Nurunbooks
@ilknuurcbn_38
Bir garip psikoz.!!
Yaşamın Ucuna Yolculuk
(Kitabı okumadım, sanki ben de yazarla beraber bir yolculuğa çıktım. Önce Kafka'nın mezarına gittik. Bir gemiye bindik, aylar sürdü. Prag sokaklarında gezdik, köşe başında bir kafede oturup kahve içtik. Svevo'nun müzesine girerken selamlaştık Svevo'yla. Svevo'nun kızının anlattıkları 'ne çekmişsin Letizia' dedirtti. Sonrasinda yolumuza Belbo'yla devam ettik. Pavese'nin mezarı son durağımız olacaktı.)
Henüz 40larında sonsuzluğa gözünü açan yazarımız kaçarak yaşamış, yaşayarak ölümü dilemiş. Her ne kadar intiharı düşünse de ölüm onu kendiliginden bulsun istemiş.Aslında gıpta edilecek yaşamı, evliliği, dünya malı var, Özlü'nün kendisini hiç mutlu etmeyen, tatmin etmeyen. Demek ki para,pul, şan şöhret, kıdem, itibar, hepsi boşmuş ebedi huzuru bulamamışken. Onun isteği hiç tanımadığı yerlerde hiç tanınmamış biri olmak.Varoluş özden önce gelir diyor Tezer özlü ve varoluşunu sorgulayarak çıktığı yolculukta özünü bulabilecegi kişilerin (ölmüş olsalar da) mekanına gidiyor.
Hepimizin vardır bir idolü. Ama hangimiz, hayatı karamsarliklarla, işkencelerle, tükenmiş bedeninin acılarıyla ya da bir otel odasında intiharla yitip giden yaşamıyla var olan izle(kle)re hayranlık duyduk? Onun hayranlık duydugu zat-ı aliler kendisini dünyaya kanıtlamış ama iç dünyasını kendisine anlatamamis türden.
Sürekli git, hiçbir yerde olma diyen yazarımız durmamış, hayranı olduğu yaşamların izlerinde farklı ülkelere gitmiş.Onların gezdiği sokaklara, kaldığı evlere gidip onlarla herhangi bir bağı olan herhangi biriyle iletişim kurmak istemiş. Kendi yaşamının, yolculuğunun ilk durağı Kafka sonra Svevo ve belki de hayatının dönümü, son durağı da Pavese... Pavesenin mezarı başında geliyor yaşamının ucuna. Zaten ona göre bundan ötesi de yok.
(Dipnot: Aidiyet duygusu yok yazarın. AileviPsikoloji
Yaşamın Ucuna Yolculuk
(Kitabı okumadım, sanki ben de yazarla beraber bir yolculuğa çıktım. Önce Kafka'nın mezarına gittik. Bir gemiye bindik, aylar sürdü. Prag sokaklarında gezdik, köşe başında bir kafede oturup kahve içtik. Svevo'nun müzesine girerken selamlaştık Svevo'yla. Svevo'nun kızının anlattıkları 'ne çekmişsin Letizia' dedirtti. Sonrasinda yolumuza Belbo'yla devam ettik. Pavese'nin mezarı son durağımız olacaktı.)
Henüz 40larında sonsuzluğa gözünü açan yazarımız kaçarak yaşamış, yaşayarak ölümü dilemiş. Her ne kadar intiharı düşünse de ölüm onu kendiliginden bulsun istemiş.Aslında gıpta edilecek yaşamı, evliliği, dünya malı var, Özlü'nün kendisini hiç mutlu etmeyen, tatmin etmeyen. Demek ki para,pul, şan şöhret, kıdem, itibar, hepsi boşmuş ebedi huzuru bulamamışken. Onun isteği hiç tanımadığı yerlerde hiç tanınmamış biri olmak.Varoluş özden önce gelir diyor Tezer özlü ve varoluşunu sorgulayarak çıktığı yolculukta özünü bulabilecegi kişilerin (ölmüş olsalar da) mekanına gidiyor.
Hepimizin vardır bir idolü. Ama hangimiz, hayatı karamsarliklarla, işkencelerle, tükenmiş bedeninin acılarıyla ya da bir otel odasında intiharla yitip giden yaşamıyla var olan izle(kle)re hayranlık duyduk? Onun hayranlık duydugu zat-ı aliler kendisini dünyaya kanıtlamış ama iç dünyasını kendisine anlatamamis türden.
Sürekli git, hiçbir yerde olma diyen yazarımız durmamış, hayranı olduğu yaşamların izlerinde farklı ülkelere gitmiş.Onların gezdiği sokaklara, kaldığı evlere gidip onlarla herhangi bir bağı olan herhangi biriyle iletişim kurmak istemiş. Kendi yaşamının, yolculuğunun ilk durağı Kafka sonra Svevo ve belki de hayatının dönümü, son durağı da Pavese... Pavesenin mezarı başında geliyor yaşamının ucuna. Zaten ona göre bundan ötesi de yok.
(Dipnot: Aidiyet duygusu yok yazarın. Ailevi
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bacibey nam-ı diğer Devlet Ana, Kara Osman Bey'in güçlü askerlerinden Demircan'in annesidir. Bacibey'in oğulları Demircan ve Kerimcan üzerinden dönüyor kitabın konusu,kurgusu. Kitapta Ertuğrul Gazi'nin son dönemleri, Osman Gazi'nin 30 lu yaşları ve Orhan Bey'in 13'lu körpe donemi anlatılıyor.
Kemal Tahir in hafif ironili ve vurgucu bir dili var ve halk dili kullanmış yer yer. Çok akıcı bir şekilde ilerliyor kitap. Osmanlınin kuruluş dönemini merak edenler; kesinlikle Kemal Tahir'den de dinlemelisiniz bu muhteşem dönemi.
Peyami Safa
Dokuzuncu hariciye koğuşu
Koğuş size parmaklıklar ardıni anımsattı değil mi? Değil. Hastanede hastaların yatış yaptığı bölümün adi.
Kitabı okuduktan sonra keşke dedim keşke daha önce okusaymisim. Peyami Safa ya hepimizin bence okur olarak bı borcu var. Görüşlerinden ötürü önyargılı davranıp bir kenara koyup bir ara okurum dedik belki de. Hakettiği değeri veremedik sanki.
Brown'un Sol Ayağım kitabı en çok satanlarda/okunanlarda oldu son yıllarda ve hemen hepimiz sırf bu yüzden alıp okuduk. Ha iyi de yaptık. Haddim olmayarak belki de, şunu belirtmek isterim ki Brown'a gosterdiğimiz alakayi keske Peyami Safa ya göstermiş olsaydık.
Hem edebi hem psikolojik bir kitap. Neredeyse hiç olay örgüsü devamlılığı yok. 15 yaşındaki bir gencin dramı, psikolojisi, tavrı ve tutumu o kadar sürükleyici anlatılmış ki başladım okumaya bitirmeden kalkamadım.
Kitabın adını çok duyup erteleyen okurdaşlar varsa benim gibi bir an önce okuyun derim. Yine bir psikiyatristin hastaları aracılığıyla ruhsal sorunları ele aldığı bir kitap ama kitabın/yazarın okuruna bir sözü var; ilaçsız depresyon tedavisi mümkün( terapiyle). İçerisindeki envanter ve formlar çokça ışık tutuyor ezikliğini ya da yoksunluğunu yasadigimiz herhangi bir durum varsa. Konu konu ayrılmış olması bakımından sıkmıyor, istediğiniz bölümden okuyabiliyorsunuz.
#Zafer bizimdirTarih
Osmancık...Osman Beğ... Osman Beğ Gazi... Osman Beğ Gazi Hân....
"Neden bu kadar ertelemisim?", dediğim bir kitap oldu.Genel olarak kitap okurken karakter gelişimi hiç bu kadar etkileyici olmamıştı. Osmancık 'tan Osman Hânlığa giden yolculukta koskoca dünya zamanla küçülüveriyor. Osmancık'ken büyük olan dünya, o büyüdükçe, Osman Gazi Hân oldukça küçülmeye başlıyor. Dünya küçüldükçe insan manen anlam kazanıyor, ehlileşiyor, olgunlaşıyor, suskunlaşıyor. Tam olarak böyle bir gelişim sürecinden geçiyor Osman Bey.
Osmanlı Devleti'nin kuruluş dönemini, Ertuğrul Gazi ve yoldaşlarıni daha yakından tanımak isteyenler, Ede Balı va daha nicesinin örnek alınası yaşamlarından, tutumlarından bir nebze faydalanmak isteyenler kaçırmasın derim bu kitabı.