Memed
@incememedinkanatliati
252 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
“Çocuk uyuyordu. Daha yeni uyumuştu. Kasabadaki bütün ışıklar da sönmüştü. Öteki mahallede bir iki köpek ürüşüyor, bekçi düdüklerinin sesleri geliyordu.
Memed altı aydan beri bu kasabadaydı. Şemsi Bey’in iki katlı evinin altına sığınmıştı. Kimse farkına varmasın diye ona yemeğini, suyunu, öteki gereksinimlerini Şemsi Ağa’nın kız kardeşinin öksüz oğlu sekiz yaşındaki Mustafa götürüyordu.Memed’in yanında Cabbar da vardı. Mustafa onlara hem yemeklerini götürüyor, hem de onlarla dostluk ediyor, dışarda olan bitenleri, duyduklarını, gördüklerini, onlara güzel güzel anlatıyordu. Bu üç insan biribirlerini çok sevmişlerdi.Çocuk uyuyordu. Memed çocuğu uyandırdı: “Sağlıcakla kal Mustafa,” dedi. Mustafa ona sarıldı.
“Geri dönersem sana ne getireyim Mustafa,” diye sordu Memed.Mustafa gülüşeftali kırmızı Maraş ayakkabılarını hep düşünde görürdü. Mustafa hep yalınayak gezerdi. Çağdaşları hep bu ayakkabıdan giyerlerdi.
“Dönersem sana ne getirmemi istiyorsun Mustafa?”
Mustafa bu kadar uykulu, düş içinde olmasaydı Memed’den bir şey istemezdi. Düşünü söylercesine:
“Memed Ağa,” dedi, “bana Maraştan bir Maraş ayakkabısı al da getir. Gülüşeftali…” Uyudu.
Memed dağlara çıktı. Memed savaştı. Başına türlü işler geldi. Aç kaldı, susuz kaldı, hastalandı, kaçtı kovaladı ama Mustafa’nın ayakkabısını unutmadı. Ayakkabıyı kimseye ısmarlayıp getirtmedi de, gidip ulu Maraş bedesteninden Mustafa’nın ayakkabısını kendi elceğiziyle alacaktı. Ayakkabıyı almak için Berit Dağından ta Maraş’a gitti, alıp döndü ve bu ayakkabıyı aylarca bir kutsal emanet gibi yanında taşıdı.
“İşte Memed böyle bir Memeddir.”
Reklam
Eldeki veriler iki kişilik bir sevda hikâyesi yazmaya yeterli değildi.
İnce, uzun, sarışın kadınlarla sevişiyordum, rahat sıcak otel odalarında.
Ama her sevişmeden sonra, sende konakladığım günlerin, gecelerin yataklan, o yataklarda yaşanan yalnızlığın kara düşleri çıkageliyordu.
