İnsan işte, neylersin. Kimin neyi neden yaptığı hiç belli olmuyor. Biliyor musun Vedat kardeş, insanın nefretleri de fikirleriyle bağlantılı bazen. Ayrıca nefret hem göreceli hem de geçici bir şey. Size kendimle ilgili bir hatıramı anlatayım . Gördüğünüz gibi ben topalım. Gençliğimin ilk basamaklarında olduğum dönemlerde, çocuklar arkamdan Topal Topal, diye bağırıyorlardı. O zaman bütün çocuklardan nefret etmiştim. Neden bütün çocuklar? Bu yanlış değil mi? Hatta öyle bağıran çocuklara bile kızmamalıydım. Onların ailelerindeydi suç. Ben neden çocuklardan yıllarca nefret ettim? Her şey beyinde başlar, beyinde yok olur. Bozulan da, düzelen de beyinden geçer. Sizce annenize gerekli hayat ve şahsiyet bilgisi verilmiş miydi? İman en büyük kurtarıcıdır. İman teklif edilmiş miydi annenize, yoksa çevre batağına mı terk edilmişti.?
Sayfa 53 - Mektup Yayınları·Kitabı okuyor
Alıntı
Yalandan da olsa güzel;))
Oglu: "Baba ferah ol, cennetliksin! " demiş . . . Babadır, gülmüş: "Hiç umudum yok ya, sen söyle' Hoşuma gitmekte" demiş.
Sayfa 327·Kitabı okuyor
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
O an aklına buzdolabındaki diğer şişe geldi; buzdolabına yönelirken artık gözü hiçbir şey görmüyordu... Sonunda titreyen ellerle şişeye uzandı; binbir güçlükle kapağını açtı ve soluksuz kalmış birinin ciğerlerini havayla doldurması gibi sek rakıdan büyük bir yudum aldı... Sonra bir yudum daha; derken otuzbeşlik Yeni Rakı yarıyı buldu... Sabah sabah, aç karnına içtiği bu rakı midesini yakıyordu... Ama asıl önemlisi, uyanıkken de gördüğü karabasanlar sona ermiş, bütün sürüngenler hiç değilse bir süre için, bilinmeyen yuvalarına geri çekilmişlerdi."
Sayfa 11·Kitabı okuyor
Alıntı
Bir durumdan başka bir duruma nasıl geçtiğimi zaten bir türlü kavrayamam. Mesela, karanlıktan sonra birdenbire nasıl ay­dınlık olur, albayım? Siz hiç görebildiniz mi? Herhalde bir süre, hiç kımıldanmadan beklemeliydim; sonra hayata yavaş yavaş atılmalıydım. Oysa bana birdenbire işte evlendin ya, ha­yatını kazanıyorsun ya, o halde hayata atıldın, dediler. Tam atıldığım sırada söyleselerdi ya.
Sayfa 33
Ben His'tim, o yoksa Hiç'tim.
Sayfa 113 - Hisar Alatav·Kitabı okuyor
Alıntı
Herkes her şeyi unutuyordu. Neler neler oluyor, bir gün, iki gün, taş çatlasın birkaç ay konuşuluyor, sanki hiç yaşanmamış gibi devam ediliyordu.
Can Yayınları - Sesli Kitap
Alıntı