Herkesi Barbicane yıldızına saygı duruşuna davet ediyorum. Kardeşimle beraber beğenerek okuduğumuz bir klasik, hikayenin insanı en çarpıcı kısmı ise kahramanlarımızın inandıkları ve başarmak istedikleri için verdikleri çaba.9
Moore yarattığı ütopyada bence başarısız topluluk ve sürü psikolojisi iyi yönde kullanılmaya çalışılmış, bir denge yok (burada bahsettiğim iyi-kötü dengesidir) bu nedenle roman tam anlamıyla bir ütopyayı anlatıyor ne demek istediğimi matrix izleyenler daha iyi anlayacaktır...
Ders çalışırken arada okunacak en güzel çerez kitaplardan. Kİtabın başlarında kendi muhafazakar çocukluğumu hatırlayıp bir nebze üzülmedim değil ama okumaya değerdi...
Tüm bursumu yatırıp aldığım kitaplar arasında en fazla merak ettiğim ama trigonometri çalışmaktan okuyamadığım her gün kitaplığı açtığımda özlemle baktığım kitaptır. Bana evrenile alakalı farklı görüşler katacağına eminim.
Romanda ne kadar Langdon mücadele ediyor gibi gözükse bile olay çok başka... Bertnard'ın fikirlerine ve hırsına hayran kalmamak elde değil ama onu gerçekleştiriş biçimi daha bir güzellik katıyor romana... Ne kadar Bertnard'ın yapmak istediği kötü ve canice gelsede kitabın sonunda herkes kabullenmek dışında bir çaresi olmadığını biliyor.