Ay her şeyin üzerine, gür otların, çamurun, bir tapınağın duvarından daha yükseğe uzanan birbirine dolaşmış bitki örtüsünün, karanlık bir boşluğun arasından, tek bir fısıltı bile çıkarmadan sere serpe akarken ışıl ışıl parlamasını gördüğüm büyük nehrin üzerine ince bir gümüş tabakası yaymıştı...
İnsan, yaşadığı yerlerde beraber bulunduğu insanlara görünmez ince tellerle bağlanırmış; ayrılık vaktinde bu bağlar gerilmeye, kopan keman telleri gibi acı sesler çıkarmaya başlar, her birinin gönlümüzden kopup ayrılması, bir ayrı sızı uyandırırmış.
"Yavrucuğum! Haberin olsun ki, yaptığın bir hardal tanesi ağırlığınca olsa da,bir kaya içinde veya göklerde yahut yerin dibinde gizlense,Allah onu getirir,mizanına kor. Çünkü Allah en ince şeyleri bilir,her şeyden haberdardır."
Lokman, 31:16