Heçç
Neden üzülsün ki, yaşam onun için zaten düğün bayram değildi. Durup dinlenmeden çalışmaktan, yorgunluktan başka ne görmüştü şu dünyada?
Sonsuz çöllərin, yalnız çöl kimi gördüyümüz şeyin, əslində, həyatla, sısqa kolların arasında gizlənmiş canlılarla dolu olduğunu gördüm, at dırnaqlarının səsini, küləyin asta vıyıltısını dinlədim, sonra ətrafımızda heç bir şey, heçcə bir şey qalmadı. Sanki dünya buranı eyni anda həm ucsuz bucaqsız, həm də adiliyini, mürəkkəbliyini göstərmək üçün seçmişdi. Sanki biz çöllər kimi bomboş, sonsuz və eyni zamanda da həyat dolu ola bilərik və olmalıyıq.
Yox, heç nəyi qaytarmaq olmaz, heç nəyi ilkin şəklinə salmaq mümkün deyil. Heçcə nəyi! Hətta Joan bundan sonra qayıtsa da, əvvəlkinin eyni olmayacaq. Yapışdırılmış büllur kimi... O an keçib getmişdi, daha geri qaytara bilməzdin...
"Kimin baxışları tərpədib təbi,
Oxşayıb könlünü o zərif nəfəs?
De kimdi şeirinin gizli mətləbi,
Kimdi o göylərə qaldırdığın kəs?"
Heçcə kim, a dostlar, vallah, heçcə kim,
Mənə qəm yetirib daima eşqim.
Çılğın təlaşlarla, əndişələrlə
Xoşbəxt o kəsdir ki, xoşbəxt hünərlə
Eşqini gizlədib qafiyələrdə
Düşüb Petrarkanın yoluyla gedir,
Saçmalı sözləri sıxıb bərkidir,
Ovudur könlünü sehrli pərdə,
Onu şöhrətə də yetirir ilham;
Mənsə öz eşqimdə fərsiz olmuşam.
