.
Hayat, geçmişte hatırlanan mutluluktan daha büyük bir keder getirmez.
...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Herkesin babası bir kere ölürdü. Alır, götürür, yıkar, kefenler, toprağa gömer ve sonra bazen acıyla hatırlanan bir ölüye dönüşürdü babalar. Benimki yıllardır tekrar tekrar ölüyordu. Bir bakışla, bir sözle, upuzun bir suskunlukla, havaya kalkan bir parmakla, sallanan bir elle, bir iç çekişle ölüyordu babam.
geçmiş onlar için yalnızca hatırlanan bir zaman değil bugünü anlamlandırmanın temel yoludur
Her şey fanidir, hatırlayan da hatırlanan da...
