En agresif Koçlar yani insan kontrolüne en çok direnç gösterenler en önce kesilirdi; çok ince huysuz dişiler de. ( Çobanlar genellikle sürüden uzaklaşan meraklı koyunları pek sevmezler.). Her nesille beraber koyunlar daha şişman, daha itaatkar ve daha az meraklı hale geldiler. İşte bu, artık koyunlar Ali babanın çiftliğinine kendiliğinden giriyordu.
Ya da avcılar bir kuzuyu yakalayıp "evlat ediniyor", bolluk döneminde şişmanlatarak kıtlık döneminde kesip yiyorlardı. Bir noktada bu tür kuzulardan ellerinde daha çok sayıda tutmaya başladılar. Bunların bazıları ergenliğe erişip yavrulardı. Çok agresif ve dikbaşlı koyunlar yine önce kesilirdi. En itaatkar ve dolayısıyla da arzu edilir koyunlar daha uzun yaşayıp ürüyebiliyorlardı. Bütün bu sürecin sonu evcilleştirilmiş ve itaatkar bir koyun sürüsüydü.