Puan vermedi
//KİTAP TAVSİYEM
"KIRMIZI RİTÜEL"
//ALINTILAR
#Her olay yeri bir bulmacadır...
#Şafak söktüğünde kırmızının anlamını anlayacaksınız...
#Otopsi salonunun ruhu vardır ve bu ruh, ölüm kokar...
#Ceset, sessizliğin içindeki trajik bir öykünün içinde yatıyordu...
#Herkes bu dünyada cezasını çekip diğer dünyaya duru bir su gibi akacak...
#İçindeki hüznü ve ağırlığı, denizin ve rüzgarın okşayıcı huzuruna bıraktı...
#Her köşede potansiyel bir tehlike saklı gibi hissediyordu...
#Eski güçler yeniden doğacak... Bilim ve mistisizm birleşecek...
#Her geçen dakika, beş kurban adayının tehlikesini artırıyordu...
#Başlangıçta hafifti, belkide hayal kuruyordu. Ama ilerledikçe koku güçleniyordu.Tatlımsı, keskin, mide bulandırıcı... Ölümün kokusu...
#Kabuslar, KIRMIZI RİTÜEL'in soğuk nefesi gibi peşini bırakmıyordu...
#Tanrıçanın huzuruna güzel çıkmak lazım, değil mi?
#Oyun, daha yeni başlıyor...
#Bu iş daha bitmemişti. KIRMIZI RİTÜEL yeni başlıyordu...
//KİTAP HAKKINDA
Merhaba kitapsever arkadaşlar
En son ne zaman kırmızı giydiniz? Neee şuan üzerinizde kırmızı mı varrrr? Yoksa siz de yedinci, sekizinci kişi misinizzz?Kabuslar da görüyor musunuz? O zaman her zamankinden daha dikkatli olun...
En iyisi kitabın konusundan kısacık bahsedeyim de, ne demek istediğimi daha iyi anlayın.Hiç tiyo vermeden nasıl bahsetcem bakalım
Haydi deneyelim müsadenizle...
Efendim,adli tıp uzmanı ve üniversitede hoca olarak görev yapan Soner Hoca, eşi Ayşe ve dört yaşındaki oğlu Burak ile mutlu ve sade bir hayat yaşamaktadır. Son zamanlarda yaşadığı Ege Bölgesindeki yangınlar, oğlunun ölümle ilgili sorduğu sorular ve gördüğü kabuslar epeyce canını sıkar. Lakin bunlara kafa yoracak vakit bulamadan, hastanedeki odasında dosya incelerken acil bir telefon alır. Telefondaki ses, ölen bir hasta ile ilgili bilgiler
İçerisinde birçok hikaye var. Konu ve karakter açısından değerlendirildiğinde fazlasıyla ilginç diyebileceğimiz, hayatın fazlasıyla içinden, belki bir komşunun belki bir arkadaşın belki de sadece yoldan geçen birinin yüzünü görür gibi oluyorsunuz hikayelerinde. Çok canlı bir anlatıya sahip. Kalemine şapka çıkarmamak elde değil. Öyküler kısacık ama birkaç tanesi beni fazla etkiledi. Öykü isimlerini de ekliyim.
Kameriyeli mezar
İp meselesi
Lüzumsuz adam
Bir külhanbey hikayesi 
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kerem aşk uğruna hayatını heba eden ve bir adam.
Bir adamın ölümüne sebebiyet verdiği için hapis cezasının çekip tahliye olur.
Öldürdüğünü adamın karısı Vildan hanım ona bir iş teklif eder. Yakın arkadaşının eşi Haydar bey kayıptır ve onu bulmasını ister. Kerem bu tuhaf teklifi içine düştüğü kuyudan çıkabilmek umuduyla kabul eder.
Haydar bey evli iki çocuk babası maddi durumu iyi olan biridir.
Fabrikatör Haydar bey bir süredir kayıptır.
Ve ailesin onun bulunmasını istemektedir.
Kerem, polislerin de aradığını adamı bulmak için bir hafiye misali iz sürerek ilerler. Ama bulduğu her ip ucu ile başına belaya sokar. Zira iş beklediğinden çok çetrefillidir. Sapkın ortamlar, mafya tipli insanlar, dalavere işler, uyuşturucu, insan kaçakçılığı daha neler neler. Her türlü tehlikeye rağmen vazgecmeyen Kerem Haydar bulmak için elinden geleni yapar.
Bir Haydar Meselasi temposu yüksek okuması keyifli bir kitaptı
@patarakitap
@selmananasal
@camkiz_zey
Alican
Alican
Puan vermedi·272 syf.·
2025 49. kitabı
İsmet Özel’in kafasında “Asr Sûresi” bir tefsir meselesi değil; bir varoluş meselesi.
Asr Sûresi insanın hüsranını anlatan en sert, en kısa, en çıplak sure.
Asr’a yemin olsun… İnsan ancak hüsrandadır…
Buradaki yemin, bir şeye dikkat çekmenin en yoğun hâli. Yazar ayeti açıklamıyor; ayeti bir çerçeve olarak kuruyor.
Zamanın akışı, insanın iyi–kötü tercihleri, hüsrana düşme ihtimali… bu ayet kitabın “temeli”ni oluşturuyor.
Zamanın akışına değil; insanın zamanın içindeki kayboluşuna yemin ediliyor.
Özel de tam buradan giriyor:
“Kötü–iyi, özgürlük–teslimiyet, kimlik–mensubiyet” gibi tüm konuları, bu hüsran çemberinden konuşuyor.
Yani kitabın adı bir ayet olduğu için tefsir değil…
Aksine, ayeti bir pusula gibi kullanıyor.
•“İyi Şeyleri Kabul Etme, Kötü Şeyleri Reddet”
Burası kitabın giriş kapısı.
İsmet Özel burada insana neredeyse "inandığın değerleri, ahlaki kavramlarını sorgula” diyor.
Kötü kendini belli eder; insan bunu doğrudan reddeder.
Ama “iyi” diye sunulan şey —hele modern çağda— çoğu zaman ambalajlı bir tuzaktır.
O yüzden insanın ilk görevi, iyiyi araştırmak, sorgulamak, neye göre, kime göre iyi sorusunun peşine düşmektir.
Bu mantık, ilerleyen her bölümün temelini oluşturuyor. Başlangıçtaki iyi–kötü kavramlarının tartışılması, kitabın tümüne yayılan temel soruya zemin hazırlıyor:
İnsan kendisini hangi ölçülerle kurar?
Bu soruyu açmak için birbirinden bağımsız gibi duran bölümler kullanılıyor; fakat her biri aynı merkezde birleşiyor: özne olma mücadelesi.
“Diktatörün yalnızlığı” bölümünde yazar, iktidarın paradoksunu gösteriyor: En güçlü görünen kişi, en yalıtılmış olandır. Çünkü mutlak güç, insanı muhatapsız bırakır. Muhatapsız kalan ise gerçekliğini kaybeder. Burada temel fikir, insanın kendisini ancak ilişki içinde doğrulayabileceğidir.
“MENSUBİYET ARAMAK”
Bu zamana kadar elhamdülillah, biraz kitap okumak nasip oldu bize. Bu kitaplar sayesinde birçok sert ve yumuşak üslupla da tanıştık. Fakat Mustafa Sabri Efendi’nin üslubu kadar sertini ve celâdetlisini daha önce görmedim. Hele kitabın yazıldığı dönemi de göz önünde bulundurunca, bu sertliğin ona getireceği ip tehdidine rağmen koftiden bir delikanlılık değil, aslan yürekli bir yiğitliğin tezahürü olduğu gören gözlere aşikârdır.
Son Şeyhülislam Mustafa Sabri Efendi, hayatı ve mücadelesiyle “âlim” sıfatını yalnız ilmiyle değil, tüm karakteriyle kuşatmıştır. Reddiyeleri kadar sürgünleri ve bu sürgünler karşısındaki hali, tavrı da bizler için birer numune teşkil eder. Ömrünü bâtıl düzene karşı kalemini kılıç gibi kullanmaya adamıştır.
Bize düşen, onların yolunu sürdürmek; o celadet ve teslimiyetin izini taşımaktır. Bu vesileyle Mustafa Sabri Efendi’ye Allah Teâlâ’dan binler rahmet diliyorum.
Sait Faik Abasıyanık'ın 'Lüzumsuz Adam' kitabı, durum öykücülüğünün en güzel örneklerinden biri. Bu kitapta 14 farklı hikâye bulunuyor ve her biri toplumun alt tabakasındaki, sıradan insanların hayatlarına odaklanıyor.
Yazarın gözlem gücü inanılmaz yüksek. Karakterlerin duygularını, düşüncelerini ve yaşadıkları zorlukları o kadar yalın ve olduğu gibi aktarıyor ki, okurken o karakterlerle birlikte yaşıyorsunuz.
Kitaba adını veren 'Lüzumsuz Adam' öyküsü, hayatından memnun olmayan, kendi içine kapanık ve rutinlere sıkışmış yalnız bir adamı anlatıyor. Diğer öykülerde ise; patronlar tarafından emeği sömürülen çalışanları ('Mürüvvet'), şehir hayatından bunalıp köyü özleyenleri ('İp Meselesi'), para uğruna ailesini terk edip pişman olanları ('Menekşe Vadi') ve önyargılarla mücadele eden farklı karakterleri ('Papaz Efendi') görüyoruz.
Kısacası, bu kitap; dolandırıcılık, iftira, yalnızlık ve pişmanlık gibi hayatın içinden temaları, etkileyici bir dille sunuyor.