“eksildim ben, azaldı içimdeki su
yeşermiyor cümlem.
oysa
ben senin bir kimsenim, sensin esin.
buna inandım uyudum,
uyandım bununla durdum.
narın içinde canım niye kanıyor?”
"Ard-arda kaç zemheri,
Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu.
Dışarda gürül gürül akan bir dünya...
Bir ben uyumadım,
Kaç leylim bahar,
Hasretinden prangalar eskittim."