"Tohumlarını toprağın bağrına gömen şu çiftçi gibi, ben de duygularımı, düşüncelerimi ve düşlerimi şu dağınık yazılara, şu etrafa saçılmış taslaklara gömdüm. O çiftçi hasat mevsimini akşam evinde umutla bekliyor. Bense kalbimin tohumlarını, hiçbir beklenti ve umut içinde olmadan yerinde bıraktım..."
Bu müzikal kapışmanın tek seyircisi olarak, kürsüde donup kalmıştım.
Sevdiğim kadını bulmalıydım. Gerçi burada gebersem bile onun umursayacağı yok ya, benim haşat
kalbim korkuyla değil aşkla çarpıyordu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Allah! Allah! Ne acayip adammış..
Kaç yaşında olduğunu kendisi de, kimse de pek bilmezdi. Çok genç gösterirdi. Çok da cömertti. Parasını nereye harcadığını ne kendisi; ne de başkası bilirdi. Çiftlikten çok para gelirdi her hasat. Ama para çabuk biterdi. Yakışıklıydı.
Şu alıntinın yanına oturdum1000Kitap
Bu benim hasat günümse eğer, tohumu hangi anımsanmayan mevsimlerde, hangi tarlalara ekmişim?
“Bu benim hasat günümse eğer, tohumu hangi anımsanmayan mevsimlerde, hangi tarlalara ekmişim?”
Sayfa 3
Yakındoğu'nun çöl ve yarı kurak bölgelerinde sulama sularının bu kontrolü aslında, başka yerlerde inanıldığı gibi dünyayı ve insanı doğurmayan, onları yoktan yaratan bir Tanrı kavramının tek kaynağıydı. Bu tür nehir kıyısı ekonomisi aslında yoktan, çöl kumlarından bir hasat üretiyordu. Kral da dünyanın ilk defa Mezopotamya'da yaşadığı bir gelişme olan yasama ve rasyonel kanunlaştırma vasıtasıyla düzen yaratıyordu. Bu nedenle, dünyanın düzenlenmesinin bu gibi tecrübelerin sonucu olarak, bağımsız bir biçimde hareket eden, aşkın bir Tanrı'nın kanunu olarak tasavvur edilmesi gerektiği oldukça mantıklı görünür.
