Çanakkaleli kadınlarımız cepheye yiyecek, içecek ve mermi taşımış, gözlerini kırpmadan ateşe atılmışlardır.
3. Kolordu Kumandanı Esat Paşa anılarında şöyle bir olaydan söz ediyor:
Mustafa Kemal Bey esir aldığı bir İngiliz subayını bir ata bindirerek bana göndermişti. Karargâhıma geldiği zaman, benzi sapsarı ve tirtir titremekteydi. Attan indirilmesini ve iyi davranılarak konyak ve çay verilmesini söyledim.
Almanca bildiği için kendim sorgusunu yapmak istedim. Adı Paterson, rütbesi de teğmendi. Neden titrediğini sordum: "Beni öldüreceksiniz, onun için titriyorum. Öğrendiğimize göre Türkler esirlerini öldürüyorlar!" demesi üzerine kendisine: "Biz Türkler esirlerimizi hiçbir zaman öldürmemişizdir. Kendi askerimize nasıl davranırsak, esirlere de aynı davranışı esirgemeyiz. Bu bakımdan endişeniz olmasın, şimdi size yiyecek ve içecek versinler, sonra görüşürüz" dedim.
Kolalı içeceklere karşı, en güzel ve en yararlı içecek sudur, diyenlerden daha güçlü kimse yoktur.
İnsaf edin, bu kadar karışık, bozuk yiyecek içecek içinde bozulmadan kalmak mümkün mü?
