Puan vermedi
"Diyeceğim basit. Diyeceğim kısa.
Bu satırları belki taze bir pazartesi, belki yorgun bir çarşamba, belki tembel bir pazar günü okursun.
Günler mühim değil, zaman insan icadı. Ama isterim ki bu satırlar ne zaman karşına çıkarsa çıksın, sen onları o zaman kendine küçücük bir işaret olarak alasın. İçinin bir yerine bir kelime dokunsun, elinin gitmediğini cesaretin, cesaretinin yetmediğini elin uzansın.
İsterim ki kalbin hayatında bir yeniye açılsın, sonra da en beklemediğin anda hayatına alışılmış değildi henüz kendisiyle hiç tanışmamış heyecanlar yayılsın. Bir de isterim ki şunu hep hatırla. Bildiklerin, sadece bildiklerin. Bilmediklerin ise bir koca dünya. Bir de aramızda kalsın; şimdi bunları sana yazıyor gibi görünüyorum ya, aslında kızım sana söylüyorum ama gelinim lütfen sen de anla
Banks evren kurmada mahir biri ve bu Kültür uygarlığını falan epey kafa yorarak anlatıyor. Oyunların oyuncusu daha sonraki bir eseriydi ama biz biraz ters bir sıralamayla Phlebas'ı daha sonra okuduk. Buna rağmen bir akış problemi olmadı.
Evet güzel anlatıyor ama okurun da onun kadar konuya hakim olduğu kabulüyle biraz karışık anlatıyor bence.
Her neyse. Kitabımızda Kültür ile İndir uygarlıkları arasında yaşanan bir savaş konu alınıyor. Kültür 'ün süper beyin yapıları Zihin'lerden bir tanesi firar eder. İdir'lişer bu zihnin peşine düşer. Bu iş için de Değişçin denilen bir türün belki de son temsilcilerinden birini, Bora Horza Gobuchul'u kullanırlar.
Bora Horza'nın maceraları diyelim kitaba. Aksiyonu bol ama bir miktar uzun ve sıkıcı bir kitap. Okunur mu, kötü değil. Tavsiye ediyorum.
Reklam
Hatırlamadığın birini sevebilir misin?Roman
Bir kitabevinde gezerken rastgele aldığım bir kitabın beni bu kadar etkileyeceğini düşünmemiştim.
Anna, otuz sekiz yaşında Alzheimer hastası olduğunu öğrenir. Yıllardır yanlış bir evliliğin içinde olduğunu ve bu kalan kısa ömrünü onunla geçirmek istemediğini söyleyerek eşini terk eder. Ve bakımevine yerleşir.
Çoğunluğu yaşlı olan bakım evinde kendi gibi genç bir hasta olan Luke'a aşık olur. Ömürleri kısa ve birbirlerini hatırlayacakları saatleri de az olmasına rağmen bu aşkı yaşarlar. Unuttuklarında bile birbirine bakıp gülümserler.
Hayata karşı bu kadar umutlu olan çiftimiz oraya aşçı olarak giren Eve'ya da umut olurlar.
Eve'nın eşi saadet zinciri kurup insanları dolandırdıktan sonra intihar eder. Eve kızıyla çevredeki dışlanmalara rağmen ayakta kalmaya çalışır.
Bakımevindeki bütün hastaların hayatından kısa kesitler var ve bu anılar sizi düşündürücek.
Kitabın kapağını kapattımda aklıma Şems-i Tebrizî'in bir lafı geldi:
"Düzenim bozuldu, hayatımın altı üstüne gelir diye endişe etme. Nereden bilebilirsin, hayatının altının üstünden daha iyi olmayacağını?
Keyifli, akıcı ve biraz huzurlu bu kitabı bu tarz sevenler için tavsiye ederim
Evlilik kader midir ?
“Bu kitap bana şunu öğretti: Kader, beklediğim bir yazgı değil; niyetim, duam ve adım attığım yoldur.”
Mehmet Yıldız’ın Evlilik Kader midir? kitabı, yıllardır insanların zihnini kurcalayan o büyük soruya samimi bir cevap veriyor:“Evleneceğim kişi kaderimde yazılıysa, neden çabalıyorum?”Kitap, kader–irade–dua üçgenini evlilik üzerinden anlatıyor ve bunu yaparken hem kalbe hem akla dokunuyor.
“Allah’ın benim için yazdığı kaderin, hayallerimden daha iyi olduğunu hatırlamak… işte bu kitap bana en çok bunu öğretti.”
Ayrılık yaşayan, bekleyen, dua eden herkesin içindeki o sızıya dokunuyor.“Ümidini kaybedersen, Allah’ın senin için yazdığı kaderin hayallerinden daha iyi olduğunu hatırla.”
Beni sen yarattın hatırla1000Kitap
Puan vermedi
Bu kitabı okurken iki tarafa da hak vermemek elde değil. Dışardan çirkin kötü gördüğümüz şeyler peki ya özünde iyi ve güzelse ya da dışardan kötü görülen her şeye bizzat biz kötülüğe mahkum bırakıyorsak. Hep bu sorularla okudum çok akıcı ve güzel ilerliyen bir kitaptı benim için 
Mary Shelley 
Frankenstein
Mary Shelley Frankenstein
Puan vermedi
Yeşil Işığın Ardındaki İllüzyon: Muhteşem Gatsby ve Geçmişin Esareti
Edebiyat tarihinin en kusursuz ve en sarsıcı giriş cümlelerinden biriyle açılır perde: "İnsanları eleştirmeden önce, herkesin seninle aynı imkânlara sahip olmadığını hatırla." Nick Carraway’in bu uyarısı, aslında tüm kitap boyunca imkânsızlıktan kaybedilen bir hayatı, muazzam bir imkânla yeniden kazanabileceğini düşünen bir adamı anlamamız için verilmiş bir anahtardır. Çünkü biz burada, yoksulluğun elinden aldığı şeyleri varlıkla geri kazanabileceğine inanan bir adamı okuruz.
Kültürel anlamda bir "Martin Eden" hikayesidir bu. Ancak bu iki dev eseri karşılaştırdığımızda karşımıza muazzam bir zıtlık çıkar: Bir tarafta insan zihnini, entelektüel derinliğini en üst seviyeye yücelten Martin Eden vardır; diğer tarafta ise maddi materyali, serveti ve görkemli bir gösterişi en tepeye yükselten Jay Gatsby. Ve bu iki dev eseri, aslında o iki adamı sıfırdan inşa eden iki kadın üzerinden, yani Daisy Buchanan ve Ruth Morse üzerinden okumak gerekir. Daisy ve Ruth, bu erkekler için sadece birer kadın değil; ulaşmak istedikleri o elit, aristokrat dünyanın birer canlı sembolüydü. Gatsby ve Martin, bu kadınlara layık olabilmek ve geçmişi yeniden var edebilmek için kendilerini baştan yarattılar. Fakat buradaki asıl trajik dehliz, narsistik bir duyguda ve illüzyonda saklıydı. Çünkü iki adam da aslında karşılarındaki etten kemikten kadınlara değil, onların üzerinden kendi zihinlerinde yarattıkları o kusursuz geçmişe ve ulaşılamaz tanrıça imajına aşıklardı.
Klasikler arasında yer alsa da Muhteşem Gatsby, Amerika’daki ahlaki çöküşü, alkol ve uyuşturucu kullanımını fazla açık ve çıplak bir dille anlattığı gerekçesiyle bir dönem yasaklanmış bir kitaptır. Sinemada ise Leonardo DiCaprio’nun efsanevi devleşmesiyle çok iyi bir
Reklam
Reklam