Kader ne tuhaf; kimin hafızasında sonsuza dek güzel kalabilmek için didinip ihtam gösteriyorsak, en çirkin halimiz onların hatırasında saklı kalıyor çünkü sevgi yaralar;bir türlü iyileşmek bilmeyen hakiki yaralar sadece sevginin kudretinden doğar. Diğerleri ise geçer.
Çoğu zaman sadece kader ve sahip olduklarımız hesaba katılsa da mutluluğumuz aslında kim olduğumuza, bizim bireyselliğimize bağlıdır. Kader düzelebilir ve yetingenlik ondan çok şey talep etmez; fakat ahmak her zaman ahmaktır ve ruhsuz bir hödük sonsuza dek ruhsuz bir hödük olarak kalır, isterse cennette çevresini huriler sarsın. "En büyük mutluluk, kişiliktir.