• 528 syf.
    ·4 günde·Puan vermedi
    Merhaba,
    Hz. İbrahim'i üç semavi dinin babası olarak tanımlayan ve ona gelen mesajlardan birinin günümüze ulaşmadığını öğrenince bu mesaja ulaşıp onu istedikleri gibi yorumlayıp değiştirerek yeni bir din türetip tüm dünyayı etkisi altına almak isteyen Hristiyan ve Yahudiler ortak bir çalışma yürüterek ajanlarını Türkiye ye gönderirler.Bu konuda araştırma yapmış bir ilahiyat prof.rü Selim de bütün düğümler çözülür. Selim Hz İbrahim in mesajıyla ajanların ne yapacağını anladığında mesajin peşine kendiside düşer.Artik dış güçlerle birlikte Türkiye de işin içine girmiştir.Japonyada başlayan hikaye bir çok ülkelerin tarihi, etnik değerleri ile ilgili geriye dönük bilgilerinizde bir yoklama yaptırıyor size.Kur'an, incil ve tevrattan karşılaştırmalar içeriyor.Batı dünyasının İslamiyet'e, Doğu'ya bakış açısını da bir noktadan ele alan İskender Pala çok zengin bir içerikle okurlarını büyülüyor diyebilirim. Kitapta en çok Batı kültürünün temelinin Doğu kaynaklı olduğu kısımları ayrıca severek okudum.
  • Kaderi ilahi bu ya, arada yıllar olsa da, biri diğerinden on beş yıl önce dünyaya merhaba dese de, Allah (cc) bir gün onların yollarını kesiştirecek, hanımlar âleminin sultanını, âlemlerin sultanı ile buluşturacaktı.
  • 50 syf.
    ·1 günde·Beğendi·9/10
    Peygamber size ne verdiyse onu alın, size ne yasakladıysa ondan da sakının." (Haşir, 59/7)"
    .
    .
    Merhaba dostlar. Bugün güzel kardeşimiz @seyit_ahmet_58 kardeşimizin kaleminde çıkan #savaşkazandıransünnet kitabını okudum.

    Dünya hayatımızda bize ışık tutan, yol gösteren en önemli şey Allah (c.c.) kanunlarıdır. Peki ondan sonra; tabiki Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed Mustafa (sallallahu aleyhi vesselem)'in sünnetidir. Hem dünyayı hem de ahireti kazanmak için sünnetlere sımsıkı sarılmalı, hayatımıza yerleştirmeli ve uygulamalıyız.

    Seyit Ahmet CANDIR kardeşimiz de derdi olan bir kardeşimiz ki, Peygamber Efendimiz (sallallahu aleyhi vesselem)'in sünnetlerini herkes bilsin, uygulasın ve nasiplensin niyetiyle bu kitabı kaleme almış. Kitap bize Hz. Peygamber Efendimiz (sallallahu aleyhi vesselam)'in en güzel sünnetlerinden misvak kullanımının önemini, hayatımızdaki yerini ve faydalarını anlatıyor.

    Misvağın önemini, kullanma adabını, faydalarını, faziletini ve ne zaman nasıl kullanacağınızı Hadis-i Şerif'lerle aktaran güzel bir kaynak olmuş. Ben okurken aslında sünnetleri ne kadar ihmal ettiğimizi anladım. İnce olmasına rağmen faydalı bir kitap, tavsiyemizdir. Keyifli okumalar
  • 192 syf.
    ·5 günde·Puan vermedi
    Simyacı / Paulo Coelho

    Merhaba
    Simyacı,Brezilyalı yazar Paulo Coelho tarafından Mevlânâ’nın ünlü Mesnevî’sinde geçen kısa bir hikâyesinden yola çıkılarak yazılmış.Roman Endülüslü çoban Santiago’nun üst üste gördüğü rüya sebebiyle her şeyini geride bırakıp bir yolculuğa çıkmasıyla başlıyor.Bu yolculukta bazen ihanetle,bazen iyilikle,bazen aşkla,bazen dostlukla karşılaşıyor.Santiago’nun bu yolculukta öğrendikleri onun asıl hazinesi oluyor.

    Romanda ara ara kutsal kitaplardan ve mitolojiden bilgiler karşımıza çıkıyor.Din konusu üzerinden birçok cümleler vardı.İncil’e birçok atıf yapılmış,karakterler İncil’den esinlenerek yazılmış.Romanda geçen birçok şey beni şaşırttı mesela,Santiago’nun tıpkı Hz.Yusuf’un Mısır’da vahanın müşaviri olması meselesi de İncil’de anlatılan bir olaymış.Kitabın adı olan Simyacı kelimesi hakkında da bilgi sahibi oldum.Arapça bir kelime olan Simyacı,maddeleri altına dönüştürmeye çalışan kişi demektir.Simyacılık çok eski zamanlardan beri olan hatta kimyanın kökeni olarak kabul edilen bir alanmış.Birçok konu üzerinden ders çıkarabilinecek bir romandı.Kitap zaten nasihatnâme özelliği taşıyor.Santiago’nun tanıştığı herkes ona bir nasihat veriyor bu yolculukta kendi kişisel menkıbesini buluyor.

    Romanda altı çizilecek o kadar çok cümle var ki altını çizdiğim her cümleyi birkaç defa okudum.Sosyal hayatımız ile ilgili tespitlerde bulanan romanda birçok şey insanı düşündürüyor.Mistik bir peri masalına benzeyen bu romana bence bir şans verin.
  • Bir adam müslüman kardeşine "Sana merhaba" derse, melekler de ona "Sana da merhaba" derler. Eğer kardeşine "Sana merhaba yok" derse, melekler de kendisine "Sana da merhaba yok" derler. Hiç şüphe yok ki, kul, mü'min kardeşinin yüzüne karşı abûs bir çehre takınırsa melekler ona lanet ederler.
    Ravi: Hz. Enes (r.a.)
    Sayfa: 56 / No: 2
    Ramuz El-Ehadis
  • 288 syf.
    ·59 günde·Beğendi·10/10
    Herkese merhaba arkadaşlar uzun zamandır yavaş yavaş sindire sindire okuduğum Kur'an-ı Kerim'in yüceler yücesi mealini bitirmiş bulunmaktayım.
    Bu yüce meali lütfen okuyun, şimdiye kadar doğru bildiğim bütün yanlışları sildim.
    Örneğin bir çok kitapta hz.isa'nın çarmıha gerildiği yazıyor.
    Oysa hz.isa'nın dört melek tarafından göğe çıkarıldığı belirtiliyor ve hz.isa'yı Yahudilere ispiyonlayan arkadaşı, yüce Allah onu hz.isa şekline benzeterek, Yahudiler onu hz.isa sanıp çarmıha germişler.
    Bir başka örnek ise
    Bir kitapta büyük İskender'in eşcinsel olduğu söylüyordu vallahi meali okumasaydım inanmıştım.
    Oysa hz.zülkarneyn bazı rivayetler onun peygamber olduğunu söylüyor bazı rivayetler ise peygamberliği kesin değilmiş ve bazı rivayetlere göre de büyük İskender , hz.zülkarneyn'imiş...

    Yüzüncü süre 6 ve 7. Ayetler diyor ki.
    Yemin ederim insanoğlu rabbine karşı çok nankördür, şüphesiz buna kendisi de şahittir...
  • Kendi kurdukları düzenin kurbanı olan The Cemaat’in medyası, yıllar önce “Kürtçe Ezan Okudular” bandı döşenip yalan haberini köpürtüp durmuştu. Bugünküler gibi “ben devletim” diye höyküren polisleri mevlit basmış, cevval kameramanları (belki de polis kamerası) mevlide katılanları çekmiş, acar muhabirleri burun direklerine mikrofon dayamış ve iri harfli haber şeritleri birbirine karışmıştı. “Kürtçe mevlid”i “Kürtçe ezan” diye lanse etmişler ve kimse de “sizi yalancılar sizi” diyememişti. Gerçeği anlatmaktan yorulmuş Kürtlerin sözleri ya da Kürtçe ezanın bir kısmını değil, davudî bir fermanın yankısını duyup durmuştuk. Anadolu irfanıyla serpilmiş efendiler ile onların makbul Kürtleri, olmayan Kürtçe ezana Türkiye Cumhuriyeti dönemindeki Türkçe ezana karşı çıkmadıkları kadar karşı çıkmışlardı. Bugünkü gibi o gün de gerçeği söyleme mecburiyeti Kürt’e, gerçeğin mülkiyeti Türk’e verilmişti!


    Tarihin hiçbir döneminde Kürtçe ezan var olmadı, ama bazı Kürtlerin de ceddi olan Osmanlılarda Türkçe ezan geleneği vardı. Nitekim 19’uncu yüzyılın ortalarında Avrupa’nın ortasındaki yalnızlıktan bunalıp Turan idealini (1839) uyduran Macar aydınlarının izindeki Ignac Kunos (1860-1945), yüzyılın sonlarına doğru geldiği İstanbul’da Türkçe ezanı duymuştu. Bir kısmı şöyleydi: “Yoktur tapacak / Çalabdır ancak…” Osmanlıların Türkçe ezanında Çalab denen Allah, Cumhuriyet dönemi Türkçe ezanında Tengri/Tanrı olacaktı: “Tanrı uludur / Tanrı’dan başka yoktur tapacak…”

    Kürtler arasında taziyede mevlit okuma/okutma geleneğini duymadım, ama cemaatini Kürtlerin oluşturduğu camilerde hutbeler uzun süredir Kürtçe değil Türkçe okunmaktadır. Bu hutbeler, Diyanet İşleri Başkanlığı tarafından hazırlanır ve bütün camilerde okunması farz sayılır! Müslüman Kürtlerin ekseriyeti Şafiîdir, ama hutbeler Hanefî mezhebine göre hazırlanır. Öte yandan Cumhuriyet Türkçesine çevrilen ezan sonra Arapçaya döndü. Pek bahsedilmeyen salâ da aynı Türkçeye çevrilmişti ve öyle kaldı. Yani bir Kürt öldüğünde salâsı Türkçe okunuyor!

    Yaşayan makbul Kürtlerin Türkçe hutbe ve salâya itirazlarını duyan olmamıştır. Ama geçen Cumartesi yayılan Kürtçe mevlide müdahale haberine makbul Kürtlerden Abdurrahman Kurt yiğitçe karşı koydu. Bol emojili ergen ergen twitlerle gerçeği bir kez daha efendiye mâl etti. Ama Kurt’un ve diğer bazı makbul Kürtlerin mevlit hassasiyetini anlamak güçtür; çünkü Selefîler mevlidi “bid’at” sayarlar ve devlet dincisi Kürtlerin çoğu son dönemde Selefî oldular.

    Kovulsa bile kapıdan fazla uzaklaşmayan Kürtleri bir tarafa bırakıp edebiyat tarihine bakalım. Selefîlerin tekfir ettikleri “mevlit”, aslında bir edebî metindir. Mevlitlerde Hz. Muhammed’in doğumu ile bu doğumun öncesi ve sonrasındaki olaylar anlatılır. Manzum yani şiir şekilde olabildiği gibi nesir, yani düzyazı şeklinde de olabilir. Mevlidin doğum yeri hanesinde Kürdistan yazar. Bu edebî tür 13’üncü yüzyılda bugünkü Güney Kürdistan’ın Hewlêr/Erbil şehrinde ortaya çıkmıştır. İbn Dihye el-Kelbî’nin ilk mevlit sayılan Et-Tenvîr fî Mevlidi’s-Sirâci’l-Münîr’inin dili Arapça’dır. Sonrasında diğer Müslüman topluluklarının dillerinde de mevlitler yazılmaya başlanmıştır.

    İlk Türkçe (Anadolu Türkçesi) mevlit olarak Süleyman Çelebî (1351-1422)’nin 1409’da tamamladığı Vesîletü’n-Necât’ı gösterilmektedir. Peki Arapçadan geçer not alamayan Çelebî, mevlidini nasıl yazdı? Hasan Aksoy, bu mevlidin Mustafa Darir’in 1388’de tamamladığı Sîretü’n-Nebî adlı çevirisindeki “Mevlid” manzumesine dayandığını yazar. Aksoy, Çelebî’nin etkilendiği eserler arasında Ahmed Fakih’in Çarhnâme’sini de sayar. Öte yandan bu mevlitteki “Allah âdın zikr idelüm evvel ibtidâ / K’andan oldı ibtidâ her kula” beyti, Âşık Paşa’nın Garîbnâme’sindeki “Allah âdın eyt’lüm evvel ibtidâ / K’andan oldu ibtidâ vü intihâ” beytine çok benzer! Çelebî mevlidine 1395’te Bursa’ya gelen el-Mevlidü’l-Kebîr yazarı Kürt âlim İbnü’l-Cezerî’nin de katkısı söz konusudur. Çelebî’nin mevlidi özgün olmadığı gibi (klasik edebiyatta bu mümkün de değildir) eklemelerle günümüze kadar gelmiştir. Bu eklemelerden biri de aşağıda bahsedeceğim “Merhaba” bölümüdür.

    M. Tayyip Okiç, 1975 tarihli “Çeşitli Dillerde Mevlidler ve Süleyman Çelebi Mevlidinin Tercemeleri” başlıklı yazısında Çelebî’nin mevlidini adeta mevlit türünün ideası ilan eder ve pek çok dil gibi Kürtçenin mevlit geleneğini de ona bağlar. Yazar “bilmediği diller”deki mevlitlerin baş ve sonundaki Arapça ibarelere bakarak karar verdiğini belirtir. Bu da doğru değildir, çünkü Okiç, Melayê Bateyî’nin mevlidini onu yayınlayan Kürdizâde Ahmed Ramiz’e ait sayıp şöyle der: “Süleyman Çelebi Mevlidinin te’siri altında kalmış olduğuna muhakkak nazariyle bakılmaktadır!” Okumadan tesir tespit ettiği mevlidin baş kısmındaki “Arapça” ibareyi de okumamıştır aslında. Zaten o ibare Arapça da değildir! Zira El-Ezher öğrencisi Ahmed Ramiz 1908’de söz konusu mevlidi Abdullah Cevdet’in Kahire’deki İctihat Matbaasında bastırmıştı ve hemen başında şu “Türkçe” ibare bulunuyordu: “Ezher-i Şerîf talebesinden Kurdîzade Ahmed Ramiz Efendinin himmetiyle neşr olunmuştur!”



    Okiç’in üfürmesini ileriye taşımak ise bazı Kürtlere kalmıştır. Bu isimler bugün Kürt’ün hutbesini, salâsını, mevlidini yasaklayan Türk’ü “kardeşlik tarihi”ne ikna için mevlit alanında da bir ast-üst ilişkisi tesis etmeye girişip kendi geleneklerini önemsizleştirdiler. Kimisi ilk Kürtçe (Kurmancî) mevlit sayılan Bateyî mevlidinin tamamının Çelebî mevlidinden yürütme olduğunu yazdı, kimisi ise “insaflı” davranıp Bateyî’nin Çelebî’nin mevlidindeki “Merhaba” bölümünü yürüttüğünü ileri sürdü. Peki Çelebî’nin mevlidindeki “Merhaba” bölümü nasıldır? Bunu söylemek imkânsız, çünkü Çelebî’nin mevlidinde “Merhaba” bölümü yoktur! Yüzde doksanından fazlası Arapça olan “Merhaba” bölümü çok sayıdaki Arapça mevlitte mevcuttur. Türkçede ilk kez Çelebî’den 60 yıl sonra mevlit yazan Ahmed’in mevlidinde görüldü. Ama o kadar sevildi ki Çelebî’nin mevlidine de eklendi. Aynı bölüm Bateyî’nin mevlidinin orijinalinde de yoktur ve ona da sonradan eklenmiştir, ama Çelebî’de olmayan bu bölümün Ahmed’den değil, Arapça bir mevlitten eklenmesi daha akla yakın gelmektedir.

    Kürtçede mevlit yazma geleneği devam ediyor. Yüzyıllar önce yazılmış olanları gibi son 2-3 yılda yazılanları da var. Bana kalırsa en güzeli hâlâ da Bateyî’ninkidir. Üzerinize afiyet şiir yazan biri olarak belirtmeliyim ki kulağım bu harika mevlit ile dolu. Sadece okumaz, güzel okuyan bir mevlidhan olursa dinlerim de. Nitekim en son şehirlerarası bir dolmuşta dinledim. Dolmuşta tabancasını ikinci bir fallus gibi taşıyan ve kendi kafasını hepimizin kafası varsayarak, “kaptan kafamız şişti, kapat şunu” diyen biri vardı. Okunan ve dinlenen şeyin Kürtçe mevlit olduğunu bildiğini sanmam, belki “Kürtçe ezan” sanmıştı. Neden o zaman hiç bahsetmedim peki? Canım her yaşadığımızı söylesek bir ömür yetmez. Hem biliyorum ki kendi yaşadığım olayın yaşadığım gibi olmadığını söyleyecek bir sürü Kürt vardır!

    Selim Temo