bunlar senin mi bu haykırışlar
bu kaçışlar bu uzak duruşlar
Kütüphane, çalışma masası, amfi çok kıymetli vasatlardır. Eğitimin esasını buralar oluşturur. Kitap, laboratuvar, ders olmazsa olmazdır. Bunların değerini tartışmak bile abestir. Ama bu imkanlar ve vasatların tamamına, bir avarelik görgüsü de eşlik etmelidir, demek istiyorum. Oralarda edinilmiş teorik müktesebatı doyma noktalarına kadar taşıdığımızda, bedenin de zihnin de ihtiyaç duyacağı kaçış planları olacaktır. Eğer biz bize katkıda bulunacak bir avarelik görgüsünü edinebilirsek, bu kaçışlar, teorik olanı heba eden değil, besleyen imkanlara dönüşecektir.
gerçekler acıtırAlıntı
Gerçekler sizi acıtsa da , onlarla yüzleşmekten korkup kaçmayın, çünkü kaçışlar sadece anlık erteleyişlerden ibarettir.
Ah, o acımasız, boş aldanışlar! Ah, o sevecen kucaktan dik kafalı, bile isteye kaçışlar!
Anlamsız kaçışlar son bulmuştu.
Öyle ki uçurumun kıyısına kadar gelmiş ve kendini boşluğa bırakacak son hamleyi yapmak üzereydi.
Hayır kardeşim, aklım başımda. İnsanı delirten, gerçeğin dışında yaşamaya çalışmak oluyor. Gerçek dehşet verici. İnsanı öldürebilir. Yeterince zamanı olursa kesinlikle öldürür. Gerçek acıdır – bunu sen söylemiştin! Ama insanı delirten yalanlar, gerçekten kaçışlar. Kendini öldürmek istemene neden olan o yalanlar...
