Bir Noel Şarkısı
Bir Noel Şarkısı , okuduğum ilk 
Charles Dickens eseriydi ve bende oldukça güzel bir izlenim bıraktı. Hikâyeyi bitirdiğimde içimde sıcak ve huzurlu bir his oluştu. Scrooge'un değişimini okumak hem etkileyici hem de umut vericiydi. Kitap bana insanların ne kadar katı ve bencil görünürse görünsün değişebileceğini düşündürdü. Özellikle iyilik, paylaşma ve merhamet temalarının işlenişini çok sevdim. Anlatımı sade ve akıcı olduğu için sıkılmadan okudum. Kısa olmasına rağmen verdiği mesajlar oldukça güçlüydü. Charles Dickens'ın kalemiyle ilk kez tanışmış olmaktan memnun kaldım ve diğer eserlerini de merak etmeye başladım.Edebiyat
Bir Noel Şarkısı , okuduğum ilk Charles Dickens eseriydi ve bende oldukça güzel bir izlenim bıraktı. Hikâyeyi bitirdiğimde içimde sıcak ve huzurlu bir his oluştu. Scrooge'un değişimini okumak hem etkileyici hem de umut vericiydi. Kitap bana insanların ne kadar katı ve bencil görünürse görünsün değişebileceğini düşündürdü. Özellikle iyilik, paylaşma ve merhamet temalarının işlenişini çok sevdim. Anlatımı sade ve akıcı olduğu için sıkılmadan okudum. Kısa olmasına rağmen verdiği mesajlar oldukça güçlüydü. Charles Dickens'ın kalemiyle ilk kez tanışmış olmaktan memnun kaldım ve diğer eserlerini de merak etmeye başladım.
Dokuzuncu Hariciye Koğuşuna resmen üçüncü kez şans verdim ama yine olmadı... İlk iki okumamda hiçbir şey anlamamıştım belki bu sefer farklı olur diye zorladım ama yarıda bırakmamak için kendimi resmen paraladım. Dilinin ağırlığı bir yana kesinlikle eski Türkçeye de hakim olmak gerekiyor. Bunun haricinde kitapta o kadar çok gereksiz ve uzatılmış cümle var ki... (öznel) Peyami Safa ilk kez okuduğum bir yazardı ama bende hiç iyi bir izlenim bırakmadı uzun bir süre de Peyami Safa görmek istemiyorum sanırım.Üzgünüm.
Kitapta beni gerçekten etkileyen tek bir kısım oldu çocuğun bacağının kesilme ihtimalini öğrendikten sonra “Evde bıçakla ekmek kesilmesine bakamıyorum” demesiydi... O cümle resmen içime oturdu. Zaten ön yargıyla başlamışken en azından minik bir ümit beslemiştim bu okumamda ama maalesef sarmadı. İnsanın kendi ruhuyla savaşı o yalnızlık hissi güzel düşünülmüş ama dili benim için bu hikayenin önüne geçti maalesef.Bazı incelemeleri okudum bir kısım severken bir kısım da benim gibi sıkılmış,anlamakta zorlanmış vs.Olabilir her kitap memnun etmeyebilir.Keyifli okumalar 
Mihriy’ 
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu 
Peyami Safa
Mihriy’ Dokuzuncu Hariciye Koğuşu Peyami Safa
Reklam
Puan vermedi·373 syf.·
2026 25. kitabı
Kitabın ne kadar derin olduğunu tahmin ediyordum. Anlaşılması açısından zaman zaman zorlasa da verdiğim her bir vakte değen müthiş bir eserdi.
Şems-i Tebrîzî'nin değişik meclislerdeki konuşmaları, Mevlana ile sohbetleri, kendine sorulan soruları içeriyor.
Mecliste bulunanlar tarafından not alındığı için kopukluklar var. Hatta kimi zaman konuşanın kim olduğunu anlamak zorlaşıyor. Tebrîzî'nin diline aşina olmayanlar başta daha çok zorlanabilir ama okudukça anlaşılması da artıyor. (Başka çevirilerine de bakmak lazım.)
Bazı yerleri tam anlayamadım. Bazı yerlerde de Şems'in kendini çok fazla övdüğü intibaı oluştu. Fakat bu izlenim doğru olmayacak kadar eserin geneline tevazu hâkimdi. Normalde Mevlana'nın şeyhi olduğu halde onu kendinden daha üstün ve faziletli görüyor. Hatta "Mevlana Allah dostu ben dostun dostuyum" diyor.
Şems-i Tebrîzî sivri dilli bir zât. Her ne kadar tüm içindekileri aşikâr etmiyorum dese de bu söyledikleri bile bir çok kişiyi rahatsız etmeye, farklı anlaşılmaya sebep olabiliyor. Bizi seven bizi doğru anlar gibi bir yer vardı yanılmıyorsam, demek ki kalple dinlemek lazım tam anlamak için.
Tebrizli'yi gerçekten tanımak isteyenler için okunmazsa olmayacak bir kitap.
Eğer ruhun derinliklerine doğru samimi, maskesiz ve gerçek bir yüzleşmeye cesaretiniz varsa, görüneni değil manayı arıyorsanız, Makâlât'ı okumalısınız.
Şems’in o insanın içine işleyen sözlerinden biriyle bitireyim:
"Dünyadaki bütün kütüphaneleri, kitapları yaksanız, kalbi uyanık olan bir tek insanı yakamazsınız. Çünkü asıl yazı kalbe yazılmıştır."
Bir Kadın
Okuduğum en garip ve en farklı hissettiren kitaplardan biri. İlk alırken sadece konusuna bakmıştım daha sonrasında içindeki o çizimlere kapılmıştım. Gerçekten çok güzellerdi. Konu olarakta garipti. Kitabın yazılış tarzı bana hitap etmese de güzel akıcı çerezlik bir kitap.
Kitabı okuduktan sonra en azından insan bu dünyada pek çok şeyi kabul edemediği için kendini kabul etmeye başlıyor. Bakış açım bu yöndeydi. Kahramanlara sadece iyi veya kötü karakter olarak değerlendirmeden okumayı tercih eden biriyim ve bunu yapmak bu kitapta beni zorlamıştı. Çünkü kitabı taştan yapılan bir kadın anlatıyor. Onun düşüncelerini okuyarak, olaylara sadece onun gözünden bakarak kimin iyi kimin kötü olduğunu görüyorduk.
Bilmiyorum kitap bana çok hitap etmedi diyebilirim. Ama bahsettiğim gibi kitap sadece bana insanın benliğini kabul etmesi gerektiğini gösterdi. Ama tabiki herkeste farklı bir izlenim bırakır.
7/10
kitap cok akiciydi hemen okudum, yemekler ve ascilikla ilgili her sey genel olarak ilgimi de ceker zaten. konusu da guzeldi. ortalara kadar her sey muhtesemdi ve devami da havaliydi aslinda ama sonlara dogru gidisat pek favorim olmadi. ama kendi icinde kitap cok iyi bir sonla bitti. ben nasil seyler dusunurdum diye anlatmayacagim... ama conrad harbiden harika bir karakterdi.
kitabin kapagindan sikayet etmek istiyorum cunku kitabin konusuyla alakasi yok. yani oyle kucuk bir alakasi var ki kitap hakkinda cok yanlis bir izlenim vermis. orijinal baskisindaki kapagi gordum de keske oyle olsaymis yani. kapak kendisi guzel dursa da fazla alakasiz olmus.
Merhaba’nın Yeri
İlk bakışta Merhaba, okurunu yüksek sesle değil, sakin ve içten bir dille karşılayan bir şiir kitabı izlenimi veriyor. Kapakta yer alan filizlenen yaprak görseli; umut, yenilenme ve hayatın yeniden başlangıcı gibi çağrışımlar uyandırırken, kitabın adı olan “Merhaba” da bu hissi tamamlıyor.
Arka kapakta yer alan şu dizeler dikkat çekici:
“Gül düştü bir an,
Durdu el, âlem sustu…”
Bu ifadeler, yoğun imgelerle örülü lirik bir anlatımın ipuçlarını veriyor. Şiirde geçen “ahu”, “güneş”, “damla” gibi semboller, duyguların doğrudan söylenmesinden ziyade metaforlarla işlendiğini düşündürüyor. Özellikle:
“Yıllardan aylara, günlerden bana,
Benden satırlarıma bir damla oluyorsun…”
dizeleri, özlem, zaman ve hatıranın şiirsel bir bütünlük içinde ele alındığını hissettiriyor.
Güçlü yönleri
* Lirik ve duygusal üslup: Kısa dizelerle yoğun anlamlar oluşturma çabası dikkat çekiyor.
* İmgesel anlatım: Doğa unsurları ve soyut kavramlar, şiirin atmosferini güçlendiriyor.
* Sade ama etkileyici tasarım: Kapaktaki filiz görseli ve beyaz ağırlıklı düzen, şiirlerin dingin ruhuyla uyumlu bir izlenim bırakıyor.
Kimler için uygun?
* Duygu merkezli şiirleri sevenler,
* Modern Türk şiirinde lirik anlatımdan hoşlananlar,
* Özlem, umut ve içsel yolculuk temalarını okumaktan keyif alan okurlar için ilgi çekici olabilir.
Genel değerlendirme
Kapak ve görünen dizeler üzerinden değerlendirildiğinde Merhaba, gösterişli söylemler yerine sessiz ama derin bir etki bırakmayı amaçlayan bir şiir kitabı izlenimi veriyor. İmgelerle örülü dili ve melankolik atmosferi, okuru satırlar arasında kişisel bir yolculuğa davet ediyor.
Reklam
Reklam