Biz çoğu zaman dünyadan aldıklarımızla bir şey olduğumuzu zannediyoruz. Halbuki dünyaya verdiklerimizle bir şey oluyoruz. Verdiğimiz ilimle, yaptığımız yardımla, bir başkasının elinden tutmakla... Yani hürmetle, merhametle ve hizmetle...
Arya Atuan Mezarları’nın Tek Rahibesi artık
“Atuan Mezarları’nın Tek Rahibesi olarak tüm güçlerini eline almıştı. Artık herkes onun önünde diz çöküp selam veriyordu; suratsız Tear ile Kossil bile. Herkes onunla özenli bir hürmetle konuşuyordu. Fakat hiçbir şey değişmedi, hiçbir şey olmadı. Takdis merasimi biter bitmez günler, daha önceki gibi akıp gitmeye devam etti.”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Yâ Muhammed! Sana muasır olamadığımdan çok müteessirim. Beşeriyet senin gibi mümtaz bir kudreti bir defa görmüş, ba'dema göremeyecektir. Binaenaleyh, senin huzurunda kemal-i hürmetle eğilirim."
Bismark
RNK-Emirdağ Lâhikası 1
Sayfa 281 - Rnk
Şimdi kendisinden ne kadar hürmetle bahsedilse yine az diyebileceğimiz İmam-ı Azam'ın bir sözünü söylemenin sırası geldi. Önünden İbrahim Ethem geçerken ayağa kalkıyor, büyük İmam... "Buyrun, seyyidimiz, efendimiz!.." diyor, İbrahim Ethem'e...
O bir derviş... Tâcını, tahtını Allah aşkına feda etmiş bir derviş... Selâm verip geçiyor. Talebeler, (tabiî onlar zahir ehli) koca müçtehid'e dönüyorlar, diyorlar ki:
"- Sizin gibi bir mezheb kurucusu, nasıl oluyor da bir derviş parçasına efendimiz diyor?"
Şu cevabı alıyorlar:
"- Şu yüzden ki, O Allah'ın zatı ile meşgûl, bizse işin dedikodusuyla."
Prens BİSMARCK:1K
“Sana muasır bir vücud olamadığımdan dolayı müteessirim ey Muhammed! (S.a.s) Muallimi ve nâşiri olduğun bu kitap senin (sözün) değildir. O lâhutidir. Bu kitabın (Kur'an'ın) Allah kelâmı olduğunu (lâhutiliğini) inkâr etmek, mevcut ilimlerin bâtıl olduğunu ileri sürmek kadar gülünçtür. Bunun için, beşeriyet senin gibi mümtaz bir kudreti bir defa görmüş, bundan sonra göremeyecektir. Ben, heybetli huzurunda kemal-i hürmetle eğilirim!”
Biz çoğu zaman dünyadan aldıklarımızla bir şey olduğumuzu zannediyoruz. Hâlbuki dünyaya verdiklerimizle bir şey oluyoruz. Verdiğimiz ilimle, yaptığımız yardımla, bir başkasının elinden tutmakla... Yani hürmetle, merhametle ve hizmetle.