İrem
@irmyncroglu
3 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Tanıdığı bir sürü insan başkalarının başına gelen korkunç olaylardan sanki gercekten üzgünmüş ve yardım etmej istiyormuş gibi söz ederlerdi, ama işin gerçeği, başkalarının acılarından zevk aldıklarıydı; çünkü böylece kendilerinin mutlu ve şanslı olduklarına inanabiliyorlardı.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Çünkü niyet ile hareket arasında her zaman bir kopukluk vardır. O, yarı yoldan dönme özgürlüğüne sahip olmak istiyordu.
-Genellikle insanlar üzgünken günbatımını daha fazla severler
Merakla sordum:
-demek ki günbatımını kırk dört kere izlediğinde epey üzgün olmalısın. Doğru mu?
Bazen bütün insanları boyunlarına sarılıp öpecek kadar seviyorum, bazen de hiçbirinin yüzünü görmek istemiyorum. Bu nefret falan değil... İnsanlardan nefret etmeyi düşünmedim bile... Sadece bir yalnızlık ihtiyacı. Öyle günlerim oluyor ki, etrafımda küçük bir hareket, en hafif bir ses bile istemiyorum.
“İnsanlığımın derinliklerine doğru adım adım inmeye başladım, sessiz ilerleyişimde anlatılmayacak kadar yalnızdım ve üzerime birdenbire yeniden alevlenen bilinçlilik meşalemin parlak ışığı vuruyordu yalnızca. Gülüşüp sohbet ederek dalgalanan binlerce insanın arasındayken kendi içimde kaybettiğim benliğimi arıyordum, büyük bir beklenti süreciyle geçen yıllarıma acıdım. Yitirdiğim şeyler, hayatımın tozlu ve boş aynalarında ansızın beliriverdi.”
