“Macbeth”Edebiyat
Okumayı merakla beklediğim eserlerden biriydi, zamanlama iyi ya da kötüydü, bilemem, zamana sormak lazım, değil mi?..
Eserde dikkatimi çeken küçük detaylar:
Sınıf farkı; her zaman, her yerde..
Eğitim farkı; klasik dili anlama, algılama..
Atasözü; Balık ağzıma gelsin, ama ayağım suya değmesin. (s. 23)
Hecate; Kahin Cadı..
Güldüren Çocuk.. :) Üzdüren Çocuk.. :(
Doğruluk, dürüstlük, ölçü, denge…
“Kan kokuyor hâlâ şurası: Arabistan’ın bütün kokuları…” (s. 93) Yoğun bir Arap sevgisi..
“İngiliz domuzları…”: Yoğun bir İngiliz eleştirisi..
Kitap sonuna yazdığım iletim ise;
“Duncan’ın diğer oğlu? Peki kral babası diye anılan Banquo? Bana göre daha görkemli bir son olmalıydı. Malcolm, öldürülen kralın oğlu, acaba kral olma yetisine sahip mi bunca ölümden sonra?
Çok bekleterek okudum, çok uzun zaman okunmayı bekledi, buruk bir son diyebilir miyim, buna hakkım var mı? Macbeth bunları yaşamamalıydı, kurguda bir düzenleme, hey Shakespeare umduğumu bulamadım, saygılar… :) Hecate ve Cadılar her şey onların başının altından çıktı… :)
İyilik ve kötülük tüm canlıların içinde. Seçim konusunda özgürüz, burada kilitli anahtar içimizde ve hangi kapıyı açar hangi kapıya yönelirsek, iyiliğin kazanması dileğimle…”
23 Şubat Pazar/ İstanbuL
İyi okumalar… 🩵
Sophia Mercer annesiyle birlikte hayat sürerken bir gün bir arkadaşı için aşk büyüsü yapar ve bu felakete yol açar. Babası da kızını tüm doğaüstü varlıkların ıslah evi olan Hecate Hall'e gönderir ve ne babasından ne de sahip olduğu güçlerden bı haber olan ana karakterimiz kendini bu okulda bulur. Eski moda olan bu okulda bir vampirle oda arkadaşı olacak ve okulun istenmeyen kızı olarak çoktan göze batmaya başlayacaktır. Ustelik karanlık cadilara katılmayı reddeder ve Loccio di Dio (göz) güçlerini kontrol edemeyen doğaüstü cadıları yıllardır avlamaya devam ediyordur. Kara cadılar bir iblis uyandırır bu da Sophie'nin büyük büyük annesi Alice'dir. Sophie de ondan güçlerini kontrol etmesini öğrenir fakat sonra bir gerçeği fark eder büyük büyük annesi iblistir. Kendisi de çeyrek iblistir. Bu haldeyken bile yeterince güçlüdür ama sonra Alice'i , arkadaşı bile sayılmayan Elodie'yi öldürür ve Elodie son büyü gücünü Sophie aktarır ve bu sayede Sophie büyük büyük annesini iblis hanceriyle öldürür. Sonra da bir karar verir iblis güçlerinden kurtulmanın tek yolu azledilmektir. Bunun için Londra'ya gitmeye karar verir. Tabi eğer sağ kalabilirse. İkinci kitabı da okuyunca yorumlarımı paylasacağım. O zamana kadar hoşça kalın. #k:11519rachel 
Rachel Hawkins
Rachel Hawkins
Reklam
Chalice of the Gods'a göre bir tık daha alt seviyedeydi. Ekip çok ayrı gezdiği için beraber oldukları anlardan istediğim verimi alamadım. Hecate çok merak ettiğim bir tanrıça olmasına rağmen çok az yer aldığı için beklentimi karşılamadı. Orta-orta altı gibi bir kitaptı. Umarım üçüncü kitap çok daha iyi olur.
Tanrılara Adanmış Bedenler - Elly Griffiths1000Kitap
"Her şey değişir ama hiçbir şey yok olmaz."
Tanrılara Adanmış Bedenler
Merhabalar... 
Elly Griffiths'in kaleminden Tanrılara Adanmış Bedenler isimli kitabın kendimce incelemesi ile buradayım. İlk başta kitabı çok beğendiğimi söyleyerek başlayabilirim sanırım. Gerek kurgu açısından, gerek duygu açısından, gerekse de renkli karakterleri açısından... Her ne kadar konusu, korkunç ritüelleri ve olayları içerse de kitaptaki başlıca karakterler gerçek hayatta tanıdık gibilerdi sanki. Bu kitap bir seri kitabı değilmiş fakat, 
Bataklığın Kayıp Tanrıları kitabının devamı niteliğindeymiş. Oradaki karakterler bu kitapta da varmış fakat o kitapta kaçırılma, cinayet olayları, antik dönemlere ait mistik inanışlarla gizemli bir bağ ile birlikte pek çok sır gün yüzüne çıkıyormuş. Keşke ilk o kitabı okusaydım. Gerilim dozu da çok yüksekmiş ve beğenilen bir kitapmış ama nedense hiç denk gelmedim ne yazık ki. Her neyse; bütün bunlara rağmen ben bu kitapta fazla bir kopukluk hissetmedim ve kolaylıkla okudum.
Kitabın konusuna gelecek olursam; Adli tıp arkeoloğu Ruth Galloway neredeyse hayatına mal olacak bir davanın travmalarından daha yeni kurtulmuşken ( ilk kitapta olan olaylar.) heybetli bir yetimhanenin yıkılması sonucu kendini ortaya çıkan Roma dönemine ait bir kazı alanında bulur. Kapı eşiğine gömülmüş çocuk kemikleriyle başlayan seri cinayetlerin izini süren Ruth, bir kez daha tehlikenin boyutlarının sanıldığından çok daha büyük olduğu bir soruşturmaya dahil olur. Üstelik bu kez hamiledir. Yeni bulgular Ruth'u davanın daha derinlerine doğru sürükler. Bir yanda pagan ritüelleri, diğer yanda onaylanmayan bir hamileliğin travmalarıyla yüz yüze kalan Ruth sanıldığından daha büyük bir tehlikeyle iç içedir.
Kitabın dili, anlatımı, akıcılığı, karakterlerinin renkliliği, sürükleyiciliği genel anlamda çok
Tanrılara Adanmış Bedenler
Merhabalar... Elly Griffiths'in kaleminden Tanrılara Adanmış Bedenler isimli kitabın kendimce incelemesi ile buradayım. İlk başta kitabı çok beğendiğimi söyleyerek başlayabilirim sanırım. Gerek kurgu açısından, gerek duygu açısından, gerekse de renkli karakterleri açısından... Her ne kadar konusu, korkunç ritüelleri ve olayları içerse de kitaptaki başlıca karakterler gerçek hayatta tanıdık gibilerdi sanki. Bu kitap bir seri kitabı değilmiş fakat, Bataklığın Kayıp Tanrıları kitabının devamı niteliğindeymiş. Oradaki karakterler bu kitapta da varmış fakat o kitapta kaçırılma, cinayet olayları, antik dönemlere ait mistik inanışlarla gizemli bir bağ ile birlikte pek çok sır gün yüzüne çıkıyormuş. Keşke ilk o kitabı okusaydım. Gerilim dozu da çok yüksekmiş ve beğenilen bir kitapmış ama nedense hiç denk gelmedim ne yazık ki. Her neyse; bütün bunlara rağmen ben bu kitapta fazla bir kopukluk hissetmedim ve kolaylıkla okudum.
Kitabın konusuna gelecek olursam; Adli tıp arkeoloğu Ruth Galloway neredeyse hayatına mal olacak bir davanın travmalarından daha yeni kurtulmuşken ( ilk kitapta olan olaylar.) heybetli bir yetimhanenin yıkılması sonucu kendini ortaya çıkan Roma dönemine ait bir kazı alanında bulur. Kapı eşiğine gömülmüş çocuk kemikleriyle başlayan seri cinayetlerin izini süren Ruth, bir kez daha tehlikenin boyutlarının sanıldığından çok daha büyük olduğu bir soruşturmaya dahil olur. Üstelik bu kez hamiledir. Yeni bulgular Ruth'u davanın daha derinlerine doğru sürükler. Bir yanda pagan ritüelleri, diğer yanda onaylanmayan bir hamileliğin travmalarıyla yüz yüze kalan Ruth sanıldığından daha büyük bir tehlikeyle iç içedir.
Kitabın dili, anlatımı, akıcılığı, karakterlerinin renkliliği, sürükleyiciliği genel anlamda çokNe olursa olsun, zaman en kötü günü de sona erdirir·154 syf.·
8/10
2024 29. kitabı
Shakespeare’in geçen 500 yıla rağmen, hala Dünya Edebiyatı’nın en önemli isimlerinden biri sayılmasının nedeni, muhakkak tartışılmıştır, tartışılmaya da devam ediyordur. BBC’nin yaptığı “1000 Yılın Dâhileri” anketinde Newton, Churcill gibi isimleri geride bırakan Shakespeare, tüm bu tartışmaların üzerinde büyük bir sonuç olarak durmaktadır. Görülen şudur ki; Shakespeare yapıtlarının bunca büyük başarılara ve üne ulaşmasının en büyük nedeni insan doğasını, 500 yıl sonrasına bile uyarlanabilecek bir dahilikle ve yalın bir şekilde sunmasıdır.
1606 yılındaki doğumundan bugüne, Macbeth üzerine yapılan araştırmaları incelediğimizde, yapıtın neredeyse her cümlesinin ayrı ayrı irdelendiğini görürüz. Her araştırma Shakespeare’in gücünü biraz daha arttırmakla birlikte; araştırmalar da bu ünden bir parça faydalanmaktadır. Ancak yüz sayfalık Macbeth’in ortaya koyduğu incelik ve başarı, bugüne dek onu anlamaya ve sunmaya çalışan binlerce sayfayı beslemiş. Öyle görünüyor ki, sinemadan tiyatroya, müzikallerden felsefe-psikolojiye kadar daha pek çok ürünü besleyecektir Macbeth; diğer tüm Shakespeare yapıtları gibi.
Bir savaş alanından yiğitçe, kahraman olarak dönerken tanıştığımız Macbeth, tüm perdelerin sonunda onursuz ve zalimlikle dolu bir ölümle uğurlanır.
Böylece, İskoçya Krallığı’ndaki iktidar üzerine dönen pek çok kanlı sahne, tanrısal adaletin de yardımıyla yerini, olması gerekene bırakır. Macbeth ve eşi Lady Macbeth’in kötülüğün pençesine kendilerini bu kadar çabuk kaptırmaları ve acemice, hainlikle bu oyunun devam edebileceğini sanmaları sonunda, ulaştıkları tahtta fazla kalamamışlar ve onursuz bir şekilde can vermişlerdir. Banquo’nun daha oyunun başında kurduğu şeytanın insanı küçük oyunlarla ele geçirmesi ve kötülükleri için onları kullanması; daha sonra da en gerekli
LANETLİ ~ Harper L. WOODS
Lanetli’nin ilk kitabı olan “Cadılar Meclisi”ni çok yakın bir zamanda okumuş ve çok beğenmiştim. Dört gözle ikinciyi beklerken kısa bir sıra sonra geldi. Darısı üçüncü kitaba Öncelikle kitap kesinlikle ve kesinlikle “YETİŞKİN OKURLAR” için. Bu ibare sadece içindeki smut sahnelerden değil her türlü ş**det ve manipülasyonu da bünyesinde barındırmasından kaynaklanıyor. Kitabın akıcılığı öyle mükemmel ki bulduğum her boşlukta elimi kitaba attım. Benim favori karakterim iki seferdir Gray bu asla değişmedi. Willow’u anlasam da her zaman haklı gelmiyor bana.
Willow Hecate Morningstar : İki kitaptır ömrümü yedin Willow. Bir insan nasıl bu kadar dar bakabilir dünyaya aklım almıyor ya. Sadece kendi gördüğü, duyduğu bildiği bunun dışındaki her şey yanlış ve yasak. Ama hayat bazen doğru olmayanı yaşayınca güzelleşir. Kendisi adına hiçbir şey yapmıyor önceliği hep başkaları. Bu tarz karakterler erkek ya da kadın fark etmeksizin beni sinirlendiriyor. Aşık mısın? O zaman önceliğin aşkın olsun başkalarının ne düşündüğü değil. İkinci kitabın sonuna doğru nihayet bazı şeyleri fark etti ve düzelmeye başladı. Bu yüzden son büründüğü kitaptaki düşünce yapısıyla üçüncü kitaptaki Willow’u aşırı merak etmekteyim.
Gray Thorne: Dün bütün gece uyuyamadım Gray Thorne. Gray Thorne mu diyeyim yoksa sen mi gerçek ismini açıklamak istersin Lucifer Morningstar. İlk kitabın sonunda gerçek kimliğiyle tanıştığımız bu adama ben aşığım ya . Evet manipülatif, sert bir adam ama hani şeytan ya adam. Bizim sahip olduğumu etik değerlere sahip değil ya. Kendisi de bir aziz olmadığını söylüyor zaten. Şeytan olmasına rağmen sevdiği kadın için yaptıklaro ve göze aldıkları karşısında ben ne diyebilirim ki. Lucifer’ım da Lucifer’ım yani…
Reklam
Reklam