Allah dostlarını Allah’ı sever gibi severek onları putlaştırmak ve onların tasarruf sahibi olduğuna inanarak evliyadan medet beklemek sapıklık olduğu gibi, velileri sevmemek ve onlara düşmanlık etmek de sapıklıktır.
Şüphesiz ki kulluk duygusu ve ibadet ihtiyacı insanlarda yaratılıştan olan bir gerçektir. Ancak okumaya ve araştırmaya dayalı gerçek din ilmi olmayınca, ne yazık ki insanlar cahiliye döneminde olduğu gibi efsanelerin kendilerinde oluşturduğu arzu ve isteklerle ibadet etmeye çalışır, ister ölü olsun ister diri çeşitli putlara bağlanır, şirk içindeyken doğru yoldayım sanır ve sonunda hurafelerin oluşturduğu deryada boğulur, kalır.
Nasıl ki Hristiyanlar Hz. İsa’ya olan sevgilerinde aşırı giderek Allah için sevmek yerine Allah gibi sevmek hastalığına yakalanarak sapıtmışlardır. Üzülerek ifade ederiz ki birtakım İslâm beldelerinde de velilere veya onların ruhlarına batıl ve aşırı bir sevgi ile bağlanan, tabiri caizse onları ilahlaştıran, bunun ile dindarlık ve Müslümanlık yaptığını sanan cahil ve gafil insanlar ortaya çıkmıştır.