herhalde ben kabahatliymişim. ama biliyor musun nahit, insanın bazen o kadar sinirleri bozuk oluyor ki ihtimal o mektup da öyle bir zamana rastlamış.
o çok ehemmiyetsiz, gelip geçici anlar müstesna, seni hep iyi şekilde, hep muhabbetle hatırlıyorum.
bugün vapurda geliyordum. hep seni düşünmek için kimsenin yüzüne bakmadım.
diyorum, gözlerin gövdem için tank üretmese artık.
aklındaki kıyametle bir aşkı yanılmaktan gelmişsin üstelik
döndüğü her yerde bana çarpma kudreti var gözlerinin.
bu arada kaç defa rüyama girdin. bazen iyi, bazen fena. ama ne olursa olsun, hepsi, içimin senden uzak kalamadığına delalet ediyordu. hiç merak etmedin mi?