Martin Eden kitabında şöyle diyordu;
'Kendi başının çaresine bakan bir kızın
gözleri yumuşak ve kibar olamaz.'
Çok doğru.
Ama unuttuğu bir şey var;
o gözler, ne yaşarsa yaşasın ışığını kaybetmez.
Çünkü güçlü olmak, kalbin sertleşmesi değil,
dimdik durmayı öğrenmesidir.