Freud Etkisi Altında Kalmış Bir Kitap: Geçmişe Yolculuk
İnsanların Zweig'ın kitaplarını hevesle okumasına ve beğeniyle karşılamalarına hep özenmişimdir; ama bu hissi şu ana kadar okuduğum hiçbir kitabında da yaşayamamışımdır (ki bu okuduğum 3. kitabı).
Zweig'ın önceden okumuş olduğum kitaplarındaki zorlama ahlaksızlık ve cinsellik burada da devam ediyor. Ayrıca Zweig'ın büyük bir ihtimamla Freud'un biyografisini yazdığının farkındayım. Ancak bütün kitaplarına Freud'un etkisi sirayet etmek zorunda mıymış, anlamıyorum. Freud'un biyografisini dünyaya sunduğu için bütün dünya gibi ben de ona müteşekkirim ve eserlerinde ondan aldığı etki, aynı dönemde çıkan birçok esere göre onun eserlerini psikoloji bilimi açısından çok daha gerçekçi kılıyor. Lâkin bu durum da iyi değil: Aşk gibi yüzyıllarca yüceltilmiş bir duyguyu kitap sayfalarında okurlara zihnin gerçekleriyle takdim edemezsiniz. Bu bilimsel gerçeklilikle etkileyici, unutulmaz cümleler kurmanız olanaksızlaşır; kitabın başına gelen de tam olarak bu.
Ancak kitaba verdiğim altı puanı getiren iki husus var: Birincisi, geçmişe ve yaşlanmaya dair çok güzel sorgulamalar içermesi. İkincisi ise özellikle kitabın sonundaki dönem Almanya'sının betimlemeleri; benim gibi, İkinci Dünya Savaşı sizin için büyük bir ilgi alanıysa sizin de çok hoşunuza gider.
Sonuç olarak, incelemem kötü bir tonda seyretmiş olabilir. Ama bu Stefan Zweig'ın ne kadar değerli bir şahsiyet olduğu gerçeğini hiç de zedelemiyor. Novellaları hâlâ elinize kısa, tek oturuşta bitirebileceğiniz bir kitap almak istiyorsanız biçilmiş kaftan. Ben yine de Zweig'dan umudumu kesmeyip birkaç adet novellasını okuyacağım. Hayatım boyuna okuyacağım hiçbir novellasını beğenmesem dahi okuyacağım biyografileriyle benim hatırımda kendine yer kazanacaktır. Umarım sizler incelememin başında kulaklarını çınlattığım, Zweig'ın eserlerini
merhamet ve güzel ahlak timsali en güzel örnek olan peygamberimizin çocuklara nasıl davrandığının anlatıldığı bu kitabı bitirdikten sonra ebeveynlik sürecinde bebeğimi değil kendimi eğiteceğimi bir kez daha çok iyi anladım.
efendimizin hayatından her bir davranış başlık başlık işlenmişti. çocukluğumdan beri dinlediğim hikayelerdi aslında her biri, beni en çok etkileyen kısmı her bir davranışın allahın bir esmasına ayna oluşuydu. bu bilinçle davranışlara bakmak çok hoşuma gitti kendimde de gördüğüm bazı huyların aslında allahın yansıması olduğunu sürekli idrakimizde tutarak yaşamak bu hayatı daha katlanılabilir kılabilir. hatta katlanılabilir kılacak tek şey belki de.
hep korkmuşumdur ve büyüklüğünün farkında olmuşumdur bir insan yetiştirmenin ne kadar mühim ve zor olduğunun. ahlaklı bir insan yetiştirmenin, bir zihni inşa edecek olmanın mucizeliği beni büyülemiştir.
sünnet pedagojisi etrafında evlatlar yetiştirebilmeye ben de niyet ediyorum. kitapta geçen “en kıymetlisini en kıymetliyle yetiştirmek” bilincini hep hatırımda tutmaya çalışarak rabbimin de yolumu kolaylaştırması için hep dua ederek bu yolculuğa çıkmaya niyet ediyorum.
göz aydınlığı evlatlarımız olsun, rabbim de bize güzel hatırlanan ebeveynlerden olmayı nasip etsin.
kaleminize sağlık, vesile olduğunuz farkındalıklar için teşekkür ederim. allah razı olsun.
Peygamberimiz (ASM) Çocuklara Nasıl Davranırdı? 
Nuriye Çeleğen
Peygamberimiz (ASM) Çocuklara Nasıl Davranırdı? Nuriye Çeleğen
Reklam
Nasıl bittiğini hiç anlayamadığım bir kitap... İnsanı öyle bir içine çekiyor ki sayfaları nasıl çevirdiğinizi fark etmiyorsunuz. Uzun bir kitap olmasına rağmen insanı hiç sıkmıyor. Kitabı bitirdikten sonra dizisini de izleyeyim demiştim ama izleyemedim. Kitapların diziye veya filme uyarlanmasını çok sevmem. Çünkü önüme hali hazırda kurgulanmış bir dünya değil , kafamda benim tasarladığım bir dünya isterim. Diziyle kitabın da çok bir alakası yoktu bence. Hele Selim miydi neydi bir karakter vardı. Diziyi yarıda bırakma sebebim o adamdır. Durmadan Feride'ye kötülük yapmaya çalışıyordu. O sahneleri izledikçe çok geriliyordum. Sırf bu gereksiz gerginlik yüzünden izlememiştim diziyi. İyi ki de izlememişim. Hatırımda dizinin değil kitabın kalmasına çok memnunum. Bir de şunu fark ettim : Ben yalnız insanların hikayesini okumayı seviyorum. Feride'nin yanında ne kadar teyzesi olsa da yalnız bir çocuk o. Ne bir kardeşi ne de anne babası var. Hayatta çöpsüz üzüm olanların hikayesini okumak içimi burksa da okumayı seviyorum.
Edebiyat projem için okuduğum bir kitaptı. Sınavda bu kitap hakkında soru soracaklardı. İçinde o kadar fazla bölüm vardı ki nasıl soru soracaklarını çok merak etmiştim. Kültürümüzde yer alan ve sık sık kullandığımız deyimler ve atasözlerinin nereden geldiğini çok tatlı bir dille anlatıyor kitap. Böyle bir anda oturup pat diye okunacak bir kitap değil çünkü birbiriyle bağlantılı bir olay akışı yok. Her bir minik bölümde deyim ve atasözlerinin hikayesini öğreniyoruz. Ateş pahası hatırımda kalan ve sevdiğim bir bölümdü. Gide gele okunacak bir kitap. Günde bir tane bilgiyi cebinize atsanız daha yerli yerinde kullanırsınız kültürümüzde olan güzel sözleri.
Kendisinden dokuz yaş küçük otizmli kardeşi Shepherd ile birlikte yaşayan Dylan O'Conner'ın yolu küçük bir saksıda yetiştirdiği ve Fred adını verdiği çiçeğiyle birlikte yaşayan komedi sanatçısı Jilian Jackson isimli genç kadın ile kesiştiğinde, esrarengiz bir doktorun saldırısı neticesinde vücutlarına zorla enjekte edilen psikotrop yüklü bir maddenin etkisi altındadır. Ve bu üçlünün hayatında artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır.
Yirmi dört saatlik bir zaman dilimini kapsayan hikâyede öylesine ilginç olaylarla karşılaşıyoruz ki, yazarın hayâl gücüne bir kez daha hayran kalıyoruz ister istemez.
Kitapta, çocukluğumda izlemiş olduğum ve hâlâ her karesi hatırımda olan efsane film "Sinek"ten bahsedilmesi benim için ayrıca nostaljik bir armağan oldu diyebilirim.
Zaman ve mekânın kırılması, geçmişe yolculuk ve telepati gibi ilginç ayrıntılarla süslenerek yoğun bir tempoda ilerleyen Ay Işığında, Koontz'un diğer romanlarında olduğu gibi ilk satırından son cümlesine kadar okuru içine alan bir atmosfere sahip, heyecan ve merak duygusunun bir an bile dinmediği soluk soluğa bir eser.
Merhaba kitap dostlarım! Uzun süredir merak ettiğim ama bir türlü alıp okumadığım, katılmış olduğum mini kitap kulübüm vesilesi ile sonunda okumuş olduğum kitabım “İnsanın Anlam Arayışı” ile karşınızdayım.
Öncelikle kitabın yazarından bahsetmek istiyorum. Victor E. Frankl, 30’un üzerinde dile çevrilen ve 15 milyondan fazla satan bu kitabının ilk kısmında “roman” dili ile kendi hayatından izler taşıyan hikayesini anlatıyor.
İkinci kısmında ise kurucusu olduğu “logoterapi”nin ilkelerini anlatıyor. İkinci Dünya Savaşı sırasındaki deneyimleri eşliğinde anlatıyor. “İnsanı insan yapan nedir?” “İnsanın hayat gayesi, anlam arayışı, yaşama sebebi nedir?” Sorularına cevap vermeye çalışıyor.
Freud ve Adler’den sonra bu alanda en çok dikkat çeken isim olarak karşımıza çıkıyor Viktpr E. Frankl.
Toplama kamplarında yaşanan olaylar hakkında acı tecrübelerini de aktarmış oluyor.
Kitap beni çok etkiledi. Hele gerçek, yaşanmış olması daha da içimin burkulmasına sebep oldu. “Çizgili Pijamalı Çocuk” romanının etkisinden çıkamamıştım. Etkisi hala üzerimdedir. Ve bu kitabın da etkisi hep hatırımda kalacak.
~Kitaptan Alıntılar
*”Yaşamak için bir nedeni olan insan her türlü nasılsa katlanabilir.”
*”Evet, insan neredeyse her şeye alışır ama bunun nasıl olduğunu bize sormayın.”
*Dostoyevski bir zamanlar, “Beni korkutan tek şey çektiklerime değmeyecek olmaktır” demişti.
* Kendi “geçici varoluşunun” sonunu göremeyen insan, hayatta nihai bir hedefi de amaçlayamıyordu.
*Geleceğe yönelik inancını yitirmiş bir tutsak mahvolmuştur.
*Hayatında bir anlam, bir amaç, bir hedef bulunmadığını, bu yüzden de devam etmesine gerek olmadığını söyleyen kişiye acıyın; yakında kaybolacaktır.
*”Her kim ki hala yaşıyordur, o halde umutlanmak için sebebi vardır “ dedim.
*Beni öldürmeyen şey,
Reklam
Reklam