İşkencelerde çekilen büyük sıkıntıyı, açılan yaraları, bedenin katlandığı acıları düşünün. Bütün bunlar insanı ruhsal acılardan korur. Yani insan, ölene kadar ancak bu türlü yaraların acısını çeker. Ama belki de acıların en büyüğü, en şiddetlisi bu değildir; asıl acı, bir saat, on dakika yarım dakika sonra, hatta hemen o anda ruhunun bedeninden kesinlikle ayrılacağını ve insanlığını kaybedeceğini bilmektir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Her sevgili,bizim muhayyelimizin yaratıp süslediği yaratıktan başka bir şey midir?Bu,ister bir şehirli hanım,ister bir köylü kızı olsun,ona”bir taneciğim”diyen biziz.