İskender Pala’nın kalemi duyguyu aktarma konusunda başarılı, sadece yazarın olay aktarma konusundaki kabiliyetine bir puan verecek olsam 9/10 diyebilirim. Tekrarlı soru cümleleri etkili olsa da süreklilik bir süreden sonra sıradanlaştırıyordu. Puanımı kıran tek kusuru bu.
Yazarından daha fazla kitap okumayı düşünüyorum. Eminim ki diğer kitaplarında da bu başarıyı yakalamıştır.
—•—
Kitaba gelecek olursam, bu kadar ün yapmasını yalnızca yazarın kalemine borçlu bir eser. Bunu herhangi başka biri kaleme alsaydı tarihi yanlış aktarıyor ve doğru bir zemine oturtamadı diye ciddiye dahi almazlardı. Bu kitabı bile okurların neredeyse yarısı tarih konusunda eleştirmiş, haklılar da.
Evet tarihi konu alan bir roman. Her cümlesi tarihe birebir uyacak değil. Ama tarihi ögeler ve karakterlere karşı böylesine sert bir üslup, iç düşünceleri ile ilgili kesin cümleler ne kadar sağlıklı, sorgulanır. Örnek olarak tarihi karakterlerin Taçlı Hatuna olan ve yer yer aşırılık derecesine varan halleri bir nebze gerçek olsa da kurguyu ilerletme ümidiyle eklemelerle doluydu.
Bunlarla birlikte Şah’ın ve Sultan’ın savaşları sadece gururları uğruna yapmalarından bahsedilmesi de rahatsız ediciydi.
Bunca karmaşayı yalnızca gurur ve aşk eksenine indirgemek savaşlarının politik ve mezhepsel boyutunu açıkça gölgede bırakmaktan başka bir işe yaramamıştı. Tarafsız bir görüş benimseme ümidiyle yaptığını sanıyorum yine de hoş değil.
”Onlar Taçlı’nın değerini bir gece, iki gece, üç gece diye ölçecekler; bense gecelerimi Taçlı ile ölçmek arzusundayım.”
Divan edebiyatı zaten başlı başına hasretten besleniyor fakat yazarın bu hasreti körükleyip sunması bana erkek karakterlerin bunca olayı Taçlı için yaşadığını düşündürdü. Siyasi temasından bu kadar kopuk yazılmaması gerekirmiş bana kalırsa.
Taçlıya olan
Hasretinden Prangalar Eskittim, Deniz Gezmiş’in cezaevindeyken babasına yazdığı mektuplarda alıntı yaptığı ve idamından sonra ailesine teslim edilen eşyalar arasında yer alan kitaptır. Bu bilgi bile, kitabın edebî olduğu kadar tarihsel ağırlığını da anlatmaya yeter.
1974 yapımı Arkadaş filminde unutulmaz bir sahne vardır: Yılmaz Güney, Melike Demirağ’a bu kitabı uzatır ve okumasını tavsiye eder. Belki de bu sahne, kitap için yapılmış en sahici ve en güçlü “reklam”dır.
Bu şiirler tanıtıma ihtiyaç duymaz; yaşanmışlıktan, hasretten ve direnişten konuşur. Okuyanı değil, okuru seçen kitaplardan biridir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
bir yemek nasıl yapılmaz? bir kitap nasıl yazılmaz?Mustafa Kemal Atatürk
Mustafa Kemal'in en sevdiği yemeklerden birini kendisi hakkında okumalar yapan muhtemelen çoğu kişi bilir..
bu yemek, etsiz kuru fasulye; kendisinin ifadesiyle, yağlı fasulyedir..
peki bu yemek nasıl yapılır?
şöyle;
kuru fasulye, sıvı yağ, kuru soğan, salça, su, tuz gerekli miktarda temin edilir..
tencerenin içerisine önce eldeki sıvı yağ dökülür..
üzerine önceden doğranmış soğan eklenir..
soğanlar yağ içerisinde pembeleşinceye kadar kavrulur..
yağda kavrulan soğanın üzerine salça eklenir..
kısa süreliğine salça ve soğan bir arada karıştırılarak kavrulur..
devamında kavrulmuş salça ve soğanın üzerine kuru fasulye eklenir..
tencerenin içerisinde yer alan fasulyenin üzerine de miktarınca su ilave edilir..
bir süre sonra suda yumuşayan tencere içerisindeki kuru fasulyenin üzerine de gerekli oranda tuz ilave edilir..
ortalama yarım saat ocak üzerinde pişirilir..
evet, etsiz kuru fasulye ya da yağlı fasulye servise hazır..
ek: pişirilecek olan kuru fasulye pişirilmeden bir gün önce suya yatırılır, suda bekletilir..
yukarıdaki kuru fasulye yemeği tarifinin sıralaması yemeği yapan kişi tarafından değiştirilirse, ek olarak; fasulyeler bir gün önceden suda bekletilmezse, kuru fasulye ya yenilecek halden çıkar ya da tatsız tuzsuz, ne idüğü belli olmayan yavan bir yemeğe döner..
elbette bu tarifte malzemeler arası miktarın birbiri ile uyumu da önemlidir.. malzemeler arasındaki uyum oranı bozulunca da kuru fasulye yemeği, kuru fasulye yemeği olmaktan çıkar..
örneğin; bir gece suda bekletilmemiş kuru fasulyeleri, suyu malzemeye kıyasla bol yaparsanız, üzerine de tencereye önce fasulyeleri, sonra suyu, sonra soğanı, sonra yağı, en sonda da salçayı koyarak yaparsanız süreç sonunda tencere içerisinde göreceğiniz görünüşü bakımından büyük bir hayal kırıklığına uğratır sizi, damak
Telli SenemAlıntı
Kitap çok güzel ve 2025 yılında en sevdiğim kitaplar arasında yer aldı. Kitabın özetine gelince öyle bir kara sevda ve aşk ki aşka yeniden aşık eden bir eser... Günümüzün aşığım diyen sözde aşıkların mecazını ortaya çıkaran bir eser fakat romantizm akımına kapılan kız kardeşlerim okumasın sonra telli senem gibi sevilmeyi arzu eder durursunuz. Evet Osman gibi her kızın gönlünde bir aslan olsa kötü olmaz tabi telli Senem gibi çok nadir nasipli Osman gibi seven çok az. Sevdiğini korumak için ayının hışmına maruz kalıp Senem için canını hiçe sayan, durun daha var! Telli Senemi boğulmaktan kurtaran, Telli Senemi attan düşmemesi için atın dizginlerini yakalamak için kendini paralayarak zor da olsa attan düşmekten kurtarandır Osman. Siz hiç sevdiğiniz için dağları taşları aştınız mı sevdiğiniz yaralandığında sesiniz dağlara yankılandı mı? Törenin kuralları yüzünden Telli Senemi Osmandan ayırdılar. Osman amansız dertli divaneye döndü bir yıl boyunca aradı durdu fakat sonuç nafile memleketi olan Kahramanmaraş Afşine geri döndü çareyi kehf suresinde yedi uyurlar olan Afşinde bulunan eshabı kehfin bulunduğu yerde hakka yalvardı senemi bulmak için yine olmadı ve en kötüsü de Osmanı zorla evlendirdiler aradan yıllar geçti Osman ağa oldu. Köye gelen ermeni bir çerçi senemden haber getirdi. Senem hiç evlenmemiş sevdiğine sadık kalmış. Osman, Senemin ayrılık acısından dolayı yıllar önce acıdan ve hasretten bir gözü kör olmuştu ve çerçinin verdiği haber acısını yeniden tazelendirdi ve diğer gözünü de kaybetti. Telli Senem Yörük kızı yaylanın en güzel kızı çok taliplileri çıkmış ama onun gönlü cesur yiğit ve köyün en yakışıklı delikanlısı olan Osmana mühürlüydü kalbi. Senemi suda boğulmaktan kurtarmasıyla başlamıştı birbirlerine olan sevgi ve aşkları...
Dedeye Yol Göründü
Yazardan okuduğum ilk kitap oldu. Köy hayatını derinlemesine işleyen yazar, betimlemeleriyle bana sanki köyde yaşıyormuşum hissini verdi. Belki bu, o hayata duyduğum hasretten ya da büyüklerime olan özlemden kaynaklıdır, bilemiyorum.
Gelelim kitaba; dede, nine ve oğulları arasında geçen sıcak ama bir o kadar da hüzünlü bir hikâyeye tanıklık ediyoruz. Eskileri bilirsiniz; görücü usulü evliliklerle bir ömrü, belki de hiç sevemeyeceğiniz bir insana adıyorsunuz. Durum böyleyken o insan ne yapsa size yaranamaz ve arada kalan hep çocuklar olur, tıpkı nene ile dedenin hikayesi gibi… Okurken beni hüzünlendirdi, bir o kadar da düşündürdü…
Çok severek okuduğum, dili akıcı ve sıcak bir kitaptı
Herkese Merhaba....
Bu gün sizlere Kış Rüyası Visal ile geldim. Seriyi o kadar sevdim kiii anlatamam. Okuduğum kitaplar da ana karakterler kadar yan karakterlerin hikayelerine de yer verilmesi her zaman kurguyu daha fazla sevmeme neden oluyor. Bu kitapta da Yusuf Ali-Eylül kadar Ayaz Timin ve onların yarenlerinin hikayesine de eşlik etmek eşsiz bir deneyimdi. Hem askeri hem de güçlü kadın kurgularına olan sevdam bir araya gelince ise kitap hiç bitmesin istedim. Kapağını kapattığımda ise bütün karakterlerin hikayelerinin hayal ettiğim gibi sonlanması yüzümde kocaman bir tebessüme sebep oldu. İki kitaptan oluşan seri hepinize şiddetle tavsiyemdir....
!!!! 1.kitabı Okumayanlar İçin Spoiler İçerir. !!!!
Gelelim Konusuna;
"Eylül başkasının mutsuzluğu üzerine mutluluk kuramayacağını düşündüğü için ona karşı hisleri olmadığı yalanını söyleyerek Yusuf'u reddettikten hemen sonra Yusuf göreve gidince kolu kanadı kırılır. Üç aylık zorlu bir hasretten sonra ise Yusuf'a duygularını açtığında mutluluk ikisinin kalbinde çiçek misali açar. Sonrasında neler mi yaşanacak? Öğrenmek isteyenlere keyifli okumalar dilerim...."
