• "Ülkenizin birlik ve güvenliği için her türlü faaliyette bulunmaya ve sıra dışı bir kariyer yapmaya ne dersiniz? Bir istihbaratçı olmak ister misiniz?"
    http://www.okunmuskutuphane.blogspot.com
    Bir süre önce buna benzer bir iş ilanı yayınlanmıştı Milli İstihbarat Teşkilatı tarafından. Galiba görüntülü bir ilandı. Zannedersem ilana çok kişi başvurmuştur. Peki nedir bu istihbarat? "Mitçi", ajan, casus, istihbarat uzmanı nasıl olunur? Kendinizi bu alanda geliştirmek mi istiyorsunuz? Alın size kaynak bir kitap. Prof. Dr. Ümit Özdağ'ın İstihbarat Teorisi isimli kitabı. Kütüphaneden alırken şöyle bir göz gezdirmiştim kitaba. Birazcık akademik gelmişti ama her Türk gibi istihbarat işlerine olan merakım sebebiyle okurum nasıl olsa demiş ve kitaba el koymuştum. Fakat o iş öyle olmuyormuş. Bu kitap istihbaratın akademik yanı. İstihbaratın akademik yanı da olur muymuş dediğinizi duyar gibiyim. Oluyormuş öğrendim. Akademik bir kitaba ne denir bilemiyorum. Üniversitede işletme okudunuz veya tarih okudunuz veya tıp okudunuz. Hocalarınızın yazdığı ve size de gönüllülük(!) esasına göre tavsiye ettiği ders kitaplarınız vardır hani. Hah! İşte bu da istihbaratın ders kitabı bana göre. Altını çiziyorum bu kitap içinde komplo teorilerini barındıran veya şu olayda şöyle anlatıldı ama aslında şöyle olmuştu diyen kitaplar gibi değil dikkatinize. Ara ara işlenen konuya göre Türkiye ve dünyadan örnekler verilmiş o ayrı tabi. "Örneğin" ile başlayan ve benim en sevdiğim satırlar oldu bu örnek satırları. Yaklaşık 200 küsür sayfayı usanmadan okudum. Sıkıldım mı? Açıkçası sıkılmadım. Ama kitabı da yarım bıraktım. Sebebine gelince.. Ben bir istihbaratçı mıyım? Değilim. -Ama siz bana inanmayın zira kitapta kandırma, gizlenme ile ilgili bölümler de mevcut. Belki de bir istihbaratçıyımdır :)))- Olmadığım içinde ne işim olur istihbaratın akademik yönüyle. Bir gün Milli İstihbarat Teşkilatı'ndan bana iş teklifi gelirse -ki bu teklifi ciddiyetle ele alacağımı ilan ediyorum- o zaman hemen bu kitabı alır sular seller gibi öğrenir ezberlerim. Benim açımdan kitap böyle. Yok siz, ben işin akademik tarafını da öğrenmek istiyorum derseniz tercih sizin derim. İyi okumalar.
    Meraklısına duyuruyorum. Aşağıdaki linkten Mit'e özgeçmiş bırakabiliyorsunuz :)
    https://www.mit.gov.tr/iksayfasi/basvuru.html

    Not: Bu yazıda istihbarat teşkilatımızı üzecek bir şey demediğimi düşünüyorum. Dediysem söyleyin hemen kaldırayım. Başımıza iş almayalım :)))))

    http://www.okunmuskutuphane.blogspot.com
  • "Dillendirmek istemiyorum ama ben galiba öldüm. Canım, dillendirmesi mi kaldı, basbayağı öldüm işte. Senden gizlim saklım mı var Fehmi Efendi? Öldüm hem de kara toprağın altına girdim.”
    “Vallahi öldüğümü ta öğlene doğru tabuta konulunca anladım. O ne güzel bir sedir ağacı kokusuydu! Kızlığımı, anamın babamın çağını hatırladım. Bir kavak ağacını kestiydik de ben yerdeki ağacın en uç dallarını sevdikçe, ne bileyim, uçuyorum mu zannettim ne oldum, bir sevindim, coştuydum… Sonra oracıkta, kavak ağacının yanı başında anam bir keşkek pişirmekteymiş de biz evlatları onu beklemekteymişiz gibi oldu. Bu hayaller içindeyken bir kadın ağlamaya başladı. Ağladı, ağladı ama nasıl ağlamak! Kimmiş bu, neden böyle ağlıyor, diye aranıp dururken bir de baktım ki bu ağlayan, ben değil miyim? Her şeyi işte, o anda anladım. Yüz yaşından sonra bile öldüğüne şaşıyor insan.”
    “Ben daha bir şey görmedim anacığım. Kendimi bilmesem veli olduğumu, bir kerametle dünyayı gezdiğimi zannedeceğim. Bizim İhsan Hoca Efendi Araf, Araf derdi, ora mıdır ki burası? Sanki toprağın altına hiç girmemişim… Şu fırıncılar yok mu şu kör olmayası fırıncılar! Sabahın seherinde mis gibi ekmek çıkarıp kokusunu ortalığa yayan cânım fırıncılar… Nefsim bir ekmek çekiyor ki sorma! Mezarımdan çıksam, gönlüm düştü, gözüm kaldı a yavrum, Allah’ını seversen bir somun ver, desem ne olur? Desem, o da korkudan altına kaçırmasa, sıcak sıcak bir küçük ekmeği verse yiyebilir miyim ki? Yiyemem, ah yiyemem! Yaaa… Şu toprağın iki arşın altında benim üzüldüğüm de bu. Ne işkembesine düşkün, ne sümdük karıyımdır ben! Kız, Mevlûde, sen hakikaten zırdelisin! Bir de sorgudan, sualden korkarsın…”
    “İlk zaman kendi derdime düşüp evlatlarımı da unuttum. Ama şimdi özlüyorum hepsini. Müftî’yi bile be… Kocalarımı mı? Hah hayyy!.. Allah senin iyiliğini versin Fehmi e mi! Güldürme beni şu kabir toprağında. Ne kadar ayıp! Hem bakalım kimin akıbeti ne ola…”
    “Yakup -ah, Yakup- şu saatte çoktan uyumuştur. Ağzı yastığına akmıştır bile. Karanlıkta bir şeylere çarpmaktan korkarmış gibi kımıltısız uyur… Aa, Yakup’umun yanında şimdi Müberra yatardı sahi. Belki de uyumaz öyleyse… Hi hi hiii!.. Aman, hiç güleceğim yoktu! Vallahi billahi evlendiğini unuttum da yatmasını, etmesini ondan aldım ağzıma. Zeliha bir güzel tembihleyeydi yeni gelini bari. Zeliha anasının gözüdür, işini bilir. O da Müberra gibiydi evimize geldiğinde. Ondan da cahildi hatta. Ona da her şeyi ben öğrettim… Ah, Mevlûde şaşkını, sen yüz sene bekle bekle de çocukların zifaf gecesi öl! Öksüzlerin her bir şeyleri gibi acıya karıldı şu saadetleri de!”
  • Cem Adrian bir şarkısında"YALNIZLIK senden daha çok seviyor beni"diyor...
    Hah işte tam o noktadayım.
    "YALNIZLIK"sizden daha çok seviyor beni.
    Ne ihanet ediyor,nede yalnız bırakıyor.
    "YALNIZLIK"yalnızlığıma çare oluyor benim.
    Haa bir de şarkılarım ve sigaram...
    Belki de kimsenin bilmediği,bilemeyeceği şeyleri onlar biliyor...
  • Uzun zamandır kitaplığımda duran kitapları bitirme etkinliğimde 'hangi kitabı ne zaman okusam' diye düşünmekten beni kurtaran. Etkinlik düzenleyerek destek olan sevgili Erhan abiye teşekkür ederim:)
    Etkinlik:#34011871

    Yazarın okuduğum ilk kitabı ve son olmayacak kesinlikle devam edecek. 70 li yılların yazarı olan Mustafa kutlu'nun bu mükemmel eseri 1983 yılında basılıyor. Her ne kadar bazı yerlerde bir dönem hikayesi olduğunu okusam da bence tüm dönemlere ciddi mesajlar veren bir kitap.

    Konusunu şöyle anlatayım, belli bir konuda, bir dava da ciddi bir aşk ile çalışan/çabalayan gençler kendilerini dünyevi arzulardan olabildiğince uzak tutup kutsal davaları için canla başla çalışırken kendilerini bir anda uzak durmaya çalıştıkları şeylerin tam merkezinde bulurlar. Başlangıçta davasını yüceltmek için taviz vermişler daha sonra taviz tavizi getiri sözünü doğrulamış ve bambaşka insanlar oluvermişler.

    Kitabın konusunu, yazarı ve akıcılığını çok beğendim alıntılardan da anlaşılacağı üzere bir çok yerin altını çizdim. Hani bazen bir yazarı okurken bir satırda bir sayfada "hah işte, bende tam bunu diyorum" diyor ve sonrasında yazarı araştırmaya başlıyorsunuz ya şuan o durumdayım. Mutlaka okunmasını tavsiye ederim :)

    Kitabın benim için özeti niteliğinde ki iki alıntı.
    #35080345
    #35078023