bir oturuşta rahatça okunur.
İkinci defa okuduğum 2500 yıl önce kaleme alınmış bir eser.
Birinci okumam üç yıl önce katıldığım bir yazarlık kursunda, daha çok edebiyatın eğitici bölümünde yer alan genç bir edebiyat öğretmeni olan ve aynı zamanda da tiyatro yönetmenliği konusunda yüksek lisans yapan bir hocanın ödev olarak vermesi üzerine okumuştum.
İkinci okumam ise, bu yıl katıldığım tiyatro kursunda ki hocamız da, (tiyatronun; oyuncu, yönetmen ve eğitici bölümleriyle ilgili birisi) yine ödev kapsamında okumamızı istediği için oldu. Bu defa oldukça daha da dikkatli okudum.
Birinci okumamda bir çok cümleyi çizmiş, paragraf yanlarına işaret koymuştum, şimdi de bir çok ilaveler oldu. Ve ilk okumamda işaretlediğim yerlere ilave işaretler koyduğumu ve not düştüğümü fark ettim.
Ve düşündüm; neden iki defa okuma ödevi ve neden bu kadar işaretler, diye...
Kitap, 2500 yıl önceki Antik Çağ Yunan edebiyatında çok revaçta olan tragedya türünde bir oyun.
İktidar hırsı, yönetme arzusu, kurallar, kıskançlık, güç gösterisi, kin, intikam, ego, ikiyüzlülük, menfaat çatışması, aydiyet duygusu, aile bağlılığı, sevgi, güce biat, ahiret inancı, ölüye saygı, ahlak, inandığı değerlerin ölümüne arkasında durma, doğrudan yana olma, inat ve benzeri insani duyguları konu alıyor.
Gördüm ki, insanların;
insani ihtiyaçları, duyguları, zaafları, zayıf ve kuvvetli tarafları uzun yıllar da geçse, bir çok yenilik de olsa, insan hayatını kolaylaştıran teknolojik gelişmeler de olsa hep aynı, hiç değişmiyor, sadece şekil değiştiriyor.
Kitapta, 2500 yıl önce olduğu gibi, günümüzde de geçerliliğini halen koruyan, önümüzdeki yüzyıllarda da geçerliliğini koruyacak olan bir çok sosyal mesaj var.
Bu kitap, şiire çok özel merakı olanların sadece bilgi kapsamında okuyacağı bir kitap.
Aynı zamanda bir eğitimci olan Tevfik Fikret'in, arkadaşı Satı Bey'in 1914 yılında açtığı okuldaki ilköğretim öğrencilerinin eğitimi için yazılmış.
Hasta yatağında yazdığı bu şiirler, toplam 32 şiirden oluşuyor. Söz konusu şirler, betimlemelerin olmadığı yalın bir dille yazılmış.
Çocuklara okul sevgisinin aşılanması ve eğiticilik amacıyla yazılan bahse konu şiirlerde, çocukların düzeyine inilerek onların anlayabileceği bir uslüp kullanılmış.
Şiirsel basit öyküler tarzında şiirlerden oluşan bu kitap, başlangıçta da belirttiğim gibi şiire özel merakı olanlar tarafından, sadece bilgi kapsamında okunabilir düşüncesindeyim.
Sıcak, samimi ve bizden birileri...Hikaye-Öykü
Hikayenin sonunda iki defa ters köşe olduğum bir kitap. Ve son sayfayı kapattığımda eeee, ne oldu şimdi dedim.
Kitabın türü öykü-hikaye kitabı olarak belirtilmiş olsa da bambaşka bir tür gibi geldi bana. Hikaye desem değil, roman gibi sanki, tam 210 sayfa.
Roman desem o da değil, zaman olarak, bir kasaba minübüsünün tren istasyonuna yaptığı rutin bir seferinin sabahtan akşama kadar olan bir gününü kapsıyor. Mekan olarak da sadece minübüs ve minübüsün takip ettiği yol güzergahı. Bu iki özellik de öyküye özgü.
Masalımsı bir yapısı da var, destansı bir yapısı da, şiirsel bir yapısı da...
Çok büyük bir okuma keyfi aldım. Yazar öykünün içindeki kişileri ve ortamı o kadar açık ve yalın bir şekilde tasvir etmişki, okurken adeta sizi de kahramanların yanına ve öykünün içine alıyor. Sanki bir anda kendinizi o minübüsünün içinde buluyorsunuz. Ve adeta sokakta, hayatın içinde karşılaştığımız bu kişilerle birlikte gibisiniz.
Öykünün kahramanlarının, karekter ve iç dünyalarının sade ve de yalın bir şekilde ortaya konmasının yanında eski zamanlardaki Anadolu kasabalarında mevcut içten, sıcak ve samimi insani ilişkilerine de yazar sanatıyla okuyucuyu adeta imteniyor.
Bir arkadaşımın tavsiyesi üzerine okuduğum bir kitap. Kitabın yazarı Mustafa Kutlu artık favori yazarlarım arasında. Diğer kitapları şimdiden sıraya girdiler bile...
Reklam