istanbuli
@hasanev
Sâdi Şirazî 'ye sormuşlar; İnsan nedir? “Yek katre-i hûnest, sâd hezârân endîşe..” “Bir damla kan ve bin bir endişe..” demiş.
Bundan âlâ biyografi düşünemiyorum.
394 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi·92 syf.·
Beğendi
·23 saatte okudu
·2026 21. kitabı
Cezalandırmanın uzak işlevi, büyük grupların çökmesini önlemektir. Teknik jargonda böyle bir işlev sonuçsal diye nitelenir -belirli bir sonuç/etki elde etmeye yöneliktir. Bununla beraber, yakın işlevine bakıldığında cezalandırma ihtiyacımız sonuçsal ve sonuca yönelik değil intikamcıdır -yanlış yapanın hak ettiğini bulmasını isteriz. Bunun bize ya da grubumuza faydasının olup olmaması o anda hiç önemli değildir.
Yoksa aslında masum muydu?
Ölüm cezasının Batı düşüncesinde özel bir yeri vardır. Felsefenin (Batı felsefesinin) tarihi bir idamla başlar: kurucusu Sokrates'in idamıyla. MÖ 399'da Atina mahkemesi Sokrates'i bir fincan zehirli baldıran çayı içmeye mahkum etti - tamamen haksız yere değil, diye düşünülebilir, ne de olsa Sokrates Atina' da demokrasiyi yok eden ve sekiz aylık iktidarları sırasında demokrasinin temsilcilerini topluca katleden "otuz tiran"ı desteklemişti. Yoksa aslında masum muydu?
İşbirliğinin avantajlarını 5 milyon yıl önce keşfettik. Ama işbirliği her zaman maliyetlidir ve işbirliği yapmama davranışı daima avantajlıdır. Evrimsel istikrarı sağlayabilmek için işbirliği çabalarımızı küçük bir grup insanla sınırlamak zorunda kaldık: Diğerkam ve yardımsever olduk ama insanları "biz" ve "onlar" diye ayıran bir psikolojiyle yaptık bunu. Ahlakımız grup odaklı hale geldi.
Diğerkâmlık ve Darwin
"Birçok üyesinin yüksek düzeyde vatanseverlik ruhu, sadakat, itaat, cesaret ve sempati ile birbirine yardım etmeye ve topluluğun refahı için kendini feda etmeye her zaman hazır olduğu bir kabile, diğer kabilelerin çoğuna galip gelecektir, bu da doğal seçilim olacaktır. "