Hanaikada 花筏
@hanaikada
Yüreğim konuşurken ben susmayı beceremem.
71 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Siyah bir gecede biten bütün hayal kırıntıları.Edebiyat
Nazik bir kalp, daimi ümitvarlık.
Mai semadaki elmas yağmurlarına bakarak başlayan hayallerin bolca ayrılık ve hayal kırıklığıyla siyah bir gecede bitişi...
Gencecik yaşta babasının ölümüyle başlayıp hiçbir şeyin yoluna girmemesiyle hayatın sillesini acı bir şekilde yiyor Ahmet Cemil. Bir anda yoğun bir iş hayatına girip gece gündüz çalışıyor. Biricik kardeşinin mutsuz evliliğini görüyor, düşmanlarının alayına uğruyor, malını mülkünü kaybediyor, en sonunda sevdiğine kavuşamıyor...
Bütün bu olayları yaşarken bir yandan da çok emek verdiği, her şeyi olan eserini yayımlayıp şöhret sahibi bir yazar, matbaa sahibi olma hayallerinden vazgeçmiyor.
Ancak hayattan yiyebileceği bütün darbeleri yedikten sonra artık gerçekleri, fazla hayalciliğini görüyor. Eseri, çevresi, malı mülkü, hayalleri; artık her şeyden tamamen vazgeçerek siyah bir gecede hüzünlü bir vedayla ayrılıyor İstanbul'dan, gidiyor uzaklara...
Çok güzel bir kitaptı. Ben günümüz Türkçesiyle olan basımını okudum, bu sebeple çok akıcıydı. Başka ülkelerin edebiyatında olmadığını düşündüğüm edebiyatımızın ince betimlemeleri, şiirsel ve hoş üslup bu kitapta da görülüyordu.
Ahmet Cemil zarifliğiyle çok sevdiğim bir karakter oldu.
Sadece beni rahatsız eden şey, karakterimizin başına çok fazla kötü olayın aynı anda gelmesi ve karakterin de gencecik yaşında tamamıyla, her şeyden pes etmiş olmasıydı. Bu da bizim eserlerimize has bir şey bence, başa bir anda bütün felaketlerin gelmesi. Servetifünun Dönemi romanı olması da bunun sebebi tabii.
Benim çok sevdiğim bir kitap oldu, kesinlikle tavsiye ederim.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Müslüman Anadolu Halkının DirilişiDin
Sezai Karakoç'un "Diriliş" olarak andığı konuyla ilgili bir kitap. Dirilişten kasıt; ecdadını, dinini unutmuş, Batılılaşmış Müslüman (ve Anadolu) halkının tekrar özüne dönmesi. Sezai Karakoç, geç de olsa güç de olsa "dirileceğimize" inanıyor. Ben de inanıyorum.
Sezai Karakoç, Rasim Özdenören gibi isimlerin kitaplarında çokça görebileceğimiz "Batılılaşma" olgusuna ek olarak bu kitapta Tanzimat, Cumhuriyet dönemi siyasi olayları ve Osmanlı'dan da bahsedildiği için daha hoşuma gitti.
Bir çırpıda okunulabilecek, kısa ve öz bir kitap. Yedi Güzel Adam kitaplarını okuyun, okutun.
Karamazov Ailesi, Karmakarışık OlaylarEdebiyat
Karamazov Kardeşler : Dostoyevski'nin en uzun, en ağır, son eseri. Dostoyevski bu eseri yazmak için 2 yıla yakın uğraşmış.
Kitap, baba Fyodor Pavloviç ve 4 oğlunun hayatını anlatıyor. Baba karakterimiz oldukça alçak biri. İçki, şehvet, kadın düşkünü ; çocukları küçükken onlara bakmamış biri. Ayrıca meczup bir sokak kadınını tecavüz etmiştir.
Bu babanın 4 oğlu ise yaş sırasıyla :
Dmitri : Oldukça deli dolu,çılgın büyük oğul.
Nişanlıyken başka birine aşıktır. (Babası ve Dmitri aynı kadına aşık olacaktır.)
İvan : Entelektüel, kibirli, ateist, zeki oğul.
Dmitri'nin nişanlısına aşıktır.
Alyoşa : İyi kalpli, insanları seven, dindar, mütevazı oğul. (Not : Dostoyevski'nin 3 yaşında ölen çocuğunun adı da Alyoşa'dır.)
Pavel : Fyodor Pavloviç'in meczup sokak kadınından olan gayri meşru çocuğu. Uşağı olarak çalışır. Fyodor Pavloviç kendisini sever ve güvenir.
Babası ve Dmitri'nin aynı kadını sevmesi sonucu çokça olay, tartışma yaşıyorlar. Hatta bir gün Dmitri babasını dövüyor.
Bir süre sonra bir cinayet oluyor : Baba Fyodor Pavloviç öldürülüyor ve bütün deliller Dmitri'yi gösteriyor. Peki cinayetin aslı nedir?
Kitap içinde birçok konuyu barındırıyor aslında : din,ahlak,felsefe... İvan karakterimiz ateist, Alyoşa ise dindar bir Hristiyan. Zaman zaman karakterlerimiz sorgulamalara gidiyorlar. "Tanrı çocukların acı çekerek ölmesine neden izin veriyor?" gibi. Ayrıca uşak Pavel bu tarz konularda İvan'dan oldukça etkileniyor.
Tüm uzunluğuna rağmen akıcı bir kitaptı ve en sevdiğim kitaplar arasında eklendi. Kitabın beni en çok etkileyen tarafı Alyoşa karakteriydi. Bütün insanları, ne olursa olsun seviyor bu karakter. Herkese iyi davranıyor, yardımsever, alçakgönüllü ancak Dostoyevski'nin de kitapta üzerinde defalarca durduğu gibi saf bir karakter de değil. İdrak kabiliyeti
Bir Türk Polisiyesi : Kırlangıç ÇığlığıPolisiye
Bu kitabın bir Türk polisiyesi olduğunu duyunca merak ettim. Daha önce hiç Türk polisiyesi okumamıştım ve nasıl olacağından emin değildim. Bazı dallar, her millet ve kültürle uyuşmuyor. Ancak bu ön yargımı kıran, oldukça akıcı bir kitaptı.
Kitap, 2012 yılında 12 kişi öldürmüş bir seri katili bulmaya çalışan polis ekibini anlatıyor. Öldürdüğü kişilerin bir ortak noktası var : çocuk tacizcisi olmaları. Ve ölen her kişi ensesinden tek kurşunla, sağ kulağının bir kısmı kesilerek, gözü kırmızı bir bezle kapatılarak ve yanına bir oyuncak bırakılarak öldürülüyor. Ama yıllarca katil hakkında kayda değer bir şey bulunamıyor...
Karakterler, betimlemeler, olay örgüsü gayet iyiydi. Kurgu da tutarlı sayılabilir (Polisiye romanlarda tutarlılık hiçbir zaman %100 sağlanamıyor doğal olarak). 400 sayfa civarı olmasına rağmen fazlasıyla akıcı. Okudukça daha çok okumak istiyorsunuz. Kitap okurken fazla sıkılan biriyseniz, sizin için iyi bir seçim olabilir.
Kitapta, çocuk tacizciliği, organ mafyacılığı, Suriyeli mülteciler epey ele alınıyor. Her ne kadar bunlar anlatıldığında rahatsız edebilecek ve üzücü içerikler olsa da bahsedilmesini takdir ediyorum. Çoğumuzun yaşamı ve durumu iyi, bir türlü geçiniyoruz. Belki hayatımızda trajik denilebilecek çok şey yaşamadık. Bu yüzden diğer insanları da kendimiz gibi zannediyoruz. Halbuki zannedilenden ve görünenden çok daha ötesi var... Bu tarz gerçekleri okumak insanın empati yeteneğini artırıp çevresini daha iyi anlamasını sağlayacaktır.
Genel olarak pek hoşuma gitmeyen şey bazı şeylerin defalarca kez dile getirilmesiydi. Kitapta 10 sayfada bir sıcaktan yakınma var. Elbette bu da hayatın bir gerçeği, somut ve varolan şeylerden bahsetmemek olmaz ama sürekli getirilmesi de sıkıyor. :) Bir de kitapta geçen bazı unsurları kültürümüze uzak
Batı ve TürkiyeDeneme
Rasim Özdenören'in güncel meseleler üzerine yoğunlaştığı ve eleştiriler yaptığı, bol bol düşündüren bir kitap.
Kitabın temel olarak "Batılılaşma" üzerine yoğunlaştığını söyleyebiliriz. Uzun uzun, defalarca ele alınmış. Batılılaşmanın hayatımıza kattığı yeni şeyler, kültür, din, bilim, felsefe vs. gibi konular var. Aslında birçok güncel sayılabilecek meseleye değinilmiş. Kitabın sonunda bazı yazarlara da eleştiriler var.
Rasim Özdenören'in daha önce 
Müslümanca Düşünme Üzerine Denemeler kitabında da bahsetmiş olduğu Batılılaşma ile ilgili tespitlerini çok isabetli ve mantıklı buluyorum. Hepimizin bugün geçmişten bu yana ülkemizin değişen durumu ile ilgili fikirleri var ancak bunlar türetilmiş. Halbuki Rasim Özdenören bunların çıkış noktasını bulmuş.
Ayrıca bugün çoğu insan İslam hakkında sorular soruyor ve ve fetvalar veriliyor ancak hep aynı sorular ve aynı cevaplar. Üstelik sorulan soruların pratikte bir yeri olmadığı bile oluyor. Ancak bu kitapta pratikteki konular, dinin pratikteki yeri üzerine yoğunlaşmış.
Son olarak Rasim Özdenören'in üslubunu beğendiğimi söylemek istiyorum. Tepki göreceğinden çekinerek bir şeyleri yumuşatmaya veya saklamaya çalışmıyor. Açık,net,cesur. Bizler asıl düşüncelerimizi bazen bir kişiyle bile çekindiğimizden paylaşamazken, o kitlelere hitap etmiş ve hiç çekinmemiş.
Bilinçlenmek için bu tarz kitaplar okumamız gerekiyor, kesinlikle tavsiye ederim.
Keyifli okumalar.
Müslümanca Düşünme Üzerine Denemeler kitabında da bahsetmiş olduğu Batılılaşma ile ilgili tespitlerini çok isabetli ve mantıklı buluyorum. Hepimizin bugün geçmişten bu yana ülkemizin değişen durumu ile ilgili fikirleri var ancak bunlar türetilmiş. Halbuki Rasim Özdenören bunların çıkış noktasını bulmuş.
Ayrıca bugün çoğu insan İslam hakkında sorular soruyor ve ve fetvalar veriliyor ancak hep aynı sorular ve aynı cevaplar. Üstelik sorulan soruların pratikte bir yeri olmadığı bile oluyor. Ancak bu kitapta pratikteki konular, dinin pratikteki yeri üzerine yoğunlaşmış.
Son olarak Rasim Özdenören'in üslubunu beğendiğimi söylemek istiyorum. Tepki göreceğinden çekinerek bir şeyleri yumuşatmaya veya saklamaya çalışmıyor. Açık,net,cesur. Bizler asıl düşüncelerimizi bazen bir kişiyle bile çekindiğimizden paylaşamazken, o kitlelere hitap etmiş ve hiç çekinmemiş.
Bilinçlenmek için bu tarz kitaplar okumamız gerekiyor, kesinlikle tavsiye ederim.
Keyifli okumalar.